De lezersbrieven, over regen, klagende ouderen, de hypotheekaftrek, evolutieremmers, een fluitje voor meer veiligheid en de vraag waarom we nog kunnen tanken bij Lukoil.
Een quizvraag speciaal voor liberale puzzelaars en VVD-prominenten die in meritocratie geloven en toch de erfbelasting liever kwijt dan rijk zijn.
Wat hebben witte sneeuw, ronde cirkel, openstaande vacature, gratis cadeau, weer hervatten, omlaag vallen, vooraf waarschuwen, aanwezige bezoekers, gemaakte afspraken, houten boomstam, wereldwijde pandemie, gele boterbloem, uiterste limiet, gewonnen prijs, opzettelijke brandstichting, verbetering ten goede, groter groeien, stekelige egel, blijven handhaven, natte regen, valse voorwendselen, opnieuw herhalen en onverdiende erfenis gemeen?
Even nadenken. Weet u het antwoord?
Het zijn allemaal pleonasmen.
Dick Timmer, Gouda
Zijn mensen nu echt zo dom? En maar klagen over een beetje regen. ‘Ik heb het nu wel gehad met die regen!’ hoor ik overal. Hebben we weer met z’n allen gemist dat het maanden droog en warm is geweest en dat dit grote gevolgen heeft voor de boeren, de natuur en voor de klagers die eigenlijk in de zon willen zitten met een terrastraktatie. Nadenken is verboden, egoïsme is standaard.
Gelukkig zijn er nog mensen en organisaties die ons proberen te overtuigen van een serieus probleem. Wees gerust: het wordt niet beter met de klimaatverandering. Wat doen we met een serieuze regenperiode? Klagen, emigreren naar een land met voortschrijdende hitte. Dat is een geweldige oplossing. Voor mij valt dat ook onder egoïsme. Die dieren en planten zoeken het maar uit.
Gelukkig is de natuur, voorzover mogelijk, flexibel, maar het houdt ergens op.
Dick Wilhelm, Baarle-Nassau
Opiniemaker Gabriël van den Brink geeft drie argumenten waarom klagende ouderen een punt hebben: biografisch, sociologisch en antropologisch. Ik mis een vierde, het egocentrisch argument: de wereld is zo ingericht dat ik er voordeel van heb. Ik wil niet dat er iets verandert omdat ik bang ben om mijn verworvenheden te verliezen.
Mensen met een groot sociaal, cultureel en financieel kapitaal hebben belang bij de status quo en noemen dit ‘traditie’. Zij hebben er ook belang bij om veranderingen die vrijheid en gelijkheid vergroten voor sociale groepen waartoe zij niet behoren, te karakteriseren als ‘overhaast’ en ‘radicaal’.
Klopt het wel dat het menselijk bestaan per definitie een generationele spanning kent tussen verandering en behoudzucht? Of geldt dit vooral voor samenlevingen met grote machts- en welvaartsverschillen? De wijsheid van de oudere generatie is wat mij betreft vooral gelegen in een kritische reflectie op de eigen positie en de betrekkelijkheid daarvan, en in een vermogen om te luisteren naar en zich te verplaatsen in anderen die het minder goed hebben getroffen.
Gelukkig kan ik uit eigen ervaring bevestigen dat er volop van dit soort ouderen (en jongeren) bestaan. Misschien kan Van den Brink eens bij hen te rade gaan.
Kirsten Poortier, Utrecht
Toen Margaret Thatcher premier was in het VK heeft ze de hypotheekaftrek in een keer afgeschaft. Het is in strijd met de vrije markt, was haar duidelijke redenering. Haar grotendeels huisbezittende volgers moesten haar besluit gewoon slikken. In die zin was ze consequenter en had ze meer ruggengraat dan de huidige VVD, die ook beweert in de vrije markt te geloven, maar het paaien van haar achterban blijkbaar nog belangrijker vindt.
Simon Waley, Oudehaske
Even tussendoor: wie zijn toch die evolutieremmers die ‘mannen’ blijven zeggen, terwijl er niet per se mannen bedoeld worden? Het pijnlijke zit hem vaak ook nog in de aarzelende toevoeging: ‘... ehhh en vrouwen natuurlijk’. Bijvoorbeeld: ‘Hierbij dank aan alle brandweer- en politiemannen, ehhhh... en vrouwen natuurlijk’. Er bestaat gewoon een woord dat non-binair, man en vrouw dekt: mensen.
Elly van den Boom, Sittard
Als twintiger liftte ik regelmatig naar Zuid-Frankrijk. Alleen, blond en jong. Later, samen met een vriendin, via Istanbul naar Teheran. Naast uitgangspunten als nooit instappen bij meer dan één man, niet te uitdagend gekleed gaan, nam ik altijd een politiefluitje mee. Aan een koordje om mijn nek. Overal te koop als scheidsrechtersfluitje of als hoogfrequent overlevingsfluitje. Het kon niet tegen mij gebruikt worden en werkte goed.
Carla de Munck, Amsterdam
Hoe kan het dat we in Nederland nog steeds bij Lukoil kunnen tanken? Dat is toch een Russisch bedrijf?
Gerard Bosman, Weert
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant