DEN HAAG - 'Er ging een schok door ons heen. Ons onderbuikgevoel klopte vanaf het begin. Het was geen ongeluk, maar er was iets anders gebeurd.' Amina (60) en Naazra Hussainali (55) gaan terug naar februari van dit jaar. Het moment dat ze horen hoe hun broer Dilshad (51) om het leven is gekomen. Donderdag is de rechtszaak over zijn dood.
Dilshad Hussainali verdronk op 25 augustus 2023 in één van de grachten het centrum van Den Haag. Hoewel daar op dat moment muziekfestival Jazz aan de Gracht aan de gang was, heeft niemand gezien dat hij in het water viel en niemand was verder iets opgevallen.
Omdat er ook geen aanwijzingen waren voor een misdrijf, concludeerde de politie dat hij zelf in het water gevallen was en verdronken.
Dilshad kwam in de jaren zeventig met zijn ouders en zes broers en zussen vanuit Suriname naar Den Haag, waar het gezin in de Van der Vennestraat in de Schilderswijk woonde. Hij was de jongste en volgens zijn zussen 'verwend', zoals dat volgens hen gaat binnen Surinaamse families.
'Hij hoefde maar zijn mond open te doen en het stond voor hem klaar. Verwennerij, knuffelen, alles. Weet je, je verwent hem als een kleine baby omdat hij dus de jongste is', zegt Naazra.
Binnen het schoolsysteem paste hij niet volgens zijn zussen. 'Hij was hartstikke slim', vertelt Naazra. Toch wist hij nooit een diploma te halen. Dilshad had dan eens een baantje hier en dan weer daar. 'Hij had heel veel vrienden en was heel sociaal. Het was gewoon een fantastische vent, het zonnetje in huis.'
Na de dood van zijn moeder in 1992 gaat het volgens zijn zussen voor het eerst bergafwaarts met Dilshad. 'Hij ?werd heel stil. Wanneer je met hem probeerde te praten, bleef hij je gewoon een beetje aankijken. Dat heeft zeker wel een paar jaar geduurd. En toen heeft hij zich in het geloof verdiept.'
In 2006 overlijdt ook zijn vader. 'Laat me niet alleen achter hier', smeekt hij volgens zijn zussen op zijn vaders sterfbed, 'als jij weggaat kan ik nergens meer heen'. Na het overlijden glijdt Dilshad snel af zien zijn zussen. Het huis konden ze niet behouden voor hem.
'Daar is het misgegaan', legt Amina uit. 'Hij is bij verkeerde vrienden terechtgekomen. Drank en drugs. We hebben alles gedaan om hem te helpen, maar hij heeft bewust voor dat leven gekozen. Hij heeft bijvoorbeeld ook tegen ons gezegd dat bij zijn leven geen vrouw en kinderen bij passen. Hij wilde niemand pijn doen.'
De jaren dat Dilshad op straat leeft, zorgt zijn familie zo goed en zo kwaad als dat gaat voor hem. Ze zoeken hem vaak op in de stad en brengen hem eten. Ook op de dag dat Amina hem voor het laatst ziet. 'Wij liepen naar onze auto toe. Hij draaide zich om en ik gaf hem een knuffel. Toen liep hij verder, draaide zich om en zwaaide. Dat was de laatste keer dat ik hem gezien heb.'
'Via de telefoon hoorde ik dat hij er niet meer was', vertelt Amina. Na de eerste shock blijft de familie vooral achter met het gevoel dat zijn dood geen ongeluk kan zijn geweest. 'Dilshad was bang voor water', vertelt Naazra.
'Hij bleef er bij weg. We hebben het de politie keer op keer gezegd, maar ze geloofden ons niet.'
Wrang genoeg komt zijn dood precies op het moment dat hij genoeg had van het leven op straat. 'Eindelijk wilde hij hulp accepteren', vertelt Naazra met tranen in de ogen. 'We hadden afspraken gemaakt met instanties, hij kon er terecht. Ik had zijn hand vast en kon hem niet redden.'
'Dat heeft ons het meest pijn gedaan', vertelt Amina. 'Dat wij tot de dag van vandaag niet meer kunnen weten hoe het zou zijn als Dilshad weer in ons midden zat.'
Pas lang na de uitvaart van Dilshad kan de familie accepteren dat zijn dood een ongeluk is geweest. 'Uiteindelijk na zes a zeven maanden toen we niets meer hoorden van de politie, hebben we maar gezegd: het zal wel', zegt Amina.
'Het zal wel zo gebeurd zijn, hij zal geplast hebben en in het water gevallen zijn, want hij was wel dronken.'
In februari van dit jaar, anderhalf jaar na de dood van Dilshad, blijkt dat het onderbuikgevoel van de familie toch klopt. Soenil D. (43) Een bekende van Dilshad uit het straatleven, wordt opgepakt voor een winkeldiefstal.
Tijdens een verhoor vertelt hij de politie uit het niets dat hij verantwoordelijk is voor de dood van Dilshad. Soenil D. verklaart dat hij Dilshad tijdens een ruzie in de gracht geduwd heeft, terwijl hij wist dat die niet kon zwemmen.
De familie krijgt dat nieuws op 13 februari te horen. 'Het feit dat je broer is vermoord, je hoort dat, je wil niet weten wat er toen met ons is gebeurd', zegt Amina. 'Vermoord! Dat woord "vermoord" heeft ons dus weer helemaal teruggebracht naar toen we het voor het eerst hoorden.'
Naazra vult aan: 'We zitten voor de tweede keer middenin het rouwproces en het wordt alleen maar erger en erger. Het rouwproces wordt alleen maar heftiger.'
‘Of we het af kunnen sluiten na de rechtszaak? Dat hangt ervan af wat het besluit van de rechter zal zijn', denkt Amina. 'Als het schappelijk is dan moeten we het met de tijd een plaats gaan geven. Ik hoop dat we toch wel gerechtigheid krijgen. Ja, dat is zo belangrijk. Maar wat is gerechtigheid?'
Source: Omroep West Den Haag