Na de aanslag van Hamas op 7 oktober is Israël blijven escaleren. Het viel Hezbollah en Iran aan, hongerde de Palestijnen uit en zal doorgaan tot de etnische zuivering van Gaza een feit is.
De Israëlische aanval op Hamasleiders in Qatar heeft ten overvloede laten zien wat iedereen al wist: Israël is niet geïnteresseerd in een staakt-het-vuren, en evenmin in het lot van de overgebleven Israëlische gijzelaars.
Met zijn aanval wilde Israël de onderhandelingen over een staakt-het-vuren torpederen, teneinde een genocidale oorlog met volle kracht te kunnen voortzetten. Daarbij is het bereid om elk taboe te doorbreken. Terwijl bevriende naties Qatar en de Verenigde Staten aan een staakt-het-vuren werkten, viel Israël Qatar aan, in een poging de onderhandelingsdelegatie van Hamas op te blazen. Daarmee gaf het zowel de VS als Qatar de middelvinger, in alle openheid en brutaliteit.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Na bijna twee jaar oorlog verbaast het niet meer. Israël heeft maling aan alles en iedereen: allereerst aan de levens van de Palestijnen, daarna aan het internationaal recht en de veroordeling van de internationale gemeenschap.
Na de aanslag van Hamas op 7 oktober is Israël blijven escaleren. Het viel Hezbollah en Iran aan. Het maakte Gaza met de grond gelijk, zette het hongerwapen in tegen de burgerbevolking en stond toe dat gewelddadige Joodse kolonisten een steeds groter deel van de Westelijke Jordaanoever bezetten. Netanyahu en zijn extreemrechtse coalitiepartners kwamen overal mee weg. Daarom zullen ze verder gaan, met de etnische zuivering van Gaza en de verdere marginalisering van de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever, zodat de vorming van een Palestijnse staat onmogelijk wordt gemaakt.
In haar State of the Union bekritiseerde Ursula von der Leyen, voorzitter van de Europese Commissie, woensdag de Israëlische poging om de tweestatenoplossing (‘het enige realistische vredesplan’) te saboteren. Zij kondigde nieuwe Europese strafmaatregelen tegen Israël aan. De voorgestelde maatregelen staan echter in geen verhouding tot de ernst van de oorlogsmisdaden van Israël in Gaza. Bovendien is het maar de vraag wat ervan terechtkomt, gezien de verdeeldheid tussen de EU-lidstaten.
Ook de Golfstaten oefenen te weinig diplomatieke en economische druk op Israël uit. Maar uiteindelijk is er maar één land dat Israël serieus onder druk kan zetten: de Verenigde Staten. De aanval in Qatar laat weer eens zien hoe zwak Donald Trump opereert als zelfbenoemde vredestichter.
Trump bekritiseerde de aanval in Qatar en zei vooraf niet op de hoogte te zijn gebracht. Sommige analisten betwijfelen of dat echt waar is. Maar wat zich achter de schermen ook heeft afgespeeld, voor het oog van de wereld werd door Trump in zijn hemd gezet door de Israëlische premier Netanyahu, zoals de Russische president Poetin eerder deed. Sinds Trumps terugkeer in het Witte Huis hebben Israël en Rusland hun geweld opgevoerd, omdat de Amerikaanse president voortdurend de indruk wekt dat hij uiteindelijk niets zal doen, ondanks zijn deadlines, ultimatums en verbale uitvallen.
Zo voltrekt zich een humanitaire catastrofe, waarbij de wereld handenwringend toekijkt. De diplomatieke positie van het Westen is geschaad, terwijl Israël steeds meer een pariastaat zal worden. Maar de echte verliezers zijn uiteraard de Palestijnen, die ondanks alle veroordelingen van echte steun verstoken blijven.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant