Was het plagerig? Tuurlijk wel. Maar het was óók gewoon een goed gebbetje, om NSC-lijsttrekker Eddy van Hijum met confetti, fanfare en overdreven geknuffel te onthalen in de studio van Van Roosmalen & Groenteman. Het is de jolige ironie die we kennen van het programma, en dat werkte bij de toch wat houterige Van Hijum, arm uithangbord van het mislukte NSC-experiment, erg goed.
Wat ook hielp, was dat het programma scherper was dan in de afgelopen weken, want Van Hijum kreeg best wat scherpe vragen over zijn samenwerking met de PVV en het bestaansrecht van zijn partij. Van Hijum begon nog goedgemutst in een setting die duidelijk niet de zijne was, maar keek gaandeweg steeds moedelozer voor zich uit.
Dat gold ook voor Dilan Yesilgöz, die in Pauw & De Wit maandagavond ook niet wegkwam met een houding van weinig zeggen in veel woorden. Verdomd, hier zagen we zowaar weer eens een talkshow waarin het gelul in de ruimte sterk en inhoudelijk werd weerlegd. Geen zuurstofverspilling door duiders, maar eindelijk woordelijke munitie tegen symboolpolitiek en holle polarisatiefrasen. Een keer geen Twitterologen of tv-recensenten van het AD die ineens algemeen duider zijn geworden, maar (pas op: eng woord!) ‘deskundigen’, die ook nog eens ergens verstand van hebben.
Los van een enkele duider die er toch weer doorheen glipte in de persoon van Elodie ‘Den Haag being Den Haag’ Verweij, had Pauw & De Wit een sterke tafel om wat diepgravender te reflecteren op de extreemrechtse rellen van afgelopen weekend. Die inhoudelijk sterke tafel bleek slecht nieuws voor Yesilgöz, die de last van een verkiezingscampagne steeds zwaarder op haar schouders draagt, terwijl die campagne nog volledig moet losbarsten.
Het sterkste tegengas kwam van Jelle Postma, oud-medewerker van AIVD die onderzoek doet naar ondermijning van de democratie. Postma deed dat onder meer door de woorden van Yesilgöz en haar VVD-collega’s te benoemen voor wat ze zijn: politiek opportunistische teksten die wel degelijk impact kunnen hebben. Want door extreemrechtse relschoppers te simplificeren tot hooligans, zoals VVD-minister Eelco Heinen zondag deed bij WNL, ontneem je de maatschappij de kans om een serieus gesprek te voeren over de gevaren van deze bewegingen.
Yesilgöz kreeg het nog zwaarder toen het ging over de door de VVD gesteunde motie dat ‘Antifa’ voortaan moet worden aangemerkt als terroristische organisatie. Postma noemde die motie ‘krankzinnig’, en kon het alleen verklaren door de naderende verkiezingen. Yesilgöz bleef ellenlang doormurmelen over het ‘afgeven van signalen’ en een motie die misschien wat ‘kort door de bocht was’, maar voerde een verloren strijd.
Woorden doen ertoe, maar als die woorden onzinnig, ontwijkend of inconsistent zijn, is het fijn als dat gewoon eens wordt benoemd. Gaan deskundigen het dan toch weer winnen van de onuitroeibare talkshowduiders? Een tv-recensent mag blijven hopen op betere tijden.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant