is filmrecensent en schrijft een column over hedendaagse beeldcultuur.
In de rubriek Pics werpt filmrecensent Floortje Smit haar blik op de hedendaagse beeldcultuur. Deze week: in hun hang naar rehabilitatie moeten gevallen sterren opletten voor wiens karretje ze worden gespannen.
Ook als de buitenwacht je gecanceld noemt, valt er op gezette tijden heus nog een uitnodiging op de mat. Ik kan me zo voorstellen dat je die als omstreden beroemdheid aanvankelijk nog weglegt. Te vroeg. Niet passend. Maar wat als de tijd verglijdt, je de spotlights mist en écht goede rehabilitatiekansen uitblijven?
Dan beland je bijvoorbeeld in Amsterdam, bij de onbekende Septimius Awards. Acteur Kevin Spacey (vrijgesproken van beschuldigingen van seksueel overschrijdend gedrag) werd dit weekend beloond met een lifetime achievement award.
Waarom Spacey? Welnu, iedereen verdient een tweede kans, aldus organisator Jan-Willem Breure (regisseur van documentaires Are All Men Pedophiles? en Do Women Have a Higher Sex Drive?) voor de camera van De Telegraaf. Ook acteur Jonathan Majors (beschuldigd van het mishandelen van een ex-vriendin) kreeg een oeuvreprijs.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Via gevallen sterren aandacht genereren voor je jonge organisatie – slim. Zeker omdat hiervoor de enige publiciteit rondom de Septimius Awards via de filmpodcast Op de vijfde rij… van Cesar Majorana kwam. Hij schetst het als een schimmig event, waarbij sommige genomineerden veel geld betalen en anderen de prijs in de schoot krijgen geworpen. Frank Lammers bijvoorbeeld, die in 2024 werd uitgeroepen tot beste Europese acteur. Geen idee of Spacey erbij stilstond dat hij door zijn aanwezigheid hiervoor naamsbekendheid genereerde.
Sommige beroemdheden hoef je niet eens een prijs of een vliegticket te bieden om publicitair van ze te profiteren. Tijdens de Moscow International Film Week vertelde Woody Allen via een videoverbinding hoe prachtig hij de Russische cinema vindt, en hoe fraai Moskou en Sint-Petersburg zijn.
Geen schokkende meningen op zichzelf. Maar niet zo handig om die te uiten als je wordt geïnterviewd door een vertrouweling van Poetin, tijdens een festival dat pas sinds 2024 bestaat en eigenlijk alleen bezocht wordt door Russische bondgenoten. Allens optreden was ‘een schande en een belediging’ aldus het Oekraïense ministerie van Buitenlandse Zaken. ‘Cultuur mag nooit worden gebruikt om misdaden wit te wassen of als propagandamiddel te dienen.’
Als reactie sputterde Allen nog dat hij tegen Poetin is maar ‘niet gelooft dat het afkappen van een artistieke dialoog helpt’. Maar wist hij écht waar hij zat? Ik sluit niet uit dat hij dacht op te treden bij het oude, ooit wel prestigieuze Moscow International Film Festival – nog steeds omstreden, maar minder.
Want het is verwarrend. Er zijn honderden filmfestivals en -prijzen wereldwijd, met namen die op elkaar lijken, met gelikte websites, indrukwekkende lijsten genomineerden, maar onduidelijke belangen. Sommige bestaan niet eens echt. Zeker voor wie ernaar verlangt om gewoon weer mee te doen is deze situatie gevaarlijk: het is oppassen geblazen dat jouw vlek niet wordt ingezet om een andere te verdoezelen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant