Nadat de forensisch onderzoekers het in ducttape gewikkelde lichaam van Ryan al-Najjar (2006-2024) uit de Oostvaardersplassen visten, vonden ze onder haar nagels de huid van haar vader. Weet u wat dit betekent? Dit betekent dat Ryan tot haar laatste adem voor haar vrijheid heeft gevochten.
De emancipatiestrijd van vrouwen én mannen met een migratieachtergrond kan soms dodelijke consequenties hebben. Vlak voordat haar vader en broers Ryan na zorgvuldige overweging en planning executeerden, had ze tegen hen gezegd dat ze er klaar mee was, en niet meer wilde leven zoals zij.
Over de auteur
Izz ad-Din Ruhulessin is ICT-specialist en columnist. In de maand oktober is hij gastcolumnist op volkskrant.nl/opinie.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier meer over ons beleid.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Met het Verdrag van Istanbul heb ik bij minstens zes femicidebijeenkomsten een moreel bloedbad aangericht. Hoe? Het verdrag stelt dat we patriarchale opvattingen onvoorwaardelijk moeten bestrijden. De logica die daaruit volgt is onwrikbaar: of die opvattingen nu komen van Abraham Kuyper, Andrew Tate… of de profeet Mohammed.
Abraham Kuyper, de aartsvijand van het vrouwenkiesrecht, is de grote satan van de progressieve ruimte. Andrew Tate is zijn gedegenereerde, seculiere kleinkind. Het voorstel om de opvattingen van beiden te bestrijden levert vanzelfsprekend instemmend geknik op. Maar het noemen van de profeet Mohammed, doet tegenwoordig zelfs feministen van de tweede golf letterlijk de handen op hun open mond leggen. Hij is de Voldemort van de progressieve ruimte.
Sawsan Mhamdi (1987-2022) mocht van haar echtgenoot tien jaar lang niet zonder geldige reden naar buiten en ze mocht geen make-up dragen. Deze voorschriften hebben hun directe wortels in de uitspraken van de profeet Mohammed. Die, zoals uit de recente reportage van Nieuwsuur blijkt, ook worden onderwezen op religieuze scholen. Sawsan wilde tot Nederlander naturaliseren. Hierover liet haar echtgenoot haar weten dat dit niet zonder consequenties zou blijven. Op de dag dat Sawsan de Nederlandse nationaliteit verkreeg, bracht haar echtgenoot Sawsan ter dood. Haar verlangen om zelf op een andere manier invulling te geven aan die uitspraken of deze naast zich neer te leggen, werd beantwoord met dodelijk geweld.
Ik hoor onder moslims meer kritiek op de uitspraken van de profeet Mohammed dan in progressieve ruimtes. Vindt u dat een overdrijving? In een progressief gremium werd het debat zelfs gesmoord met een ordevoorstel dat de voorzitter opriep om niet toe te staan dat de ‘profeet van twee miljard mensen’ werd ‘beledigd’. Waar men ooit de taal van emancipatie en vrijheid sprak, spreekt men tegenwoordig de taal van de apologeten van de islam.
Dat dit niet werkt is evident, anders hadden ze ook wel Geert Wilders kunnen overtuigen. De enige die zich daardoor laten overtuigen zijn degenen met de vrijheid om niets met de profeet Mohammed te maken te hoeven hebben.
Heldhaftige vrouwen als Ryan en Sawsan hebben die vrijheid niet. Hun verlangen naar die vrijheid, of de vrijheid om op hun eigen individuele manier om te gaan met de religie die hun ouders voor hen uitkozen, moesten zij met een verschrikkelijke, eenzame dood bekopen. Dit is een existentiële strijd: vrouwen als Ryan en Sawsan dragen de erfenis van Aletta Jacobs en Joke Smit. In tegenstelling tot de feministen van weleer vechten zij echter niet tegen korsetten, maar tegen messen en kogels. Deze emancipatiestrijd is van nationaal belang.
Terwijl vrijzinnige imams als Amina Wadud in vrijwel geen enkele moskee in Nederland welkom zijn om als vrouw het gebed te leiden en moeten uitwijken naar de dialoogtempels van de grachtengordel, huurt het conservatieve patriarchaat zonder subsidie de Jaarbeurs in Utrecht af. In de progressieve ruimtes vermijdt men dit onderwerp liever en als het al ter sprake komt, dan zou het niet de ‘ware islam’ zijn.
Blijkbaar is het vaststellen van de ware islam tegenwoordig ook onderdeel van de progressieve politiek. De lachende derde is Geert Wilders, die ook deze verkiezingen de islam weer als hoeksteen van zijn anti-migratiestandpunten zal gebruiken. Het gebruik van vrouwenlijken voor xenofobe politiek is een moreel bankroet.
De nevenschade is de emancipatiestrijd van honderdduizenden moslims én voormalige moslims. Dit is een existentiële strijd van nationaal belang die de onvoorwaardelijke steun van de progressieve beweging verdient. De individuele vrijheid van lichaam en geest staat boven de collectieve vrijheid van dogma en culturele identiteit. Dat principe mag nooit sneuvelen in politieke strategieën of het streven naar diversiteit en inclusie. En de stilte van de progressieve beweging is uiteindelijk geen verdediging tegen Geert Wilders: het is zijn grootste bondgenoot.
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns