Op zaterdag 11 oktober vindt de eerste editie plaats van het Volkskrant Seriefestival. In aanloop naar die dag vol voorvertoningen, nostalgische herhalingen en interviews over de beste tv-series vroegen we zeven kenners (en sprekers op het festival) naar hun favorieten.
is tv-recensent voor de Volkskrant en schrijft over film.
Actrice en cabaretier Eva Crutzen
‘Mijn dierbaarste serie kiezen? Niet te doen. Ik noem mezelf zonder schaamte een professionele binger, want zodra ik begin te kijken, kan ik met geen mogelijkheid meer stoppen. Absolute classics voor mij zijn Fleabag, The White Lotus en Euphoria, maar als ik iets verrassenders wil noemen, kies ik toch voor Big Little Lies of The End of the F***ing World. Voor mij is een serie goed als de balans tussen comedy en drama klopt of als hij vernieuwend durft te zijn. Voeg daar mooie beelden aan toe en ik ga nooit meer slapen.’
Acteur Benja Bruijning
‘Ik denk meteen aan klassiekers als The Wire en Six Feet Under. Die dateren een beetje uit de tijd dat series nog nieuw waren. Vooral het slot van Six Feet Under is absurd. Dat moet je in je eentje kijken, zodat je onbeschaamd kunt snotteren. Ik heb zo hard gehuild. Je denkt in eerste instantie dat de makers gek zijn geworden. Als in een videoclip zie je opeens de rest van het leven van de hoofdpersonages verbeeld. Je hebt vijf seizoenen lang met ze meegeleefd en dan zie je hoe en wanneer ze doodgaan. Je denkt echt: ‘Hè, wat gebeurt hier nou?’ Maar het is hartverscheurend mooi.’
Regisseur en scenarist Joosje Duk
‘Dat maker en hoofdrolspeler Michaela Coel in haar serie I May Destroy You een balans vindt tussen een zwaar thema als seksuele intimidatie en de komische details van het dagelijks leven, vind ik heel knap. In de serie is de ene scène gevuld met hilarische, nietszeggende interacties, maar kan er het volgende moment ineens iets traumatisch gebeuren. Net zoals in het echte leven dus. Het is zeer indrukwekkend hoe zelfverzekerd de serie durft te zijn, wat je bijvoorbeeld ziet in de laatste aflevering, die behoorlijk magisch-realistisch is en daarmee een stijlbreuk met de rest van de serie. Ik vind het zo vet en inspirerend als makers een beetje durven af te wijken.’
Scenarist Frank Ketelaar
‘Wat ik een erg mooie serie vind, is Babylon Berlin, over de opkomst van de nazi’s, ook omdat ik het interbellum een mateloos interessante periode vind. Maar vooral omdat de serie waanzinnig knap gemaakt is, geholpen door een kennelijk oeverloos budget. Alles zit erin: een spannend verhaal, fascinerende hoofdrolspelers, muziek, geweldige locaties. Ik vind het erg fijn dat dit nu eens een Europese serie is die op alle gebieden de toets der vergelijking met Amerikaanse en Britse series kan doorstaan. Ik kijk ook graag naar politieke dramaseries als The West Wing, House of Cards en The Diplomat. Een kijkje achter de schermen van de macht is altijd spannend, dat heb ik zelf ook gepoogd met mijn serie BuZa.’
Documentairemaker Roos van Ees
‘De belangrijkste serie in mijn leven is Gilmore Girls. Toen ik tiener was ging het niet zo goed met me. Ik kampte met een depressie waardoor ik van school ging en een tijdje in therapie zat. Ik keek de serie altijd met een vriendin die de dvd-box had. We konden dan samen zijn zonder dat er over de moeilijke dingen gepraat hoefde te worden. Het was ook een fijne wereld om in te ontsnappen; het simpele dorpsleven waar heel alledaagse dingen gebeurden. Het was een fijne bubbel om in te zijn, waarin alles even goed mocht gaan. Het is nog steeds mijn comfort watch. Als ik gestrest of moe ben, dan zet ik Gilmore Girls op.’
Volkskrant-journalist Michael Persson
‘Breaking Bad gaat over een scheikundeleraar die zijn kennis inzet om dingen te doen die eigenlijk niet mogen. Dat gegeven deed me denken aan mijn oude scheikundeleraar, die eens een les besteedde aan een gedetailleerd scenario om met een agressief goedje vanuit een vliegtuigje bij de juiste wind de hele Randstad uit te roeien. De ingrediënten waren gewoon bij de apotheek beschikbaar, zei hij rood van opwinding. Het was enigszins verwarrend maar ook leerzaam om een goedaardige leraar zich te zien verkneukelen om zo’n kwaadaardig plan. Dat Walter White in Breaking Bad scheikunde gebruikt om hoogkwalitatieve crystal meth te gaan produceren om zijn bankrekening en eigenwaarde op te krikken, vond ik daarom zeker niet onrealistisch.’
Volkskrant-journalist en podcastmaker Esma Linnemann
‘Ik ben nog steeds groot fan van de schurende millennialserie Girls. De aflevering die ik nooit zal vergeten, is One Man’s Trash. Hierin belt hoofdpersoon Hannah aan bij de buurman in wiens kliko ze stiekem vuilniszakken dumpt. Ze wil haar excuses aanbieden, maar is afgeleid door de chemie tussen hen. Nog geen vijf minuten later staan ze te zoenen: het wordt een vrolijke seksmarathon, Hannah blijft slapen, ze pingpongen in hun onderbroek. Is dit misschien liefde? Er is zoveel aantrekkingskracht. Maar dan denkt Hannah dat ze veilig is, dat ze kan huilen bij hem. De betovering is verbroken, de arts gaat de volgende dag weer naar zijn werk, terwijl Hannah zijn straat uitloopt, nieuwe horizonten tegemoet. Girls laat zien hoe doodeng de liefde is, en hoe de moeite waard.’
Het Volkskrant Seriefestival is een dag met eindeloos veel series, nieuw en klassiek, en gesprekken en inleidingen met makers en kenners. Zaterdag 11/10 in Felix Meritis, Amsterdam. Kaarten (59 euro) zijn te bestellen via volkskrant.nl/sf.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant