Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
We hadden dus wel al een naam, maar nog geen kitten. De naam waar mijn dochters en ik op uit waren gekomen, ruim een half jaar geleden, was Davy Klaassen. Dit gebeurde na ampel overleg, waarbij ook de naam Hans van Willigenburg nog even werd gewogen, maar te licht bevonden. Klein detail was dat bij het bepalen van deze naam mijn vrouw niet aanwezig was.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Tijdens de zomervakantie, toen we in het noorden van Spanje verbleven, stuurde een vriendin mij een foto. Het was een kitten, oranje-wit. Kleine oogjes, pasgeboren. ‘Willen jullie nog? Dan is deze voor jullie’, schreef ze erbij. We wilden nog. ‘Hoe gaan jullie hem noemen?’, vroeg ze. ‘Davy Klaassen alias Davy alias Dave alias Klaas’, schreef ik terug.
Mijn vrouw, die niets met voetbal heeft, wist niet wie Davy Klaassen was en stribbelde gelijk tegen. ‘Je kunt je kat toch niet Davy noemen?’ Dat kan zeker en bovendien, wat is er mis met Davy als naam? Davy Crockett heette ook Davy en daar hoorde je nooit iemand over klagen. Maar mijn vrouw zou mijn vrouw niet zijn als ze niet een campagne begon om mijn autoriteit zorgvuldig te ondermijnen.
Op een middag, toen ik terugkwam van boodschappen doen, had ze samen met onze jongste dochter een nieuwe naam bedacht. ‘Chico. Dat betekent ‘jongen’ in het Spaans. Dat is leuk omdat we in Spanje gehoord hebben dat we een kitten krijgen.’ O ja. Niet alleen betekent Chico ‘jongen’ in het Spaans, in het Nederlands betekent het ‘saaiste naam ooit’.
Uiteraard maakt het niet uit met welke naam mijn vrouw kwam. Het ging niet om de naam, maar om het principe. Zij had de namen van onze beide dochters verzonnen, nu mag ik de naam van onze nieuwe kat bepalen. Of ik nu uitkom op Davy Klaassen, Rinus Michels, Michelle Obama of Dildokat. Mijn dochters waren inmiddels ook overtuigd van Davy Klaassen, maar waren hun moeder tegemoetgekomen door Chico als tweede naam te gebruiken. Zo zou onze nieuwe kat voluit gaan heten: Davy Chico Klaassen-Althuisius.
De dag kwam dat ik de kitten ging ophalen. Al op het moment dat ik hem vast had wist ik: nee, dit werkt niet. De vriendin vroeg nogmaals hoe we hem gingen noemen. ‘Davyklaaflaaf’, mompelde ik ontwijkend, ‘maar dat is een werktitel en we zijn er nog niet helemaal uit.’ Thuis sloten mijn dochters het beestje juichend in de armen. ‘Davy!’, riepen ze. ‘Daaaaavy!’ ‘Daaaaavy kom eens hier.’ Mijn vrouw keek me aan met ik-zei-het-toch-ogen. Ik kon alleen maar knikken, nederig. Ze had gelijk. Dus nu hebben we wel een kitten, maar nog geen naam.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns