is chef van de politieke redactie.
Ook met het ‘afgezwakte’ PVV-amendement blijft illegaal verblijf een misdrijf. Tijd voor een Tweede Kamer die daar niet zo makkelijk in meegaat.
Het is knap gespeeld van Geert Wilders. Net toen alle campagneteams aan het begin van de zomer vergaderden over de vraag hoe ze het in de komende campagne eens níét over Wilders’ favoriete thema – de immigrant – zouden gaan hebben, overviel hij de rest van de Kamer met zijn amendement over de strafbaarstelling van illegaal verblijf.
Grote politieke commotie was het gevolg, zelfs op de rechterflank. Want daar leeft weliswaar tamelijk breed de wens om illegaliteit strafbaar te maken, maar Wilders koos meteen de zwaarste optie: het werd geen overtreding, maar een misdrijf, waardoor automatisch ook hulp aan mensen zonder verblijfsvergunning strafbaar werd. Het CDA zag daarin ‘een straf op medemenselijkheid’ en haakte af, NSC en SGP zaten ermee in hun maag maar namen uiteindelijk genoegen met de toezegging van het kabinet dat de nevenschade van het amendement zou worden gerepareerd.
Demissionair minister David van Weel hoopt dat nu naar tevredenheid te hebben gedaan: alle hulp aan mensen zonder verblijfsvergunning blijft buiten de strafbaarstelling. Behalve als de hulp in feite neerkomt op misbruik of uitbuiting, maar daar zijn al andere wetsartikelen voor. De kans is groot dat NSC, SGP en misschien ook het CDA nu akkoord gaan.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Die partijen zullen dan volhouden dat het wetsvoorstel voldoende is afgezwakt, maar dat is dus precies wat Wilders heeft bereikt. Wat hij in de formatie en tijdens zijn regeerperiode niet voor elkaar kreeg, heeft hij vanuit de oppositie alsnog tot wet weten te maken. Illegaal verblijf zelf blijft immers wel gewoon strafbaar. En niet zo’n beetje ook: overtreders hangt een celstraf van maximaal 6 maanden boven het hoofd.
En met welk doel? De bezwaren zijn bekend. Boetes en celstraffen deden het aantal mensen zonder verblijfsvergunning in landen als Duitsland, België en Frankrijk niet dalen. De kans op een averechts effect is groter: mensen worden gecriminaliseerd, zorgen dat ze onder de radar blijven en onttrekken zich volledig aan het toezicht. Begeleiding bij terugkeer naar het land van herkomst wordt dan niet makkelijker, maar moeilijker. Vaak toch al kwetsbare mensen, die zeer vatbaar zijn voor misbruik, gaan zich bovendien vogelvrij voelen en daarom ook het contact met de politie, hulpverleners of zelfs artsen mijden.
Daar komt nog bij dat het allang mogelijk is om mensen die hier zonder vergunning verblijven de grens over te zetten. Vorig jaar waren er 2.750 gedwongen uitzettingen. Het probleem met een groot deel van de doelgroep is echter dat geen enkel land op hun komst zit te wachten. Uitzetting blijkt in de praktijk niet mogelijk. Moeten zij dan maar de gevangenissen in, die al zo vol zitten dat het demissionaire kabinet zich gedwongen ziet veroordeelden vervroegd vrij te laten?
De kans is klein dat het nog lukt om het nieuwe wetsvoorstel in deze Tweede Kamer te behandelen voor het ingaan van het campagnereces. Misschien dat de verkiezingen iets meer bedachtzaamheid in de nieuwe volksvertegenwoordiging blazen, die dan vanzelf tot de conclusie komt dat deze symboolwetgeving niets oplost en slechts nieuwe problemen veroorzaakt.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant