Frank Heinen is schrijver en columnist voor de Volkskrant.
Het is misschien vreemd en in het geheel niet objectief, en mensen die ‘Jansen’ of ‘De Jong’ heten zullen er mogelijk anders over denken, maar zodra iemand met dezelfde achternaam als ikzelf iets fundamenteel onnozels zegt, ben ik altijd even geneigd op zoek te gaan naar diepere beweegreden of logische verklaringen, ook als er tot in de zesde tak van de stamboom geen familieband is aangetoond.
Maar goed: hoe vaak komt zoiets nu voor? Nou ja, zelf heb ik ooit alle Heinens zich plaatsvervangend voor me laten schamen toen ik in de finale van De Slimste Mens vastliep op het woord ‘burlen’, maar verder toch zelden.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Het begon zaterdag, in Den Haag, met een antimigratieprotest zo racistisch, gewelddadig en beangstigend dat niemand zich ermee wenste te associëren. Zelfs Geert Wilders en FvD’er Gideon van Meijeren. Ja, Van Meijeren had die FvD-vlag ook gezien. Maar ja, daar kan iedereen mee rondbanjeren. En bovendien, zei hij: ‘We moeten er rekening mee houden dat het juist gebeurt om Forum voor Democratie in diskrediet te brengen.’ Waarmee hij mogelijk de FvD-tegenstanders overschatte en zijn eigen partij onderschatte.
Daarna volgde het grote niet-verklaren. De rellen waren een gevolg zonder oorzaak, het racisme en neonazisme waren als een meteoriet op het Malieveld neergekomen. Geert Wilders noemde het ‘ziekelijk’ om te durven suggereren dat zijn toespraken over gevechten en je land terugveroveren zouden kunnen hebben bijgedragen tot gevechten van gladiolen die beweren hun land terug te veroveren, en Dilan Yesilgöz vond het wel wat gemakzuchtig om te doen alsof gewelddadige rellen het directe gevolg waren van een debat.
De nieuwe minister van Justitie Foort van Oosten (VVD) had vele uren stamelen en aarzelen nodig om te erkennen dat het bestormen van een kantoor van een politieke partij mogelijk politiek gemotiveerd was. Wel had hij zich ‘verschrikkelijk gestoord’ aan de rellen. Verbindend bedoeld, want iederéén had zich aan de rellen gestoord.
De VVD kent een rijke historie van nogal gefragmenteerde interesse in oorzaak en gevolg. Mark Rutte had als premier al een gezonde hekel aan ‘sociologenjargon’ en achterliggende verklaringen voor allerhande rellen. En nu heeft de partij minister Eelco Heinen, een man zo puur en zuiver dat hij slechts losse feiten ziet, nooit oorzaak en gevolg. Heinen kan naar een dampende drol op de stoep kijken zonder die in verband te brengen met de nog nasidderende hond ernaast. Want, in zijn eigen woorden bij WNL op Zondag, dan ‘ga je dingen met elkaar verbinden die niks met elkaar te maken hebben’. Het waren, wist Heinen zeker, hooligans, die niks met politiek te maken hebben en die je gewoon keihard moet aanpakken. ‘Laten we niet alles politiek maken.’
En dan ga je nadenken, als naamgenoot.
Wat zal zo’n man bezielen? Welke sinistere, partijpolitieke afslag neemt een brein?
Want het klinkt toch als symptoombestrijding, om gevolgen aan te pakken zonder de oorzaak te willen kennen. Anderzijds: als je weet dat je zelf deel bent van die oorzaak, is het je blindstaren op de gevolgen mogelijk het beste wat je kunt doen. Heinens optreden was, naar VVD-maatstaven, briljant. Geen beginnersgestamel, maar de desinteresse en hypocrisie als medailles op de borst dragen. Woedend je vuist opsteken tegen die verschrikkelijk storende drol, hoofdschuddend vaststellen dat buurtgenoten hier meteen een huisdierenkwestie van proberen te maken en thuis aan je hond vragen of hij nog een bakje hachee lust.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant