De lezersbrieven, over de Israëlische vlag, pyromanen, fantasieverhalen, drogredeneringen en de geestelijke gezondheidszorg.
Gestoken door de woordkeus ‘genocidejurk’ in de column van Peter Middendorp wil ik mijn afschuw ventileren voor de wijze waarop hij de jurk van Caroline van der Plas typeert.
Het zijn inderdaad de kleuren van de Israëlische vlag. Zelf ben ik allesbehalve een fan van nationale vlaggen en ook geen fan van deze politica, maar die vlag wordt ook wekelijks door duizenden Israëlische demonstranten gedragen bij hun protest tegen hun rechts-messiaanse regering. Ze demonstreren ook voor het beëindigen van deze zinloze oorlog, tegen het immense leed in Gaza en voor de diplomatieke route naar een rechtvaardige oplossing voor beide volkeren.
Voor hen is die vlag een symbool voor het democratische land waarvan ze houden en dat ze terug willen veroveren op hun regering.
Tsafrira Levy, Groningen
Het is ziekelijk om te suggereren dat hij het vuur van de rechts-extremisten heeft opgestookt, zei Wilders verontwaardigd. Hij was immers ‘de eerste die het geweld heeft veroordeeld’.
Hij heeft helemaal gelijk, Wilders heeft niet opgestookt. Hij is slechts de getroebleerde brandweerman die het vuur heeft aangestoken en er als eerste bij was om het te blussen.
Eric Junge, Amsterdam
Al bijna een week bakkeleien politieke partijen over hoe ze de rellen van afgelopen zaterdag in Den Haag moeten bestempelen.
Wie vroeger met Transformers speelde, kan zich nog herinneren dat je van bepaalde groepen een Mega Transformer kon bouwen. Het eerste wat je vervolgens deed, was een volwaardige tegenstander zoeken om je aan te meten.
Dat moeten de harde kernen van de voetbalclubs zaterdag ook gedacht hebben. Ze waren over hun interne geschillen heen gestapt en hadden zich, voor Volk en Vaderland, een dag één gewaand. Dat stond ook op hun spandoek: ‘The Dutch Firm’.
‘The Dutch Firm’ bleek zich uiteindelijk als een stuurloos monster te gedragen. In fantasieverhalen wordt zo’n monster dan door één krachtig persoon getemd en aangestuurd.
Nou ja, helaas niet alleen in fantasieverhalen. De politiek zou zich beter dáármee bezig kunnen houden.
Raffael Argiolu, Nijmegen
Chris Stoffer van de SGP beargumenteert in het lijsttrekkersinterview waarom hij geen voorstander is van het overhalen van enkele doodzieke kinderen uit Gaza naar Nederlandse ziekenhuizen. Hij noemt daarbij als drogreden: ook uit andere brandhaarden, zoals Congo, Soedan en Jemen, evacueren we geen zieke kinderen.
Ik veronderstel dat Chris Stoffer nooit geld geeft aan een goed doel. Want dan zou hij aan álle goede doelen geld moeten geven. Chris Stoffer is liever consequent fout dan inconsequent goed.
Frans Kunst, Houten
Afschuwelijk dat een 15-jarige door een politiekogel wordt gedood. Zo jong! Maar hoe schokkend is het dat een 15-jarige jongen iemand onder bedreiging van een vuurwapen berooft van een fatbike? Dat hij daarop alle waarschuwingen negeert terwijl hij, met het wapen in de hand, op de vlucht slaat? Een kind dat anderen terroriseert als een volwassen crimineel.
Terwijl ik dit schrijf, lees ik dat een 15- en een 16-jarige zijn gearresteerd in verband met een levensgevaarlijke explosie in Amstelveen. Ik weet niet wat er schokkender is: de explosie of de leeftijden van de verdachten.
Gerard Post Uiterweer, Heemskerk
In een interview deelde Lena Bril haar persoonlijke ervaringen en onderzoeksbevindingen in de geestelijke gezondheidszorg. Ik vind het interview een heldere, en vooral realistische weerspiegeling van het wel en wee in de ggz.
Geen grote beloftes, geen garantie op succes. Wel dikwijls een zoektocht met de nodige hindernissen naar verlichting van zorgen, erkenning van leed, begrip en het leren omgaan met de soms hinderlijke neiging van ons brein ons uit ons evenwicht te brengen.
De geestelijke gezondheidszorg was lange tijd en is nog steeds een black box. Waar je was, bij wie je was en wat je kon verwachten, werd je niet verteld. Hoe fijn het ook is om als zorgverlener een protocol te hebben en te weten dat je aanpak op bewijs berust; als je niet naast je client gaat staan en deze tracht te begrijpen, zal deze zich later afvragen: ‘Wat heb ik eigenlijk gedaan bij die psycholoog?’
Psychische klachten maken deel uit van ons leven. Hiermee leren omgaan versterkt je veerkracht. Geestelijke gezondheidszorg als redelijk alternatief en nuchtere spiritualiteit, wat een goed gekozen woorden.
Gerrit Jan Postema, Amersfoort
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant