Vrouwen moeten tegenwoordig tot ver na de overgang geil blijven, constateert Saskia Noort – haar tijdlijn staat vol bloedhete vijftigplusvrouwen die het bed delen met jonge mannen. Maar ‘geil zijn’ betekent voor vrouwen nog maar al te vaak: geil gevonden worden. En daar heeft ze geen zin meer in.
Mijn oma besloot op haar 50ste verjaardag dat het genoeg was geweest. Na dertig jaar naast haar man te hebben gelegen, richtte ze een eigen slaapkamer in en ging in seksstaking. ‘Geen polonaise meer aan mijn lijf’, vertelde ze me 33 jaar later in de auto naar het ziekenhuis.
‘Na je 50ste is er toch weinig meer aan’, zei ze. Zij leefde op sinds haar seksstaking. Ze ging schilderen, ze sprak wekelijks af met haar vriendinnen om een portje te drinken en drie sigaretten te roken, ongehinderd door tiktokdoktoren of roeptoeterende influencers.
‘Ja, jij denkt dat het leuk is om 50 te worden. Ik vind jarig zijn niet meer leuk sinds ik 30 werd. Vanaf dan is je leeftijd ineens een ding. Gaat iedereen vragen: hoe vind je het om 30, 40, 50 te worden? En dan wordt van je verwacht dat je daar iets relativerends over zegt als: het niet mogen worden is erger, of zo. En als je 50 wordt, behoor je te antwoorden dat je blij bent dat je eindelijk rust hebt en dat je geen fuck meer geeft om wat anderen van je vinden. Terwijl diep vanbinnen, geloof me Teun, zijn wij daar mega mee bezig. Ook als je 50 wordt moet je zo dun als een lat zijn, eruitzien als 40, en moet je nog steeds geil zijn. Liefst geiler dan ooit.’
Dit bovenstaande zegt mijn hoofdpersoon Marieke tegen haar volwassen dochter Teuntje in mijn nieuwe boek Adem. Ik schreef het op mijn berg op Ibiza, terwijl de zoveelste blaasontsteking tussen mijn benen brandde. Ik voelde me allesbehalve geil. Of ‘fuckable’, wat zoiets betekent als ‘mannen willen je nog doen’.
Nog fuckable zijn. Op sociale media, in de filmwereld en in sommige vrouwenbladen lijkt het alsof alles daar om draait, inmiddels ook voor vrouwen van mijn generatie. Mocht je vroeger langzaam verdwijnen in de vergetelheid, breiend achter de geraniums, en als actrice zo nu en dan eens een oma spelen, nu dien je als 50- en 60-plusser nog steeds te scoren op de fuckable ratings.
Hele podcasts zijn er over seks, liefst met veel jongere mannen, leeftijdgenoten staan op adult channels als OnlyFans en Friends2Follow. Ik weet niet hoe het in jouw algoritme zit, maar in de mijne staan bloedhete vijftigplussers, en dat komt niet omdat ze middenin een opvlieger zitten. Ik heb nog seks. Ik wil nog seks. Mannen willen seks met mij. Jonge mannen willen nog seks met mij! Nu het taboe op de overgang is beslecht, moet het volgende taboe opgeheven, te weten de mythe dat vrouwen van boven de 50 niet meer fuckable zouden zijn.
Dat heeft in mijn ogen niet alleen een naar, competitief randje, maar levert ook meteen een nieuw taboe op: mag je nog zeggen dat je níét geil bent? Dat je je door je veranderende lijf allesbehalve fuckable voelt? Dat je totaal geen energie meer hebt om vallei-orgasmes of de kunst van het squirten onder de knie te krijgen? Dat een nabije toekomst zonder seks je niet beangstigt, maar juist heerlijk lijkt?
Als feministische (cisgender hetero-)vrouw en schrijver van boeken die altijd bol hebben gestaan van seks ben ik uiteraard helemaal voorstander van de geile 50-plusvrouw. Maar mijn eigen lichaam en ziel zijn inmiddels een beetje moe van een half leven lang bezig zijn met aantrekkelijk en sexy gevonden worden. Lichamelijk contact is natuurlijk heerlijk, maar er komt zoveel bij kijken waar ik geen zin meer in heb. De uren die ik heb gestoken in het groomen van mijn kut, ik kan het nu gewoon niet meer opbrengen.
Ik koop comfortabel ondergoed in plaats van setjes met snijdende veters en touwen, mijn huid en kruis zijn niet meer geschikt voor synthetische materialen. Was mij vroeger niet beloofd dat de overgang wijsheid zou brengen, en het zelfvertrouwen om gracieus en in alle rust ouder te worden? ‘Ik heb eerbied voor jouw grijze haren’, iets in die trant.
Niets is echter minder waar gebleken. 50 en in de overgang zijn wordt door toetsenbordlosers vaak gebruikt als scheldwoord. Zodra je je de don’t give a fuck-houding aanneemt die schijnbaar toebehoort aan ons 50-jarigen, ben je een ‘Karen’ (witte vrouw die zich disproportioneel bevoorrecht of veeleisend gedraagt). Jongeren op TikTok bekijken zichzelf met afgrijzen door verouderingsfilters. Het afgrijzen waarmee ik zelf regelmatig in de spiegel kijk als ik weer een nieuw stuk hangend vel ontdek, op een plek waarvan ik niet wist dat het daar ook zou kunnen gaan hangen.
Sociale media helpen niet. Alleen al de gedachte: ‘wat is mijn voet plots dik’ levert je een eindeloze reeks aan beelden van vrouwen met ernstige lipodeem op en een bestelling rubberen cups om je bindweefsel mee te masseren. Zo kwam ik, naar aanleiding van mijn aanhoudende blaaspijn, terecht in het algoritme van de ‘use it or lose it’-accounts. Dokters en specialisten die ons uitgedroogden vertellen dat we ons de overgang door moeten neuken, omdat anders onze vagina afsterft en je clitoris haar functie verliest. Dit alles met dikke letters in capslock en vele uitroeptekens.
‘De labia minora (binnenste schaamlippen) – als je een baby bent heb je ze niet, ze groeien in je puberteit, en je verliest ze gedurende de menopauze’, zegt TikTok-uroloog Dr. Rachel Rubin. ‘Gebruik je clitoris voordat-ie verdwijnt!!!’ roept de Australische Lili Reinhart, eveneens op TikTok. Haar filmpje is ruim zes miljoen keer bekeken. Sekscoach Georgia Grace legt uit dat dit te maken kan hebben met het afnemen van de bloedtoevoer naar de clitoris en de vagina, en dat dit door het hebben van seks dus gestimuleerd wordt. Niet zeuren, zin maken. Je moet aan de oestrogeen, testosteron, aan de glijmiddelen en misschien wel een vaginal rejuvenation om de boel op te fluffen.
In een ander filmpje dat viraal gaat op Instagram wordt meisjes en vrouwen gevraagd hoe oud ze waren toen ze voor het eerst kritiek op hun lichaam kregen. In mijn geval: rond mijn 10de kreeg ik te horen dat ik wel heel mager was. In de brugklas vroeg een leraar of ik wel goed at, en op mijn 14de, toen ik uit begon te gaan, zei een volwassen man tegen me: ‘Je bent een lekker wijf, je zou alleen wat meer tieten moeten hebben.’ Ik lachte daar toen lief om, maar ik ben het nooit vergeten. Zoals ik me ook nog steeds het moment herinner waarop een ex tegen me zei dat ik dikke enkels had, in verhouding met de rest van mijn lichaam. Dit lichaam, dat zich al achtenvijftig jaar staande houdt, dat kinderen baarde, twaalf boeken schreef en kilometers tekst voor de bladen, dat ziektes en operaties doorstond. Nog steeds bekijk ik de buitenkant door de ogen van mannen.
Je zou denken dat, na vijftig jaar lang bezig te zijn geweest met wat mannen geil aan mij vinden, ik daar op een bepaald moment wel schijt aan zou hebben. Maar nee, die blik zit zo diep in mij verankerd, dat ik vrees dat ik zelfs in mijn kist nog hoop dat ze me wel een beetje strak hebben neergelegd. Terwijl ik ook moe ben. Moe van het geil voor anderen willen zijn. Moe van fifty & fabulous-influencers, die zo graag willen laten zien dat met vierentwintig uur per dag trainen, een paar liter filler en botox en het eten van een halve broccoli per dag, je heus nog een jongeman van 30 kunt regelen. Geiler dan ooit, met bakken ervaring bovendien. Ik gun het ze, maar ik heb de energie noch de wilskracht.
En daarin ben ik niet alleen, blijkt na een avond met vriendinnen van dezelfde leeftijd. Waar we tien jaar geleden nog hele nachten doorzakten, pratend over onze scharrels, prela’s en rela’s, over de seks, de ruzies en de liefde, gaat het nu over geestelijk en lichamelijk ongemak. Geen libido meer, slapeloosheid, pijn bij penetratie, het afnemen van de intensiteit van onze orgasmes, de schaamte voor onze lijven. Kunnen we nog in een korte rok? Hoe raken we ons buikvet kwijt? We trainen, we eten geen gluten meer, we drinken water met chiazaad, we zien onze moeders in de spiegel.
Wat zitten we toch te zeuren, concluderen we. Dat is het laatste wat we willen zijn, zure dozen, die alleen nog maar klagen. Hoe onaantrekkelijk is dat. Zie ons zitten, deze groep geweldige vrouwen met eigen bedrijven, fulltime banen, bakken aan kennis en ervaring. Waarom zijn we niet liever voor onszelf? Mogen we eindelijk vrij zijn van een leven vol onzekerheden en de stilzwijgende verplichting te voldoen aan de eisen van onze geïnternaliseerde mannelijke blik?
Wat ook ter sprake komt: onze moeders, die vertellen dat ze nog iedere week, of nee, iedere dag seks hebben. We noemen het mooi, een fijn vooruitzicht, maar vragen ons ook af waarom dit vaak zo trots gezegd moet worden. Willen onze bejaarde moeders ook nog steeds hun fuckability bewijzen? Zoals Kris Jenner, de moeder van de beroemde zusters Kardashian, die er na een laatste facelift jonger uitziet dan haar eigen dochters. Uiteraard googelden we haar wonderdokter, en hebben we omgerekend hoeveel vakanties een dergelijke ingreep zou kosten. Kris Jenner moet het helemaal zelf weten, maar is het niet verontrustend dat een bejaarde moeder zo’n zware facelift in Vogue ‘haar manier van zelfliefde’ noemt?
In de grappige en aangrijpende serie Dying for Sex krijgt de hoofdpersoon Molly te horen dat ze terminaal ziek is, waarop ze onmiddellijk besluit haar man te verlaten om ‘eindelijk weer eens dingen te voelen’. Ze gaat op een seksuele ontdekkingstocht in de hoop nog voor haar dood een orgasme met een man te krijgen. De serie, gebaseerd op een waargebeurd verhaal en gelijknamige podcast, gaat over opnieuw seks leren hebben, met de dood in zicht. In de podcast zegt de echte Molly Kochan: ‘Ik was er ontzettend goed in om uit te vogelen waar andere mensen van hielden in bed, en dan speelde ik die rol. Maar ik wist nooit echt wat ik zelf lekker vond.’
Hier spreekt Molly voor vele vrouwen van onze generatie. We weten wat er van ons wordt verwacht, we hebben dankzij de Viva en jolige aftrekcursussen geleerd hoe een man te bevredigen, we zijn trots op onze pijpkwaliteiten, onze moeders leerden ons dat ‘een man nu eenmaal zijn behoeftes heeft’, maar wat leerden we echt over onze eigen seksualiteit? Dat we begeerd en veroverd dienden te worden. Hij moest ons willen, en hij wil schoonheid, jeugd en vruchtbaarheid, volgens Christian Rudder, mede-oprichter van OK Cupid, een online datingsite. Hij onderzocht zijn eigen clientèle en kwam tot de conclusie dat vrouwen tussen de 20 en de 50 op zoek zijn naar mannen van hun eigen leeftijd. Mannen tussen de 20 en de 50 zoeken daarentegen allemaal naar een 22-jarige.
Ik zou nu kunnen opsommen waarom het ook heel leuk is om seks te hebben met een 50-plusvrouw, zoals geen angst voor zwangerschap en veel ervaring. Maar dan gaat het weer over wat we die ander te bieden hebben. En daar ging het al ons halve leven over. Het helpt mij om deze fase in mijn leven te wijden aan de vraag: wat wil ik, wat voel ik, wat begeer ik? Op dit moment geef ik meestal de voorkeur aan een boek in bed. Dat is in mijn geval niet heel ingewikkeld, ik heb geen partner. En ik mis weleens mijn oude zelf, de vrouw die op jacht ging en er prat op ging altijd te krijgen wie ze wilde. Soms was die jacht geiler dan de daad zelf, soms werd ik hopeloos verliefd. Maar altijd ging het over hem, en over hoe graag hij mij wilde.
Gelukkig beschik ik, in tegenstelling tot mijn oma, over de nodige middelen om mijn geilheid enigszins te behouden. Ik leef op oestrogenengel en een likje testosteron, ik til gewichten, en een assorti aan vibrerend gereedschap voorkomt de zo gevreesde vaginale atrofie. Ik zit uitstekend in mijn vel, ook zonder seks, of misschien wel juist zonder seks. De vrijheid die het geeft verlost te zijn van de drang om te scoren, om volledig in mijn werk of in een boek op te gaan. Hoe heerlijk om een avond te dansen zonder bezig te zijn met de blikken van mannen. Ik ben misschien onzichtbaar geworden voor het andere geslacht, ik zie mezelf beter dan ooit.
Misschien denkt u als lezer nu dat ik een frigide vrouw ben die nooit eens goed is gepakt. Ik kan u vertellen dat ik genoten heb van seks, en van menig mannenlichaam. En als de perfecte gelegenheid zich ooit voordoet, zal ik me daar waarschijnlijk opnieuw aan overgeven. Het enige waar ik echt klaar mee ben, is me jonger, heter of dommer voor te doen om het te krijgen. Ik wil mezelf in de tweede helft van mijn leven bekijken door aardige ogen. Dit nog immer doordravende lijf heeft genoeg gedragen en doorstaan. Te veel om me in een synthetische jarretelgordel te wurmen om de ander te behagen. De enige persoon die ik vanaf nu nog behaag, is mezelf.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant