Van een platgeslagen Nijntje tot een schilderende kunstfamilie. Dit zijn de interessantste exposities die nu in musea te zien zijn.
Gesina ter Borch is de verrassing van de tentoonstelling Thuis bij Ter Borch in Zwolle. Ze is de minst brave, de meest recht voor z’n raap, de meest romantische en de grappigste van de familie – en het is aan haar te danken dat de familiekunst uit de 17de eeuw bewaard is gebleven.
Ze tekende een stiekem kussend stelletje op een tuinfeest en een eigenzinnige herder die ons tegemoet komt lopen alsof die op je wachtte. Ze verbeeldde haar broertje Moses, ook uit herinnering, na zijn vroege dood. Lees de recensie.
Thuis bij Ter Borch
★★★★☆
Op meerdere locaties in Zwolle, t/m 01/02.
De solotentoonstelling A Land as Big as Her Skin van de Libanese kunstenaar Mounira Al Solh is nog niet eens begonnen, en de kunstenaar heeft de museumbezoeker al bij de lurven.
Boven de imposante trappen in de entreehal van het Bonnefantenmuseum hangen kledingstukken aan een waslijn. Het zijn pyjama’s, vooral van kinderen. Er zitten perfecte ronde gaatjes in, omrand met borduursel. Zijn het vrolijke versieringen? Of zijn deze kledingstukken met kogels doorzeefd? Lees de recensie.
★★★★☆
Bonnefantenmuseum Maastricht, t/m 11/1.
De term cute is zo ingeburgerd dat hij in 2022 in de Van Dale werd opgenomen. De Kunsthal gaat met de tentoonstelling Cute een stapje verder. De Rotterdamse tentoonstellingsplek noemt cuteness ‘een van de meest invloedrijke krachten in de hedendaagse cultuur’.
Met het internet als katalysator bereikt de aaibare esthetiek ons in de vorm van emoticons, mode- en lifestyletrends, computerspelletjes en socialemediafilters. Zelfs de uil van Duolingo die ons aanmoedigt om Italiaans te leren is cute. Maar cute is zelden alléén maar cute, leert de tentoonstelling. Lees de recensie.
★★★★☆
Kunsthal, Rotterdam, t/m 23/11.
Lygia Clark (1920-1988) was een van de meest vooraanstaande, naoorlogse kunstenaars in Brazilië. Ze maakte haar belangrijkste werk tijdens een militaire dictatuur, tussen 1964 en 1985. En ze wilde het publiek op een actieve manier bij haar sculpturen en performances betrekken.
In haar overzichtstentoonstelling in de Neue Nationalgalerie mag met je handen aan haar metalen objecten zitten, alsof je een Rubiks kubus aan het oplossen bent. Lees de recensie.
★★★★☆
Neue Nationalgalerie, Berlijn, t/m 12/10.
Iedereen die weleens langs het Amsterdamse Paleis op de Dam is gelopen, kent zijn silhouet. Daarnaast hebben duizenden foto’s zijn gestalte over de wereld verspreid, de oude man die met zijn oersterke armen en engelengeduld het hemelgewelf op zijn schouders draagt.
Atlas is gemaakt door Artus Quellinus (1609-1668), wie kent vandaag nog zijn naam? Wikipedia heeft vijf korte alinea’s voor hem over. Vergelijk dat voor de grap eens met Rembrandt. Toch hebben we het hier over bijna exacte leeftijdgenoten, allebei beroemdheden in hun tijd. Lees de recensie.
★★★★☆
Koninklijk Paleis Amsterdam, t/m 27/10.
Een voorbijfladderende distelvlinder is een dartelend schilderijtje in de lucht. Geen straf om die te volgen, zoals de Amerikaanse fotograaf Lucas Foglia de afgelopen jaren deed voor zijn nieuwste project Constant Bloom, nu te zien als de tentoonstelling Vlindervlucht in het Fotomuseum Den Haag.
Daar blijkt dat de distelvlinder meer is dan alleen een sierlijke reiziger. Zijn migratie vertelt een verhaal over mens, natuur en klimaat. Lees de recensie.
★★★★☆
Fotomuseum Den Haag, t/m 28/9.
De jong gestorven kunstenaar Carel de Nerée (1880-1909), tekende vrouwen met langgerekte silhouetten. Vrouwen die ook de randversierselen van een art-nouveauvaas of een sierlijk gietijzeren hek zouden kunnen zijn. Het is ongelooflijk fijn en vloeiend werk, dat nu te zien is in Dordrecht.
Met echte vrouwen heeft het weinig te maken. En dat was ook niet de bedoeling. ‘Gezonde, van welstand blakende konen van vlezige jonge dochters gaven hem het model niet, dat hij nodig had, uit die bespottelijke en plompe overvloed kon hij niet puren’, noteert vriend Henri van Booven over De Nerée. Lees de recensie.
★★★★☆
Dordrechts Museum, t/m 21/9.
De foto-expositie ‘De ondergedoken camera’ in Foam laat de honger en ellende zien in Amsterdam in het laatste jaar van de Tweede Wereldoorlog. Die is vastgelegd door een Amsterdamse groep fotografen die vanaf september 1944 actief was.
Voor deze tentoonstelling heeft Foam samengewerkt met het Niod en het bijzondere archief opnieuw bekeken. Daardoor is ook minder bekend materiaal te zien. Bovendien wordt verteld wat we níét zien op de foto’s. Dat biedt nieuwe inzichten. Lees de recensie.
★★★★★
Foam, Amsterdam, T/M 2/10
Erik Mattijssen is een sprokkelaar. Zijn keus valt op voorwerpen van een bepaalde soort, een beetje ouderwets: behangsels en gordijnen met een patroontje. Poppenhuizen, koekoeksklokken. Rommel uit het gootsteenkastje. Die dingen verzamelt hij. Hij vertaalt ze in tekeningen en schilderijen en zet ze flink in de kleur, frontaal in het beeldvlak.
In zijn tentoonstelling in Museum More, is bijzonder veel te zien en beleven. Zijn kunstwerken roepen verbazing en vrolijkheid op, maar ook weemoed en een gevoel van verlies. Lees de recensie.
★★★★☆
Museum More, Gorssel, t/m 26/10.
Elke week kiest de kunstredactie een opvallend kunstwerk dat nu in een expositie is te zien.
In Groningen vond kunstenaar Edward Clydesdale Thomson inspiratie in de tragische verdwijning van kunstenaar Bas Jan Ader.
Het is onvoorstelbaar dat kunstenaar Bas Jan Ader het echt heeft gedaan: in zijn eentje in een minuscuul zeilbootje stappen om de Atlantische Oceaan over te varen. Maar hij deed het, in 1975. Hij vertrok vanaf de oostkust van de Verenigde Staten, het reisdoel was Engeland. De reis maakte deel uit van zijn kunstproject In Search of the Miraculous. Lees Kunstwerk van de week.
Vorige week waren we in Schiedam, waar de zolder van het museum is gevuld met ontregelende sculpturen van Morena Bamberger.
Niets bereidt bezoekers voor op wat er achter de hagelwitte zolderkamerdeur van Stedelijk Museum Schiedam schuilt. Verspreid door de ruimte staan glinsterende brokken materie in verschillende formaten. Uit elk exemplaar wurmt een paar handen en een gezicht zich een weg naar buiten. Zijn het dodenmaskers, in sarcofagen? Leven ze, wachtend op bevrijding? Lees Kunstwerk van de week.
Over dit overzicht: de kunstredactie maakt een selectie uit de meest positief besproken tentoonstellingen en de rubriek Kunstwerk van de Week.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant