Boris van der Vorst blijft voor altijd de man die het olympische boksen van de ondergang redde. Maar de voorzitter van World Boxing betaalde er een hoge prijs voor. ‘Ik ben kilo’s afgevallen.’ En dus stopt hij.
is nieuwsverslaggever van de Volkskrant. Hij schrijft met name over sport en media.
Als Boris van der Vorst over een paar jaar aan zijn zoveelste project bezig is en terugdenkt aan de even absurde als intense wereldreis die hij maakte om het boksen van de ondergang te redden, zouden zijn gedachten zomaar eens kunnen teruggaan naar die ene snikhete middag in augustus 2025, op het Heldenplein van Boedapest.
Voorzitter István Kovács had, ter gelegenheid van het 100-jarige bestaan van de Hongaarse boksbond, Van der Vorst als baas van de mondiale boksbond uitgenodigd voor een demonstratiegevecht – tegen hém.
‘Het werd live uitgezonden op de nationale tv, Kovács is olympisch kampioen en tweevoudig wereldkampioen. Mensen om me heen zeiden: je bent knettergek dat je het doet. Want je moet toch vaker trainen voor zoiets, feeling krijgen, wat meer sparren. Door al het reizen was ik toch wat roestig geworden.’
Hij laat een filmpje op zijn telefoon zien. Van der Vorst, een kop groter, en de inmiddels kalende Kovács dansen behendig om elkaar heen. Het voetenwerk van Van der Vorst, die opkwam in een voor de gelegenheid door een vriend vervaardigde cape met opdruk ‘President World Boxing’, verraadt dat hij vaker in de ring heeft gestaan. In de hoek wachten zijn drie dochters met een handdoek, duizenden mensen kijken toe op het plein.
De uitslag na drie ronden: onbeslist. Lachje: ‘Ik heb hem aardig partij kunnen bieden.’
Een skate-off tussen twee bondsvoorzitters in het schaatsen, of een stel bobo’s dat elkaar in een 100 meterbad het vuur aan de schenen legt: je ziet het niet zo snel gebeuren. Maar twee boksvoorzitters die in de open lucht een potje met elkaar knokken? ‘Het is misschien onorthodox, maar dat past ook wel bij mij.’
Nog twee maanden en dan stopt Boris van der Vorst (53) als voorzitter van World Boxing, zo maakte hij woensdag bekend. Hij wist het al maanden, maar wilde het besluit over de World Boxing Champions in Liverpool heen tillen. De aandacht in Engeland moest vooral uitgaan naar de mannen en vrouwen in de ring, tijdens een van de grootste WK’s ooit gehouden.
Van der Vorst zal zijn opvolger waarschijnlijk nog inwerken, wat contacten en telefoonnummers overdragen en dan zit zijn missie erop.
‘Ik ben geen standaard bestuurder, en ik ben zeker ook niet van het pluche.’ Hij ziet zichzelf meer als een bouwer. De weg ernaartoe heeft hij altijd het interessantst gevonden. Zo was het als zakenman ook, toen hij FysioHolland opzette en uitbouwde tot een landelijke organisatie van ruim honderd fysiotherapiepraktijken.
‘Ik wil niet zeggen dat je op je hoogtepunt moet stoppen, maar ik heb nu wel een mooi hoogtepunt bereikt.’
Het boksen zal Boris van der Vorst voor eeuwig kunnen gedenken als ‘the man who saved Olympic boxing’. De Britse krant The Guardian noemde hem zo, en dezelfde woorden keerden terug toen de website Boxing News hem onlangs de twaalfde plaats toebedeelde in de top vijftig van invloedrijkste mensen in het boksen. De rijzige Nederlander liet er een hele rits aan promotors en bestuurders mee achter zich, evenals boksers als Jake Paul, Manny Pacquiao en Floyd Mayweather jr.
De erkenning streelt hem. ‘Het is ontzettend leuk, want de afgelopen jaren hebben een zware wissel getrokken op me, en op de mensen om me heen. In sommige weken heb ik drie verschillende continenten aangetikt. Het heeft me ook echt veel geld gekost. En ik ben kilo’s afgevallen.’
De locatie voor het interview heeft Boris van der Vorst niet zomaar gekozen. In Kasteel Cammingha aan de Kromme Rijn in Bunnik werd op een vrieskoude winterdag in 2022 de basis gelegd voor de redding van het olympische boksen. Topmensen van de Britse en de Amerikaanse bond waren de eersten die zich op uitnodiging van Van der Vorst in de watten lieten leggen, in ruil voor drie dagen vergaderen over de vorming van een nieuwe mondiale boksbond.
‘Bunnik is wat dat betreft een beetje het centrum geweest van de internationale bokswereld. Dat vind ik wel mooi, want ik kom hier zelf vandaan.’
Dat het menens was, hoefde niemand elkaar bij die eerste samenkomst te vertellen. Sinds 1904 is er bij elke zomerspelen gebokst (behalve in 1908, omdat wetgeving in Zweden dit verbood). ‘Maar toen we World Boxing begonnen, was de sport al niet olympisch meer.’
De top van het IOC had alle vertrouwen verloren in de wereldboksbond IBA en zijn Russische voorzitter Oemar Kremlev. Die weigerde de gevraagde hervormingen door te voeren op het gebied van integriteit en financiën, waarna het IOC de bond in 2023 buitenspel zette. Het comité organiseerde daarop het boksen noodgedwongen zelf bij de Spelen in Parijs, maar schrapte de sport voor de Spelen van 2028.
Het verliezen van de olympische status zou voor het boksen desastreuze gevolgen hebben gehad, zegt Van der Vorst. De Britten krijgen dankzij de olympische status jaarlijks 20 miljoen euro van de overheid. ‘Daar kunnen ze gigantische topsportprogramma’s van draaien.’
De VS wonnen met afstand de meeste boksmedailles bij de Spelen. Ook voor het Amerikaanse boksen zou het rampzalig hebben uitgepakt als de sport in 2028, nota bene in Los Angeles, op het olympische programma zou ontbreken. En het verliezen van de status zou ook het boksen als breedtesport hard hebben geraakt.
‘De hele infrastructuur valt namelijk weg als je niet meer olympisch bent. Er hing dus nogal wat vanaf of boksen olympisch zou blijven.’
Als bondsvoorzitter van een relatief klein boksland lag het bepaald niet voor de hand dat Van der Vorst naar voren zou stappen. ‘Wat me altijd heeft verbaasd is dat iedereen in de bokswereld – ook degenen met enorme belangen – wel zag dat het misging met de IBA. Zeker na de Russische inval in Oekraïne was Kremlev niet de juiste persoon meer om het boksen te leiden.
‘Toch was er niemand anders die die verantwoordelijkheid nam. En ergens snap ik dat ook wel, want het heeft me ontzettend veel gekost. Ik ben bedreigd (Van der Vorst wil er verder niet over uitweiden, red.), je kunt het zo gek niet bedenken. Al heb ik me er nooit door laten afleiden, want ik had maar één doel: boksen moest olympisch blijven.’
Drie keer stelde hij zich kandidaat om Kremlev op te volgen bij de IBA. Maar ondanks de steun van westerse landen als de VS, Groot-Brittannië, Australië en Duitsland en een brief waarin IOC-voorzitter Thomas Bach openlijk Kremlev bekritiseerde, bleken de Russische machinaties toch te machtig.
Op het verkiezingscongres voor het IBA-voorzitterschap in Istanboel werd Van der Vorst onverkiesbaar gemaakt, zogenaamd omdat hij te vroeg campagne had gevoerd. Veel landen durfden, ook uit financieel oogpunt, een stem op de westerse tegenkandidaat niet aan.
Als grondlegger van World Boxing had Van der Vorst wel succes. ‘Er moesten minimaal 75 landen lid van ons zijn om door het IOC als olympische bond te worden erkend. Ik ben de hele wereld rondgereisd. Veel landen waren bang voor de IBA, bang voor represailles. En we hadden ze als World Boxing op dat moment ook niets te bieden: geen geld, weinig wedstrijden. Alleen een hoopvol verhaal over de toekomst, waarin het boksen wél olympisch zou blijven.’
Veel reizen betaalde hij uit eigen zak, vaak nam hij zijn vrouw mee. Ze ontwierp met een collega ook het logo van World Boxing. Ook zijn dochters kregen een rol: de een maakte zijn campagnevideo’s, de ander hielp hem met sociale media, weer een ander dacht mee met plannen maken. ‘Eigenlijk was het een soort gezinsproject.’
De reizen naar de binnen te hengelen landen waren kort en intensief. ‘Vaak was ik ergens maar twee of drie dagen, maar ik heb er ontzettend van genoten. Ik heet Van der Vorst, maar ik werd soms ook als een vorst onthaald. Dan werd ik onder politiebegeleiding rondgereden en kwam ik aan tafel met de minister van Sport, met de voorzitter van het olympisch comité, met alle belangrijke mensen daar.’
Met eigen ogen zag hij wat het boksen losmaakt in landen als India, Ethiopië, Kazachstan, Jamaica en de VS. Hij wilde per se overal even de plaatselijke boksschool in, om met boksers over hun dromen te praten. ‘Steeds hoorde je dan: ik wil mijn land vertegenwoordigen op de Olympische Spelen. Wij kunnen ons dat niet voorstellen hier, maar in veel landen is boksen echt gigantisch groot.’
Met World Boxing sprong Van der Vorst door alle hoepels, waarna de bond in maart dit jaar werd aangewezen als organisator van het boksen op de Spelen van 2028. ‘Een huzarenstukje’, noemt hij het. ‘Vraag andere sportbonden maar hoe moeilijk het is om bij het IOC een voet tussen de deur te krijgen.’
Als enige Nederlander was hij aanwezig toen Kirsty Coventry afgelopen juni werd geïnstalleerd als de eerste vrouwelijke IOC-voorzitter. Het is de erfenis van het netwerk dat hij opbouwde in het internationale sportbestuur, waaruit Nederland praktisch is verdwenen.
Een verklaring heeft Van der Vorst daar niet voor. ‘Maar ik denk dat je niet moet onderschatten wat je ervoor moet doen om op zo’n positie te kunnen komen. En in andere landen zie je dat regeringen zich veel openlijker uitspreken voor de sportbelangen in hun land. Ik heb het allemaal op eigen kracht moeten doen.’
Luister hieronder naar onze podcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Wilt u belangrijke informatie delen?
Mail naar tips@volkskrant.nl of kijk op onze tippagina.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant