Animatie Animatiestudio Pixar kwakkelt al sinds de coronapandemie. Deze zomer is ruimte-avontuur ‘Elio’ een flinke flop. Komt het doordat hoofdpersonage Elio oorspronkelijk als queer bedoeld was? Of is er een prozaïscher reden?
Pixar-film ‘Elio’ flopte vermoedelijk omdat de jeugd die in de zomer de popcorn-bioscoop vult hem te kinderachtig vond.
Pixar viert een jubileum: Toy Story wordt dertig. Deze doorbraak voor 3D-computeranimatie is terug in de bioscoop in een jaar waarin Pixar kwakkelt. Dat is al zo sinds de pandemie. Het charmante Onward, een fantasyfilm over broederliefde, sneuvelde tijdens de eerste lockdown waarna moederbedrijf Disney de Pixartitels Luca, Soul en Turning Red gebruikte om zijn streamingsdienst Disney+ te lanceren. Dat conditioneerde kijkers om niet naar de bioscoop te gaan voor de nieuwe Pixar, klaagde Pixarbaas Pete Docter.
Na het matig scorende Elemental leek vorige zomer het herstel ingezet met Inside Out 2, met een recordrecette van 1,7 miljard dollar. Maar deze zomer is Elio dan weer een forse verliespost. Opvallend, want al is het geen top-Pixar van het kaliber Finding Nemo of WALL-E, leuk is dit ruimte-avontuur wel. De hyperactieve fantast Elio hoopt dat een vliegende schotel hem komt halen, die wens komt uit als het ‘Communiverse’, een galactische unie van softies, hem aanziet voor de ambassadeur van de aarde. Waarna Elio het opneemt tegen de angstaanjagende bloedkeizer Grigon, bevriend raakt met diens zoon en ontdekt dat onder Grigons dikke pantser een bang, kwetsbaar weekdier schuilt.
Wat liep er mis? Vakblad The Hollywood Reporter schreef eind juni het fiasco van Elio toe aan ‘catastrofale’ clashes binnen de studio. Regisseur Adrian Molina (Coco) wilde het jochie Elio expliciet queer maken, met een passie voor ecologie en mode: trash fashion. Dat viel slecht tijdens een testvoorstelling in Arizona, waarna Pixar Molina opzijschoof en de lhbti-accenten uit de film verwijderde. Pixar is op dat punt bibberig: in 2019 kreeg het Donald Trumps MAGA-beweging over zich heen omdat het de tere kinderziel in zijn film Light-year blootstelde aan een lesbisch moederpaar dat elkaar – shock! – zelfs kuste. Lightyear flopte, waarna de Pixar-top er bovenop zat en een prepuberale crush van heldin Riley in Inside Out 2 niet al te lesbisch overkwam. Dat werd wel een hit.
Geen wonder dat Pixar zijn knopen telt; queer coding is uit de gratie. Maar beschadigde dat Elio fataal? Je ziet wat rafelrandjes van Molina’s eerste opzet, maar de boodschap – voor tolerantie, familie en empathie, tegen verkrampt machismo – komt ook over als het jochie niet expliciet gay is.
Elio flopte vermoedelijk gewoon omdat de jeugd die in de zomer de popcorn-bioscoop vult hem te kinderachtig vond. Die loopt nu wel massaal uit voor de emo-anime van Demon Slayer Infinity Castle. Pixar is niet cool, vrees ik: meer iets voor pappa, mamma en de kleintjes. Dat ook zij het bij Elio lieten afweten, lijkt te wijten aan slechte timing. Elio debuteerde op 18 juni in de bioscoop, drie weken na Lilo & Stitch en een week na How to Train Your Dragon, die prima scoorden. Beide zijn ‘live action remakes’ van vertrouwde animatiehits waar je precies weet wat je krijgt. En dat wint het meestal van iets onbekends als Elio.
Ook Pixar heeft veel bekends in huis: Toy Story 5, Incredibles 3 en Coco 2 staan nu al op de rol. Pixars ideaal is één nieuwe en één vervolgfilm per jaar. Maar als in 2026 Hoppers ook faalt – onderzoekers verplaatsen zich à la Avatar in bevers – vrees ik dat Pixar zich sterker gaat toeleggen op vervolgfilms, of zelfs op ‘live action-remakes’ in Disney-stijl. Up! met Anthony Hopkins als kribbige weduwnaar, Toy Story met Jesse Eisenberg en Glen Powell. Dat zou triest zijn na dertig jaar Pixar-glorie, maar ik sluit het niet uit.
De beste filmstukken interviews en recensies van de nieuwste films
Source: NRC