is verslaggever en columnist van de Volkskrant en schrijft veel over (sociale) media en emancipatie.
Pas op voor polarisatie, prevelde deze week iedereen die moeite had zijn positie te bepalen over een demonstratie waarbij Hitler werd gegroet en de ruiten van het D66-kantoor werden ingegooid. Pas nou op, Rob Jetten, zei Eelco Heinen, met dat gepolariseer, maak het nou niet gelijk politiek. Wijzen naar de PVV is zó polariserend, vond Wilders, en ook Caroline van der Plas heeft haar buik vól van polarisatie.
Extreemrechtse rellen in Den Haag bieden juist kans op verbinding, vond ook AD-columnist Angela de Jong, die tegenover Frans Timmermans was gezet bij Pauw & De Wit. In de Kamer had Timmermans deze week stevig afstand genomen van het extreemrechtse geweld. De Jong moest juist de hele week denken aan die arme jongen op het NOS Journaal, die geen geweld had gepleegd (hulde), die gewoon wilde wónen, en riep dat ‘alle woningen naar statushouders gaan’. Geweld: niet goed. De inhoud: reële, gedeelde zorgen. Vroeg Frans Timmermans zich wel genoeg af hoe hij deze kiezers van de PVV terug kon krijgen? (Antwoord: niet, maar goed.)
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Ik hoop dan dat Timmermans aan de talkshowtafel ook resoluut blijft, dat verhaal van zijn schouder klopt als roos en iets zegt als: ‘De woningmarkt, levensgroot probleem, gaan we zus en zo aan werken, ook voor de extreemrechtse jeugd trouwens, en dat alles zonder de grondwet te vermorzelen en bevolkingsgroepen te demoniseren.’ Maar je hoorde Timmermans zeggen: inderdaad reële zorgen, een en al oor, en toen begon hij een verhaal als brokkelige yoghurt, waarbij kijkers collectief dachten aan de was die nog uit de machine moest – wat hij ging doen, zou hij later meedelen. Je hoopt toch dat mensen op het GroenLinks-PvdA-kantoor deze scenario’s intussen oefenen: Frans, als Angela zegt dat je onder de kerstboom moet gaan zitten met Geert Wilders tegen de polarisatie, wat zeg jij dan? Dan zeg je: ben je mal, en pak je de zendtijd terug van de VVD.
Want intussen zijn de ongehoorde burgers en opiniemakers die zich er eindeloos goed in kunnen inleven overal te zien en lezen. Een dag later schrijft De Jong dat die vreedzame demonstrant ‘in de krant moet lezen’ dat de wet van Mona Keijzer (om de voorrang voor statushouders af te schaffen) er niet komt, omdat dat ‘oneerlijk is voor de statushouders’. Let wel: over een wet die in strijd is met de Grondwet, met name het verbod op discriminatie en het recht op huisvesting, een wet die door de Raad van State is beoordeeld met een D, de laagste score, die betekent dat ze zich afvragen of Mona Keijzer van de ratten besnuffeld is.
Tegen de witwasserij van onrechtsstatelijke partijen als de BBB helpt toch één ding: polariseren. Gezonde polarisatie op fundamentele waarden is informatief, zei ook politicoloog Tom van der Meer deze week in Trouw, het maakt duidelijk wat er te kiezen valt straks. Of een partij de rechtsstaat een beetje hoog in het vaandel heeft, of ze hard willen afrekenen met genocideplegers, bijvoorbeeld. De strategie waarbij marketingonderzoek de speerpunten aan partijen voorschrijft, zei Van der Meer, werkt niet als alle middenpartijen dat doen, want dan duiken ze allemaal op migratie. Wil je dat herstellen, ‘dan moeten partijen duidelijk maken waar zij voor staan, en daar kiezers bij zoeken. Niet omgekeerd.’
Dan moet je dus wel weten waar je voor staat, en niet, zoals de VVD, halverwege de week tot je standpunt worden gedwongen. Ze zijn er zo in de war geraakt van al die burgers met reële zorgen dat ze instemden met een motie waarin staat dat de ‘migratie zo dicht mogelijk bij nul moet komen’ – tegenstrijdig met hun eigen verkiezingsprogramma. De nieuwe JOVD-voorzitter gaf zijn partij deze week in de Volkskrant zinnig advies, dat ook GroenLinks-PvdA aangaat: je kunt niet winnen als je alleen maar bezig bent met niet verliezen.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant