Champions League De terugkeer van Ajax op het hoogste Europese niveau bracht veel opwinding en strijdlust. Maar dat was te weinig om te kunnen verrassen tegen topclub Internazionale.
Ajacied Mika Godts stuit op de Internazionale-keeper Yann Sommer.
Een lauw applausje klinkt woensdagavond laat in de Johan Cruijff Arena. Ajax speelde in fases moedig, met veel agressie en wilskracht. Maar de 500ste Europese wedstrijd van Ajax werd een weinig memorabele 2-0 nederlaag tegen Internazionale. Zo weet Ajax waar het staat na het eerste Champions League-duel van het seizoen – ver verwijderd van de Europese top.
De opwinding is zichtbaar, voelbaar, tijdens de vlaggenzee, een minuut of vijf voor de aftrap. Terug in de Champions League, drie jaar na het laatste optreden, najaar 2022. In die tussenliggende periode, waarin Ajax door sportieve en bestuurlijke crises ging, bereikte Internazionale twee keer de finale – in 2023 tegen Manchester City en dit jaar tegen Paris Saint-Germain. Beide werden verloren.
Ajax probeert iets van haar gouden jaren te laten herleven. ‘31 mei 1972 – Cruijff schonk Ajax grootste glorie’, staat op een spandoek. Onder regie van Johan Cruijff won Ajax die avond de Europa Cup I, de voorloper van de Champions League, door in Rotterdam Internazionale met 2-0 te verslaan na twee doelpunten van de nummer veertien. “De beste finale die ik ooit heb gezien”, zei ploeggenoot Sjaak Swart jaren later.
Een jeugdspeler die voor de wedstrijd mag hooghouden, blijft jammerlijk steken bij acht keer. Zoals later op de avond ook veel van de goede intenties van het eerste elftal stranden. Al presenteert Ajax zich op het hoogste Europese podium als een strijdlustige ploeg waar zonder meer potentie in zit – na de moeizame, bekritiseerde start in de Eredivisie.
Zo is er een periode, vanaf de tiende tot grofweg de twintigste minuut, die onmiskenbaar de beste is van dit jonge seizoen. Ajax opent het duel nog met veel lange ballen naar spits Wout Weghorst, maar gaat gaandeweg vrijer, gedurfder spelen. Ze kappen, draaien, combineren – vinden regelmatig de vrije man. Ajax heeft meer balbezit, creëert wisselwerking met het publiek, maar geen kansen.
De echte finesse ontbreekt, mede door de opstelling waarin coach John Heitinga voor stabiliteit boven creativiteit heeft gekozen. Dat gebrek aan vindingrijkheid is te zien bij een run van Davy Klaassen na 25 minuten. De aanvoerder heeft veel ruimte en afspeelopties, maar loopt zich onhandig vast. Ajax moet het voornamelijk hebben van felheid. Zo vecht Youri Baas bij de cornervlag een potje judo uit met Inter-back Denzel Dumfries, wat de Ajax-verdediger verrassend wint.
Het stugge, ervaren Inter laat Ajax uitrazen en neemt dan subtiel de controle over. Het zoekt geduldig naar openingen, wordt steeds iets gevaarlijker. Spits Marcus Thuram krijgt een grote kans, na een steekpass van Pio Esposito, maar schiet net voorlangs.
Opeens ligt er een zeldzaam gaatje in de verdediging van Inter. De passlijn waarvan je hoog in het stadion denkt te kunnen zien dat als de juiste bal nú wordt gegeven, het een grote kans zal opleveren – komt er ook. Het is rechtsbuiten Oliver Edvardsen die laag vanaf eigen helft de schitterende dieptebal geeft, op de zwaaiende linksbuiten Mika Godts. Die wordt perfect gelanceerd, één-op-één met Inter-doelman Yann Sommer. Het stadion veert op – dé kans. Maar Godts twijfelt. En is rechtsbenig waardoor hij in de knel komt. Sommer durft te wachten, redt met zijn linkervoet op het slappe schot van Godts.
Die misser wordt kort daarna genadeloos afgestraft. Het geraffineerde Inter – dat onder de nieuwe coach, voormalig Ajax-aanvoerder Cristian Chivu, slecht is begonnen aan het seizoen – is bijzonder gevaarlijk in standaardsituaties. Dat is alom bekend. Toch springt spits Marcus Thuram bij een hoekschop van Hakan Çalhanoğlu simpel voor Klaassen, en kopt zo ogenschijnlijk makkelijk in de korte hoek: 0-1.
Meteen na rust krijgt Inter-middenvelder Çalhanoğlu een grote kans, als het open ligt bij Ajax. Uit de corner die daaruit volgt, weer genomen door Çalhanoğlu, scoort opnieuw Thuram. Hij springt hoger dan Klaassen en Ko Itakura: 0-2. Opeens valt het stil in de Johan Cruijff Arena – gevoelsmatig wacht een lange tweede helft.
Gejoel klinkt als de teruggekeerde spits Kasper Dolberg zijn hesje uittrekt, na twintig minuten in de tweede helft. Dat gaat over in hartstochtelijk gejuich als hij wordt ingebracht voor Weghorst. Waarschijnlijk omdat Dolberg fans herinnert aan de meest recente succesperiode van Ajax – halve finale Champions League in 2019. Maar ook hij kan het verschil niet maken, machteloos als Ajax was tegen het sterke collectief van Internazionale.
Source: NRC