Ze is haast bovenmenselijke kalm en professioneel, verpleegkundige Floria in ‘Heldin’. Maar ze moet wel erg hard buffelen als een collega wegvalt in dit indrukwekkende verhaal over een overvraagde beroepsgroep.
Verpleegkundige Floria, gespeeld door Leonie Benesch, in ‘Heldin’.
Veel medische films en series focussen op spectaculaire momenten in het vak: reanimatie, spoed-ingreep met tikkende klok, tragisch overlijden. Natuurlijk zitten die momenten ook in de film Heldin, die verpleegkundige Floria (Leonie Benesch) volgt tijdens een uitputtende nachtdienst in een modern, maar onderbemand Zwitsers ziekenhuis. Wat de nieuwe film van Petra Volpe echter zo aangrijpend én goed maakt, is dat hij ook een ander cruciaal aspect van ziekenhuiszorg uitgebreid uitlicht: bij veel ernstig zieke en oudere patiënten is volledig genezen geen optie meer. Goede zorg komt dan neer op pijnverlichting en de tijd die rest zo aangenaam mogelijk te laten verlopen. En net daar gaat het mis als een collega van Floria afwezig is. Terwijl ze haar dagelijkse ronde doet, wordt ze steeds onderbroken omdat iedereen iets van haar wil.
Heldin. Regie: Petra Volpe. Met: Leonie Benesch. Lengte: 92 min.
Benesch maakte twee jaar geleden indruk als lerares die haar stinkende best doet om ‘de juiste keuzes’ te maken, maar langzaam desintegreert in het Oscargenomineerde Das Lehrerzimmer. Ook nu is haar spel weer uitmuntend. Indrukwekkend geroutineerd zien we haar billen schoonmaken, infusen aansluiten, bloeddruk meten en medicatieprotocollen volgen. Het is knap hoe Volpe en Benesch zonder dat het geforceerd voelt de eindeloze stroom verplichte handelingen van Floria tonen, van het noteren van observaties tot het desinfecteren van handen. En dat die keus voor realisme niet leidt tot een eentonige of kleurloze film. Een expatdochter die per se wil bellen met haar dementerende moeder, leidt niet tot de verwachte cathartische emoties, maar tot verwarring bij de patiënt.
Floria blijft lange tijd haast bovenmenselijk aardig en consciëntieus terwijl ze bijkans verdrinkt in het werk en collega’s en patiënten ongeduldig en soms ronduit onbeschoft worden. Haar persoonlijke emoties, behalve stress en uitputting, blijven lang buiten beeld, van haar privéleven krijgen we slechts een flard mee. Je vraagt je soms af hoe het kan dat ze niet wat cynischer is.
Maar zelfs bij iemand zo stabiel en plichtsgetrouw als Floria kan het misgaan als je haar overvraagt, toont Volpe. Dat wordt al – iets te prominent – aangekondigd via de muziek. Het is jammer dat op het moment dat Floria alsnog menselijk blijkt en knapt, de daaropvolgende ‘oplossing’ lichtjes schuurt met het realisme van de rest van de film. Het neemt niet weg dat Heldin, gebaseerd op het boek Our Profession Is Not the Problem. It’s the Circumstances van de Duitse Madeline Calvelage een meeslepende ode is aan verpleegkundigen. Én op indringende wijze het belang onderstreept van het voorkomen van uitval in deze beroepsgroep.
De beste filmstukken interviews en recensies van de nieuwste films
Source: NRC