is politiek verslaggever van de Volkskrant. Hij schrijft over veiligheid, diplomatie en buitenlands beleid.
Het lijkt er op dat veel media en politici door een steeds dunner rietje naar de wereld kijken - en dan alleen nog Gaza zien. Begrijpelijk, gezien de nijpende situatie door Israëls oorlog tegen Hamas-terroristen, maar laten we toch de blik wat verbreden. Daar vraagt onze menselijkheid om - en ons overleven. Onze menselijkheid, omdat elders minimaal twee oorlogen woeden met genocidale daden. Ons overleven, omdat onze vrijheid en welvaart op de tocht staan door de giftige cocktail van Russische agressie, Chinese (militair-)industriële macht en Amerikaanse vaandelvlucht.
Voor als u het gemist heeft deze week: de Humanitarian Research Lab van Yale University concludeert in een rapport dat ‘Rusland een potentieel ongeëvenaard systeem heeft van grootschalige heropvoeding, militaire training en slaapzalen van tienduizenden Oekraïense kinderen’. Ontvoerde kinderen, systematische Russificatie. Ideologische heropvoedingskampen, je gruwt ervan.
In El Fasher (Noord-Darfur) is het Abu Shouk-kamp recentelijk vijftig keer gebombardeerd. Mensen zitten gevangen, zonder vluchtwegen of voedsel. Kinderen sterven van ondervoeding, mensen sterven na het eten van diervoeder. VN-voedselkonvooien komen al een jaar de stad niet in. Een VN-onderzoeksmissie kwam deze week uit Soedan terug met bewijs van ‘hetzelfde soort schendingen als genocide’.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Los van deze genocidale nieuwtjes, waarvoor ik in dit hoekje soms nog nederig uw aandacht mag vragen, zijn er de urgente geopolitieke ontwikkelingen waarvan onze politieke elite afgelopen week in zijn ‘belangrijkste debat van het jaar’ de implicaties weer met succes negeerde. De band. De Titanic. De ijsberg.
Toch dwingt Ruslands agressie ons tot pijnlijke afwegingen. De schending van het Estse luchtruim met drie jachtvliegtuigen is het jongste voorbeeld. De Navo gaat erover overleggen. Turkije schoot na zo’n schending in 2015 een Russische MiG uit de lucht. Polen wil nadenken over een no-fly zone over delen van Oekraïne. Anderen zwijgen, want het laatste principe dat Amerikanen en Europeanen nog bindt is ‘geen directe betrokkenheid’ bij de oorlog. Inclusief Nederland, van Brekel- tot Timmermans. Alsof het een keuzemenu is.
De integratie van Oekraïense en Navo-luchtverdediging zou een doelmatige inzet van schaarse capaciteit zijn - en een belangrijk signaal. Maar we doen alles om Oekraïners de strijd zelf te laten voeren. Onze Patriots gaan naar Polen, maar mochten drie jaar niet naar Oekraïne dat wordt platgebombardeerd. Zoals ik op 17 februari 2022 schreef: Navo-grenzen zijn opgeschoven, de prijs wordt daarbuiten betaald. Zeer pijnlijk, maar geen begin van een debat.
Dan Belarus. Dramatische taferelen rond de vrijlating van circa vijftig van de meer dan 1200 politieke gevangenen. Indringende persoonlijke drama’s, bijna nul aandacht. Presidnt Loekasjenko wil (terwijl hij zijn repressie onverkort handhaaft) het Westen paaien. Sommigen vinden Belarus al een Russische provincie, anderen zien de voordelen van het overleven, binnen alle beperkingen, van een onafhankelijk Belarus. Een serieus geopolitiek debat, maar dan moet je het land wel kunnen aanwijzen op de Europese kaart.
Dan India. Terwijl de EU deze week de ‘strategische band’ met India vierde, deden Indiase soldaten mee met de Russische militaire oefening Zapad in Belarus. Getroffen door Trumps sancties, gooit Modi zich in Poetins en zelfs Xi’s armen. Onverkwikkelijk, maar Europa moet dat handelsakkoord met India wél sluiten. Een serieus geopolitiek debat.
Dan China. Polen sloot deze week de grens met Belarus. Tot woede van Beijing, want dit blokkeert 90 procent van China’s treintransport naar Europa. Op de rand van oorlog, kiest Polen veiligheid boven handel. Tegelijk dreigt China met grove tegenmaatregelen als Amerika en Europa secundaire sancties tegen China instellen om de Russische olie-export te verlammen. China is de levensader voor de Russische oorlog, zegt expert Velina Tchakarova. De ‘DragonBear is geen abstracte verbinding meer, zij is materieel, transactioneel, geopolitiek’.
Bij de autocraten wordt het menens, terwijl onze Navo en EU worden uitgehold. Europese landen die Poetin op afstand moeten houden, vechten met grote interne problemen. Europa is afhankelijk van Donald Trump die, zoals Poetin ooit begon, satirische programma’s afschaft en oligarchen onder zijn macht plaatst. Welkom in de nieuwe wereldorde, waarin niet één maar wel tien rode lijnen tegelijk worden overschreden. Daarom de stelling dat niet onze moraal maar ons overlevingsinstinct op de proef wordt gesteld.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant