De lezersbrieven, over de stoerdoenerij rond antifa, Radio Oranje als stap tegen de staatscensuur van Trump, de echte kapotmaker van Nederland en waarom het steeds lastiger wordt om krantenpapier als cadeaupapier te gebruiken.
In de media en politiek gaat het al een tijdje over de aanpak van femicide, seksueel geweld en grensoverschrijdend gedrag jegens vrouwen. Maar wat ik mis in deze discussie is de kwalijke rol van alcohol. Het ‘gezellige drankje’ waar we met zijn allen zo van houden. Het hoort erbij. Sterker nog, er wordt gelachen als iemand dronken van zijn fiets valt. En dan is dit nog onschuldig.
Maar ‘alcohol maakt meer kapot dan je lief is’ is zo ontzettend waar. Vooral als het om grensoverschrijdend gedrag richting vrouwen gaat.
Hoe vaak ik wel niet letterlijk dronken mannen van me af moest slaan in het uitgaansleven. En dat leek dan de normaalste zaak van de wereld. Ook de grenzen van vrouwen vervagen, waardoor ‘nee’ zeggen voor sommigen steeds moeilijker wordt. Met alle gevolgen van dien.
Het gaat in de discussie over seksueel grensoverschrijdend gedrag over maatschappelijke normen en ‘victim blaming’, maar moeten we het niet vooral ook hebben over het overmatig alcoholgebruik in het uitgaansleven?
Het is nu volledig geaccepteerd om aangeschoten of zelfs dronken te worden, terwijl zoveel vrouwen daardoor slachtoffer worden van grensoverschrijdend seksueel gedrag en zelfs misbruik. Ik ken genoeg voorbeelden.
Saskia Adriaens, Zeist
Sheila Sitalsing schreef zaterdag een scherpe column over antifa en het recente stemgedrag in de Tweede Kamer. Ze wees erop dat antifa geen organisatie is en geen leider kent. Er valt dus niets te verbieden. Wat blijft er dan over? Het kritische denken over fascisme zelf, en het recht om dat hardop uit te spreken.
Precies daarin schuilt het gevaar van deze motie. Deze raakt aan een fundamentele vrijheid: het vermogen om ons te verzetten tegen ideeën die onze democratische rechtsstaat ondermijnen. Wie kritisch spreken over fascisme als verdacht of verboden bestempelt, keert de vrijheid van meningsuiting tegen zichzelf.
Opnieuw zien we hoe Dilan Yesilgöz en haar politieke bondgenoten opereren. Ze schieten uit de heup, wakkeren angstgevoelens aan en presenteren zich als de reddende engel die de samenleving beschermt. Maar in werkelijkheid is dit symboolpolitiek die de democratische kern aantast: het vrije woord en het vrije denken.
Bert Scholtes, Landgraaf
Misschien is het moment aangebroken dat wij als Nederland, waar het vrije woord hoog in het vaandel staat, een stap maken tegen de staatscensuur aan de andere kant van de plas.
Na de inval in mei 1940 werd bij ons ook langzaamaan de mond gesnoerd om plaats te maken voor een Nazi-gezinde boodschap. Via de uitzendingen in het Nederlands uitgezonden door de BBC vanuit Londen konden mensen rechtstreeks of via illegale kranten hun informatie krijgen. Radio Free Europe heeft eenzelfde functie gehad gedurende de Koude Oorlog om de landen in het Warschaupact te voorzien van de westerse visie op het nieuws.
Nu draait de stroman van Donald Trump de opiniërende nieuwsmedia in de Verenigde Staten, die niet MAGA-gezind zijn, langzaamaan de nek om.
Ik stel voor dat we onze vrijhaven aanbieden aan de weggestuurde Jimmy Kimmel en Stephen Colbert om vanuit ons land de uitzendingen van hun programma’s voort te zetten. Dat kan ook vast als achtervang aangeboden worden aan Jimmy Fallon en Seth Meyers, mochten zij ook ten prooi vallen aan de MAGA-inquisitie.
Noem de zender opnieuw Radio Oranje. Dat is een mooie camouflage aangezien de puppetmaster met oranje tronie zelf vooral televisie kijkt. De naam van de kleur zou hij ook als compliment naar zijn gelaat kunnen opvatten. Een ideale combinatie om het vrije woord de kans te blijven geven.
Arjen Bosman, Dordrecht
Nadat de Amerikaanse investeerder KRR eerder de fabricage van Batavus-fietsen uit Heerenveen deed verdwijnen„ konden we afgelopen week lezen hoe dezelfde investeerder het Nederlandse campinglandschap verwoest.
Anders dan Geert Wilders ons wil laten geloven, zijn het niet de asielzoekers maar grote buitenlandse investeerders die Nederland kapotmaken. Een verkiezingsthema?
Ton Orleans, Leiden
Vandaag pakte ik een cadeautje in voor een kinderfeestje van mijn zoon. Daar gebruik ik doorgaans krantenpapier voor, want waarom extra papier kopen als je het ook kan hergebruiken? Inmiddels is het een behoorlijke uitdaging geworden om een pagina uit te kiezen die niet bezaaid is met dood, verderf en andersoortige ellende. Zo blijkt maar weer: het leven is geen feestje.
Joyce Zwaag-van Geelen, Nijmegen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant