De inmiddels 38-jarige Luis Suárez heeft (opnieuw) voor ophef gezorgd. De Uruguayaanse spits van Inter Miami, die voetballend op zijn laatste benen loopt, werd geschorst vanwege een spuugincident na afloop van de Leagues Cup-finale.
schrijft voor de Volkskrant over Amerikaanse sporten.
Op zijn 38ste is Luis Suárez lang niet meer de superspits van weleer, maar zijn streken is hij nog altijd niet verloren. Dat bleek toen de Uruguayaan onlangs bij een duel van zijn club Inter Miami een staflid van een tegenstander in het gezicht spuugde. Het was de zoveelste smet op de imposante loopbaan van de oud-speler van Ajax, Liverpool en Barcelona. Op de drempel van zijn pensioen gaat het opnieuw over zijn bedenkelijke reputatie.
Het gebeurde anderhalve week geleden in de finale van de Leagues Cup, een bekertoernooi tussen de beste teams uit de VS en Mexico. Inter Miami verloor kansloos van Seattle Sounders (0-3). Suárez en zijn teamgenoten – onder wie Lionel Messi, Sergio Busquets en Jordi Alba, vrienden uit hun Barcelona-tijd – konden het niet verkroppen.
In de massale vechtpartij die na het einde ontstond, liet Suárez zich weer eens van zijn slechtste kant zien. Op enige afstand van de duwende en trekkende meute kreeg hij het aan de stok met het hoofd beveiliging van de Sounders. Suárez trapte de oudere man op zijn tenen en spuugde hem daarna in zijn gezicht, zo bleek uit herhalingen en close-ups op sociale media.
Deze week kreeg de Uruguayaan zijn schorsing te horen. Aan de Leagues Cup mag hij volgend jaar niet meer meedoen, mocht hij dan nog actief zijn als voetballer. Zijn competitie, de MLS, schorste hem daarnaast nog eens voor drie wedstrijden. Veel te weinig, oordeelden de meeste analisten. Over ruim twee weken staat Suárez alweer op het veld.
In karakteristieke stijl nadert de aanvaller het einde van zijn carrière: als een bezetene strijdend op het veld en het middelpunt van controverse. Van Suárez mocht een gracieus, kalm einde wellicht nooit worden verwacht. Hij deed tijdens zijn loopbaan alles om te winnen, geoorloofd of niet. Mede door zijn maniakale competitiedrang werd hij een van de beste spitsen ter wereld, maar tegelijk dreef die drang hem op het veld soms tot verwerpelijk gedrag.
De incidenten werden deze week weer eens op een rijtje gezet. In dienst van Ajax beet Suárez in 2010 PSV’er Otman Bakkal in zijn hals, de eerste van drie keren dat hij zijn tanden in een opponent zette. In 2013 was Chelsea-verdediger Branislav Ivanovic de pineut. Een jaar later beet hij op het WK in Brazilië de Italiaan Giorgio Chiellini in zijn schouder.
Het waren uitingen van frustratie en spanning, verklaarde Suárez in zijn autobiografie uit 2014, waarin hij toegaf de hulp van een psycholoog te hebben gezocht.
In 2011 werd Suárez bij Liverpool voor acht wedstrijden geschorst voor het racistisch bejegenen van de Fransman Patrice Evra. (Suárez heeft het altijd ontkend.) Relatief onschuldig was daarbij vergeleken de bewuste handsbal waarmee hij Uruguay op het WK van 2010 tegen Ghana voor uitschakeling behoedde.
Suárez excuseerde zich op sociale media voor het spugen na de Leagues Cup-finale. ‘Het was een moment van spanning en frustratie’, verklaarde hij zijn gedrag ook dit keer. ‘Ik heb een fout gemaakt en daarvoor wil ik me verontschuldigen.’
Hij kwam begin vorig jaar naar Miami, zodat hij weer met zijn goede vriend Lionel Messi kon gaan spelen, zoals hij van 2014 tot 2020 in Barcelona had gedaan. Samen wonnen ze de Champions League en vier landskampioenschappen. Voor Messi wil Suárez nog steeds door het vuur gaan; hij stelde zelfs zijn pensioen uit voor de Argentijn.
Eigenlijk had de Uruguayaan al eerder een punt achter zijn carrière willen zetten. Door chronische knieproblemen is hij al jaren geen schim meer van de goalgetter die tweemaal topscorer van Europa werd. Hij herstelde nooit helemaal van een operatie uit 2020, zijn laatste jaar in Barcelona. Toen hij afscheid nam van zijn vorige club, het Braziliaanse Grêmio, onthulde Suárez al hoeveel moeite het hem kostte om door te gaan.
Voor elke wedstrijd nam hij drie pillen en een injectie tegen de pijn. Trainen kon hij niet altijd meer. Op sommige dagen had hij moeite om uit bed te komen. ‘Over vijf jaar kan ik waarschijnlijk geen potje meer met mijn vrienden voetballen’, zei hij voor zijn komst naar Miami. ‘Maar ik ben koppig en wil blijven spelen.’
Soms zijn er bij Miami nog flarden te zien van de oude Suárez. Bij het WK voor clubs frommelde hij zich in juni tegen het Braziliaanse Palmeiras als vanouds langs drie tegenstanders, om vervolgens met links hard binnen te schieten.
Maar veel vaker is de slijtage pijnlijk zichtbaar. Hij kan nauwelijks meer sprinten, hij hinkt en hobbelt over het veld. Aan het begin van het jaar was hij te zwaar, naar eigen zeggen vanwege de lange winterpauze tussen de voetbalseizoenen (die in de VS lopen van het voorjaar tot het najaar). Beelden van zijn houterige warming-up werden op sociale media genadeloos bespot.
Het probleem van Suárez: ook met een afgetakeld lichaam is hij nog altijd even fanatiek. Het vergroot zijn frustratie. Ja, hij kwam naar Miami om van het zonnige leven in Florida te genieten, samen met Messi, maar op het veld is zijn geldingsdrang er niet minder om. ‘Ik ben hier niet om het rustig aan te doen’, zei hij vorige maand. ‘Je ziet me nog steeds schelden, ik raak nog steeds verhit.’
Ook met haperende knieën kwam Suárez vorig seizoen nog tot 21 doelpunten in dertig wedstrijden, maar dit jaar heeft hij het moeilijker. Scoren doet hij niet veel meer. Vaker is hij aangever, een valse spits.
Met zijn gevorderde leeftijd valt hij nauwelijks uit de toon bij Inter Miami, de club van mede-eigenaar David Beckham. Sinds zijn komst naar Miami haalde Messi (38) veel van zijn oude vrienden van Barcelona naar Florida. Behalve Suárez spelen ook Busquets (37) en Alba (36) in het kenmerkende roze tenue van de club.
Miami wordt sinds dit jaar gecoacht door Javier Mascherano, een andere vertrouweling van Messi. Deze zomer werd ook Rodrigo De Paul nog aangetrokken, Messi’s uitsmijter bij het Argentijnse elftal.
Mede door het gedrag van Suárez kan de club dit seizoen op weinig sympathie van het publiek rekenen. De Uruguayaan heeft het vaak met tegenstanders aan de stok en klaagt onophoudelijk tegen scheidsrechters. En zijn frustratie lijkt aanstekelijk, want ook zijn teamgenoten laten zich in negatieve zin gelden. Zelfs Messi.
Begin dit jaar werd zowel Messi als Suárez beboet, nadat de twee in een wedstrijd tegen New York City FC een tegenstander hardhandig hadden vastgegrepen, respectievelijk bij de keel en nek. Mascherano kreeg vorige maand rood wegens geschreeuw tegen de scheidsrechter bij een Leagues Cup-duel. Busquets sloeg in de gewraakte finale tegen Seattle een tegenstander op zijn kin. De actie van de Spanjaard bleef onbestraft.
Suárez zou voor zijn spugen een historische straf krijgen, zo verwachtten sommige kenners, maar die viel uiteindelijk dus mee. De Uruguayaan kan het seizoen met Messi afmaken. Hij heeft zich voorgenomen om tegelijk met zijn vriend afscheid te nemen, maar omdat de Argentijn mogelijk zal bijtekenen in Miami, is het onzeker of dat gaat lukken.
‘Het kan nog steeds’, zei Suárez, maar het is de vraag hoe lang zijn knieën hem nog kunnen dragen.
Ook moet blijken hoe Suárez voortaan in vijandige Amerikaanse stadions zal worden onthaald. Niet voor het eerst in zijn carrière nam hij in de finale tegen Seattle Sounders op overtuigende wijze de rol van schurk aan.
Al had het erger gekund, grapte zijn slachtoffer in de catacomben. ‘Ik had verwacht dat hij me zou gaan bijten.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant