‘Vind je mij nog leuk, ben ik niet te veel?’ Sylwia streelde op een Franse rommelmarkt een Napoleon te paard, de man met wie haar over-over-overgrootmoeder een affaire had. Dat hád ze al eens verteld, zei Illya op een manier die iets van de geestdrift verried waarmee dat waarschijnlijk gepaard was gegaan. Ik zag voor me hoe Sylwia in een militair jasje met baljurk zowel Napoleon als haar voorouder vertolkte, galopperend op de zitmaaier. Vanuit de deurpost murmelde Monique een kwaadaardige spreuk.
Was ik te veel? Het is een vraag waar meer vrouwelijke deelnemers in de reünie van B&B Vol Liefde mee worstelen. Magda schiet vol, de mannen waren zo lief, ‘terwijl ik zo’n kat ben’. Ook Ingrid huilt, ze is iemand met grote gevoelens, daar heeft ze niemand mee willen kwetsen. En dan Renske, die in het holst van de nacht totaal overstuur het blauwwitte sanatorium van Daniël verliet omdat-ie met Danique in het bubbelbad zat te muilen.
Over de auteur
Simoon Hermus is techredacteur en tv-recensent van de Volkskrant.
Heel Nederland viel erover, die Renske was gek, terwijl het veel gekker was dat het productieteam van RTL haar met een draaiende camera achternarende en haar nachtelijke moment van zwakte integraal op tv slingerde. Gelukkig herpakt ze zich in de reünie glansrijk. Ze heeft geen spijt, en is trots dat ze het heeft geprobeerd. Zelfs Daniël, meer lijdend voorwerp dan deelnemer, schiet zonder aansporing voor haar in de verdediging.
Want het alternatief, te weinig zijn, is nog veel erger. Neem Rob, die met al zijn vrouwen praatte als een puber die wordt gevraagd hoe het op school was vandaag. Armen over elkaar en na vijf minuten wegwezen om met een kettingzaag te gaan spelen. In de reünie scheuren de vrouwen hem aan stukken. ‘Ik voelde me een wormvormig aanhangsel’, wat draaide hij een schijtmuziek, ‘Ik zei gelijk, die jongen vindt nooit niemand nie’.
Dick was zo druk met het conserveren van zijn good guy-imago dat hij elke kans op romantiek in een wurggreep van bedachtzame meta-analyses verstikte, schuilend achter een kinderlijke verwachting van de liefde die je bij verrassend veel mannen van zijn leeftijd nog treft.
En dan de defensieve gezelligheid van Jean-Paul, die alleen op solodate durfde in tandemzit op zijn quad met Dior-zadelhoes. Het daten in de veiligheid van een kudde beviel hem zo goed dat het me niets zou verbazen als voor de volgende editie een Paul-Jean zich aanmeldt, verscholen achter een skibril en een jeukend toupet.
Dan toch liever te veel, zeg ik als een vrouw die over grote emoties en weinig impulscontrole beschikt en daardoor stikjaloers kan zijn op mensen met zelfbeheersing. Wat een overwinning om de streeploze gangen van Illya’s kasteel bezaaid te zien met Sylwia’s hakken en prinsessenjurken. Je kunt veel zijn en toch je prins vinden, zakmazegge.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant