Ik had het onderwerp graag overgeslagen dit jaar, maar joehoe, daar zijn we weer: de verkiezingen. Ik zal eerlijk zijn: ik weet niet of ik het allemaal ga halen. Ten eerste klopt het idee erachter natuurlijk al niet: waarom doen politici alleen moeite in aanloop naar de verkiezingen en niet gewoon het hele jaar door, maar vooral – vooral – vanwege alle verplichte nummers.
De opgewekte lijsttrekkers, de ‘spontane’ gesprekjes op de markt. De ballonnen. De pennen, de stickers. De kraampjes met posters. De rode en groene jassen.
De ‘ongedwongen’ interviews op tv bij de politici thuis, de verbaasde kinderen (‘heee papa brengt ons nooit naar bed’). De peukjes van Kerrolain, het Senseo-apparaat van Henri. Met als ultieme nekslag: de allerergste der allerergste beproeving ter wereld: de verkiezingsdebatten. Iedereen kan ze al uittekenen.
Geert haat Frans, Frans haat Geert, Dilan haat iedereen, en dat gaan ze dan allemaal schreeuwend door elkaar heen vertellen.
De ‘blokjes’ ook, met zo’n kookwekker. Dilan tegen Geert, Geert tegen Henri. Henri krijgt een vraag van een boze bakker uit Barneveld. En iedereen klinkt door de mediatraining als een voorgeprogrammeerde robot of loopt met een kaartje in de hand en een headset op heel ongemakkelijk over een podium.
Geert die wordt tegengewerkt. ‘Maar Geert – iedereen wordt tegengewerkt! Elke hardwerkende Nederlander. Heb jij nog nooit hard gewerkt ofzo!’ Het hysterische applaus van de meegebrachte partijgenoten. De peilingen.
De lollige dilemma’s. ‘Vertel Henri: elke dag natte sokken of elke dag een steentje in je schoen (‘nou, Frans is al het steentje in m’n schoen, zeg maar gerust een KEI, hahahaha’).
De ‘zorgmedewerkers’ en ‘politiemensen’, die ze ‘in het land’ gesproken hebben. Dat ze weten hoe duur een kilo kipfilet is ‘in de supermarkt’. De vragen van WOEDENDE burgers waar je met kromme tenen naar zit te kijken. De kleine partijen die boos zijn dat ze niet mogen meedoen.
En dan nog alle analyses achteraf. Oh man. Dat Dilan en Esther weinig empathie toonden (altijd vrouwen, let maar op), welke kleur das de mannen droegen (‘een rode das – die is duidelijk uit op regeren’), hoe ze hun handen vouwen (‘je ziet dat ze een mediatrainer hebben’). En daar dan weer de coaches, duiders, strategen en trainers op LinkedIn overheen met adviezen ‘hoe je dit in je eigen organisatie kan gebruiken’. Rot op.
Het kan me niet schelen wat de kleur van een stropdas is, of ze weten hoe duur een kilo kipfilet is, dat ze snoeihard uit hun ogen keken of dat ze met een politieman hebben gesproken! Van mij hoeven ze alleen maar de problemen in dit land op te lossen. Schaf. Die. Verkiezingsdebatten. Toch. Af!
Zo.
Ik heb het hardop gezegd.
Niemand wordt beter van verkiezingsdebatten! Iedereen is er klaar mee. Mensen veranderen hun stem ook écht niet op basis van een debat, zo blijkt ook uit onderzoek. Kunnen we niet eens wat anders proberen?
Bijvoorbeeld: iedere lijsttrekker krijgt 1 uur aandacht op tv. Waarom niet. De eerste dertig minuten mag je vertellen wat je met Nederland wil, daarna een half uur concrete, haalbare, wetsvoorstellen. Dus geen vaagheden als ‘we zetten de leraar weer centraal’, nee concréét. En in dat tweede half uur word je dan doorgezaagd door het team van 1 Vandaag.
Of, en dan denk ik even helemaal uit de doos: test ze uit in crisissituaties en op hun oplossend vermogen. Laat ze meedoen met Heel Holland Bakt – ‘je hebt nog een kwartier voor het spektakelstuk, daar komt André van Duin, en je soufflé is ingezakt’. Expeditie Robinson met Geert op een eiland waar alleen hij mag komen. B en B zonder liefde.
Of een dagje voor de klas! Mee met een surveillancewagen in Beverwijk. Over stressbestendigheid testen gesproken. Of een teamuitje waar ze samen vlotten moeten bouwen – laat maar zien dat je kan samenwerken, in plaats van elkaar af te zeiken met afgezaagde oneliners.
Of gewoon een assessment. Hallo! De hele BV Nederland heeft zo’n ding gehad met een postbak, casus, rollenspel en interview. Waarom de wetgevers van ons land niet??
En verder, en daar kijk ik nu al enorm naar uit, doen we op tv dan helemaal niks aan de verkiezingen. Nul. En in de tijd die we over hebben laten we alleen nog maar Rail Away zien. Rust. Besneeuwde bergen. Groene hellingen. Zwitserse locomotieven. We hebben het nodig.
Over negen maanden zijn er weer verkiezingen.
Heb je een vraag van de week, taboe, of ‘kwestie’ voor deze rubriek? Mail dan naar japkeddenktmee@nrc.nl
1. Dit vind ik flauw
2. Als dit racistisch is, is heel Nederland racistisch
3. Ik sluit niemand uit, behalve de heer Timmermans
4. Ik kijk liever vooruit
5. Zuurlinks
6. Wij zijn niet weggelopen voor onze verantwoordelijkheid, u wel
7. Complexe problemen
8. Ik weiger in dit frame mee te gaan
9. U bent niet alleen letterlijk veel gewicht kwijtgeraakt
10. Heks
11. Kabouter
12. Polarisatie
13. Immigratierecord op immigratierecord
14. Dat is gewoon niet waar!
15. Daar mag u mij op afrekenen
16. Ik hoor andere geluiden in het land
17. De linkse elite
18. Wachtgeld uit Brussel
19. De hardwerkende Nederlander
20. Je bent zelf een jijbak
NIEUW: Geef dit artikel cadeauAls NRC-abonnee kun je elke maand 10 artikelen cadeau geven aan iemand zonder NRC-abonnement. De ontvanger kan het artikel direct lezen, zonder betaalmuur.
Source: NRC