Dinsdag kondigde Israël aan dat het grondoffensief in Gaza-Stad nu echt is begonnen, ondanks de massale protesten in eigen land tegen de oorlog. We bellen met verslaggever Sacha Kester in Israël.
is buitenlandredacteur van de Volkskrant.
‘Ik was in de buurt van een uitzichtpunt, vlakbij de stad Sderot, waarvandaan je Gaza kunt zien liggen, en ben daar gaan kijken. Dan sta je op een heuvel met een monument voor gevallen soldaten uit een eerder conflict met Hamas. Er staat een verrekijker. Als je daar een muntje in doet, kun je een paar minuten kijken.’
‘Het uitzichtpunt is 2 kilometer van het grenshek verwijderd. Het was heel heiig, maar ik kon de contouren van Gaza zien liggen en op één punt kon ik de zee zien glinsteren. Dan besef je hoe klein de Gazastrook is. Het is echt een heel klein gebied waarvan het grootste deel in Israëlische handen is. Je zag rookwolken of stofwolken omhoog komen, maar verder kon je ook met die verrekijker niet veel onderscheiden. Ik hoorde wel de hele tijd gevechtshelikopters.’
‘Het was midden op een werkdag en erg warm, dus er waren niet heel veel mensen. De mensen die ik daar sprak, vonden het offensief goed. Ze wezen naar het monument en legden uit dat ze bang zijn voor Hamas. Ze zeiden: Hamas heeft altijd heel erg duidelijk gecommuniceerd dat ze ons allemaal dood zouden maken als ze het zouden kunnen. Daarom moeten wij Hamas helemaal verslaan, anders blijven we altijd gevaar lopen.’
‘Dat is wel het verhaal dat de regering hen vertelt. Premier Netanyahu is er de afgelopen dagen echt met een gestrekt been in gegaan. In allerlei toespraken zegt hij dat er geen Palestijnse staat zal komen en dat Israël in de steek gelaten wordt door landen waarvan ze dachten dat het vrienden waren. Maar, zegt hij, we worden een soort strijdersstaat net als Sparta in het oude Griekenland. We kunnen voor onszelf zorgen en onszelf verdedigen.’
‘Veel mensen volgen dan toch wat hij zegt. Netanyahu is mister security, dat is al heel lang zijn belangrijkste politieke speerpunt. Heel veel mensen hebben het gevoel dat hij degene is die hen veilig houdt.’
‘Ja, die protesten zijn er nog steeds. Op dit moment staan families van gijzelaars te demonstreren voor de woning van Netanyahu in Jeruzalem. Ze zeggen dat ze daar blijven staan en blijven slapen totdat er een deal ligt. Ze zijn doodsbang voor het lot van de gijzelaars. Ze zeggen: Netanyahu is onze kinderen aan het vermoorden.’
‘Ik was dinsdag op de kibboets Nir Oz die twee jaar geleden heel zwaar is getroffen. De kibboets had 416 inwoners, van wie er 118 zijn gedood of ontvoerd. Er waren maar zes huizen die niet volledig waren vernield of in de fik gestoken. De rest is zwaar beschadigd. Twee weken geleden is er een handjevol inwoners teruggekeerd om te beginnen met het afbreken en renoveren van woningen.’
‘Ze hebben heel lang nagedacht of ze nog wilden terugkeren. Het is een hele kleine en hechte gemeenschap waarin heel veel gaten zijn geslagen. In Nederland voelt de terreuraanslag inmiddels lang geleden, maar voor deze mensen is het nog niet voorbij. Elke dag worden ze hiermee geconfronteerd, vooral ook vanwege de gijzelaars. Behalve degenen die ze kwijt zijn geraakt, zijn er buren, kinderen en vrienden die nog steeds in Gaza zitten.’
‘Deze mensen vertelden dat ze zelf wekelijks demonstreren tegen de oorlog. Zij willen absoluut dat er een deal wordt gesloten met Hamas. Maar daarbij gaat het vooral om de gijzelaars. Een van hen zei tegen mij: ‘Sorry, maar er wonen geen onschuldige mensen in Gaza. Ik kan het niet opbrengen om daar medelijden mee te hebben. Mensen die ik goed kende uit Gaza en met wie ik praatte over vrede, hebben de plattegronden van onze kibboets opgesteld en zijn teruggekomen om ons te vermoorden.’
‘Dit is natuurlijk een volkomen getraumatiseerde man, maar die emotie zie je heel breed in de rest van Israël. De slachtoffers van 7 oktober hebben een podium in Israël, terwijl er nog steeds weinig informatie in de media is over wat er in Gaza gebeurt. Links, progressief Israël wil wel een einde aan de oorlog, maar daarbij gaat het over het algemeen niet over het lot van de Palestijnen.’
‘Het woord genocide gaat er hier ook echt niet in. Het is een hele gemilitariseerde samenleving. Iedereen kent soldaten of is zelf soldaat of reservist. In het reclameblok op televisie zie je een gelukkig gezinnetje havermout eten en dan is de vader een man in uniform. Op het moment dat je zegt dat er genocide wordt gepleegd, dan zeg je dat goede mensen die je persoonlijk kent en van wie je houdt, oorlogsmisdadigers zijn. Dat krijgen mensen in hun hoofd niet goed voor elkaar.’
Luister hieronder naar onze nieuwspodcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant