Ik was alweer boos op Albert Heijn, toen ik bedacht dat Albert Heijn natuurlijk altijd tien stappen op me vooruitloopt en ik niet boos hoefde te zijn. Want het laatste wat zij willen is mij – vrouw, boodschappendoener, tien keer per week in hun winkel – boos maken.
Dus natuurlijk zijn die piepkleine boodschapjes die je nu gratis bij Albert Heijn krijgt als je er grote boodschappen doet, niet van plastic. Wat dacht ik nou? Dat was in een vorig leven, toen mijn eigen kinderen nog klein waren, dingen nog van plastic, niemand zich bewust van een milieu, en de marketingafdeling van Albert Heijn nog lekker haar gang kon gaan met gratis plastic shit.
Ik was woedend omdat ik dacht dat de mini’s van plastic waren, maar toen kwam mijn nichtje langs en begon heel noest allemaal papieren boodschapjes in elkaar te knutselen. Ja, Albert Heijn weet wat ouders van nu willen: dat de cadeautjes niet van plastic zijn, en dat kinderen ze in elkaar moeten zetten. Dan zitten ze namelijk even een kwartier niet naar krankzinnig- en/of depressiefmakende beelden op TikTok te kijken.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Veel te laat sprong ik dus in op deze trend, en toen ik de medewerkster bij de zelfscanners vroeg of ik vijf mini’s mee mocht nemen, want op mijn bon stond dat ik daar recht op had, wuifde ze achteloos naar een grote bak en zei ‘doe maar’. Dit is altijd het moment dat je weet dat iedereen ze verder al heeft. De bak was ook leeg.
Gelukkig wist ik bij andere Albert Heijnen nog wat piepkleine boodschappen bij elkaar te scharrelen, dus nu schrijf ik dit stukje terwijl ik ben omgeven door een heel klein pak Edet Soft en miniverpakkingen Dolce Gusto Lungo, Sprank-appelen, beschuit, een extreem klein broodrooster met echte sleuven en vier miniatuurcupjes appelmoes. En een Liefde & Passie-brood van 5 centimeter.
Het is gekmakend met hoeveel liefde & passie deze kleine productjes zijn gemaakt en hoeveel liefde & passie ze bij me oproepen.
Wat is dat toch met piepkleine, nutteloze boodschappen? Natuurlijk, alle kleine dingen (honden, mensen, boodschappen) zijn leuker dan de grote versies. Maar ik denk dat dit appelleert aan iets diepers, namelijk het hebben van een eigen winkeltje. Waar alles op orde is.
Alles is er. De melk, het brood, het broodrooster, want ja, ook dat kun je bij het winkeltje kopen. Alles kun je ordenen. Het is klein, dus niet overweldigend. De rest van je leven mag gillend uit de rails lopen, maar jij hebt een piepklein pak Sprank-appelen. En daar focus je je op.
Natuurlijk, deze miniproducten zullen stoffig worden, uit elkaar vallen, irritatie gaan opwekken en in de prullenbak eindigen. Zoals alle cadeautjes ooit die Albert Heijn heeft weggegeven. Ja, zoals alle dingen ooit. En alle mensen ooit.
Maar even, heel even, zijn ze zo tevredenmakend.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant