Gerard Cox is op 85-jarige leeftijd overleden in zijn huis in Mijnsheerenland. Zijn management bevestigde het nieuws. De Rotterdamse zanger, acteur en cabaretier leed aan uitgezaaide slokdarmkanker. Vorige maand vertelde Cox dat hij nog maar een paar maanden te leven had en geen zware behandelingen meer wilde ondergaan. Hij koos voor een rustig einde thuis, waar hij in de vroege ochtend vredig insliep.
Cox maakte in augustus bekend ongeneeslijk ziek te zijn. In een interview zei hij dat hij niet wilde lijden onder chemokuren of een ingrijpende operatie waarvan de afloop onzeker zou zijn. Wel onderging hij enkele bestralingen om klachten te verlichten. "Ik heb geen zin in dat hele circus," verklaarde hij toen. Zijn beslissing om de ziekte op zijn eigen manier tegemoet te treden typeerde zijn nuchtere houding.
De artiest werd geboren op 6 maart 1940 in Rotterdam en groeide op in de wijk Zuid. In de jaren zestig begon hij zijn carrière als cabaretier. Hij speelde in de groep Lurelei, werkte mee aan satirische radio-uitzendingen en trad samen op met Frans Halsema en Adèle Bloemendaal. Zijn scherpe teksten en maatschappijkritische liedjes maakten hem geliefd én omstreden. Soms riep hij zelfs politieke reacties op, zoals na zijn lied "Arme ouwe".
Als zanger brak Cox in 1973 definitief door met de zomerhit "’t Is weer voorbij die mooie zomer", die wekenlang op nummer 1 stond. Ook nummers als "Die laaielichter" en "Feyenoord, Feyenoord (Werkmansleed)" bleven hangen bij het publiek. Zijn stem, vaak rauw en direct, gaf de liedjes een herkenbaar karakter. Hij bleef zijn hele carrière verbonden aan Rotterdam en liet dat ook doorklinken in zijn muziek en columns.
In de jaren zeventig en tachtig breidde Cox zijn carrière uit naar film en televisie. Hij speelde in producties als "Het debuut" en "Lieve jongens". Zijn samenwerking met Joke Bruijs, met wie hij korte tijd getrouwd was, bleef decennialang bestaan. Ook schreef hij mee aan musicals, was hij te zien in reclames voor Duyvis en verscheen hij als gast in diverse shows en series.
Het grootste succes behaalde hij vanaf 1994 met de comedyserie "Toen was geluk heel gewoon". Daarin vertolkte hij de rol van buschauffeur Jaap Kooiman, samen met Joke Bruijs en Sjoerd Pleijsier. De serie liep vijftien jaar en won in 1999 de Gouden Televizier-Ring. Het programma trok miljoenen kijkers en werd een vaste waarde op de Nederlandse televisie.
Collega’s en vrienden spreken na zijn overlijden met warmte over hem. Richard Groenendijk noemde Cox "een markante vriend" en Henk Westbroek prees zijn vermogen om mensen te ontroeren én te laten lachen. Ook burgemeester Carola Schouten van Rotterdam herdacht hem als een stem die de ziel van de stad vertolkte. "Zijn humor, nuchterheid en liefde voor de stad maakten hem tot een icoon," zei zij.
De omroep KRO-NCRV herdacht Cox eveneens. Een woordvoerder sprak van "vakmanschap, humor en warmte" en benadrukte dat Cox miljoenen kijkers blij wist te maken. De rol van Jaap Kooiman wordt gezien als een hoogtepunt in zijn lange loopbaan. Voor veel Nederlanders werd hij door die serie een vertrouwd gezicht in de huiskamer.
Ook na zijn tv-succes bleef Cox actief. In 2018 reisde hij met Willibrord Frequin, Peter Faber en Barrie Stevens de wereld rond in het programma "Beter laat dan nooit". In 2022 speelde hij nog in de speelfilm "Casa Coco". En in 2023 verscheen hij onverwacht als gast in het programma "Secret Duets". Zelfs op hoge leeftijd bleef hij zichtbaar op het podium en in de media.
Dit voorjaar vierde Cox zijn 85e verjaardag in het Oude Luxor Theater in Rotterdam. Vrienden, collega’s en fans brachten daar een muzikaal eerbetoon. Hij zelf zei toen luchtig dat hij zich niet druk maakte om hoe hij herinnerd zou worden. "Als ik dood ben, ben ik toch dood. Ze zoeken het maar uit," merkte hij nuchter op.
Volgens zijn manager bleef Cox scherp tot het laatst. Hij stierf in alle rust, thuis, in zijn eigen tempo. Zijn uitvaart vindt in besloten kring plaats. Met zijn dood verliest Nederland een artiest die zowel in muziek als op televisie een vaste plek wist te veroveren. Zijn liedjes, humor en rol als Rotterdamse volksman zullen voortleven in herinneringen van meerdere generaties.
Gerard Cox (Foto: Erik Baas at Dutch Wikipedia, CC BY-SA 2.5, via Wikimedia Commons)
Source: Fok frontpage