Brad Ingelsby, scenarist De serie ‘Task’ van scenarist Brad Ingelsby (‘Mare of Easttown’) gaat over twee mannen die met elkaar op ramkoers zijn. Mark Ruffalo heeft een hoofdrol. „Ik zou willen dat ik beter was in verhaallijnen bedenken. Maar ik weet niet hoe het anders moet.”
Mark Ruffalo speelt Tom, een FBI-agent die in een vorig leven priester was.
Dit keer moest het geen ‘whodunnit’ zijn. Die vorm had scenarist Brad Ingelsby bij zijn vorige, veelgeprezen serie Mare of Easttown al gebruikt. Met succes: de HBO-serie waarin een door Kate Winslet gespeelde politierechercheur in het stadje Easttown in de Amerikaanse staat Pennsylvania de moord op een jong meisje moet oplossen, hield in 2021 kijkers weken in spanning en liet ze gissen naar de ontknoping.
Maar Ingelsby wilde niet zomaar hetzelfde trucje herhalen met zijn nieuwe serie Task. „Ik wilde weer een spannende, dramatische thriller maken. En ik wist ook dat het wederom een misdaadserie moest zijn. Maar ik wilde de aandacht van het publiek dit keer op een andere manier vasthouden”, vertelt de scenarist tijdens een videogesprek met een aantal journalisten ter promotie van de zeven afleveringen tellende serie.
Ingelsby bedacht daarom dat de spanning moest komen van twee personages die op ramkoers met elkaar liggen. Een botsing die de kijker al van veraf ziet aankomen, alleen is het ditmaal gissen wanneer de twee elkaar treffen en – vooral – hoe het afloopt.
De personages zijn Tom, een FBI-agent die in een vorig leven priester was (gespeeld door Mark Ruffalo), en Robbie, een vuilnisman die in zijn vrije tijd drugspanden overvalt (Tom Pelphrey). Mannen die Ingelsby overigens al helemaal had uitgetekend voordat hij echt een idee had waarom en hoe hun levens elkaar zouden kruisen. „Ik begin altijd vanuit de personages”, zegt de scenarist hierover. En lachend: „Ik zou willen dat ik beter was in verhaallijnen bedenken. Maar ik weet niet hoe het anders moet.”
Bij Mare of Easttown was er, vertelt Ingelsby, eerst het beeld van een moeder die in alle opzichten het gevoel had dat ze faalde, in haar werk als rechercheur maar ook thuis. Iets waarvan hij vond dat het niet echt eerder op tv te zien was; meestal zijn het immers de tv-vaders die tekortschieten in de opvoeding.
Dit keer was er dus een idee van een ex-priester en een vuilnisman. De eerste, het personage dat uiteindelijk Ruffalo’s Tom zou worden, is lichtjes gebaseerd op Ingelby’s eigen oom. Een man die na dertig jaar het priesterschap achter zich liet toen hij trouwde met een vrouw. Nu is Ingelsby’s oom vervolgens geen FBI-agent geworden, zoals Tom in de serie, maar een achtergrond van dienstbaarheid aan het geloof, God, en vooral aan een gemeenschap vond de schrijver een interessante eigenschap voor een FBI-agent. „Wat mij betreft is Tom namelijk geen bijzonder intuïtieve agent. Hij is niet iemand die een kamer binnenstapt en aanwijzingen ziet die anderen hebben gemist” zegt Ingelsby. „Tom kan prima overweg met een wapen. Maar zijn echte superkracht is wat mij betreft compassie, de mogelijkheid om mensen te zien en hun problemen en angsten te herkennen.” Ook dat vond hij iets dat je niet vaak in agenten op tv terugziet.
Robbie, de tweede hoofdpersoon , kwam na een gesprek met de politiechef van het echte Easttown in Pennsylvania die eerder adviseur was bij Mare of Easttown. Ingelsby: „Hij vertelde me hoe postbodes en vuilnismannen alles van ons weten Ze komen een of twee keer per week door je woonwijk, ze weten welke post je krijgt, wat je eet, wat je weggooit. En ze zijn volledig onzichtbaar. Dat resoneerde enorm bij me.” Het beeld van een vuilnisman die dankzij zijn beroep precies weet in welke huizen drugs wordt gemaakt (en dus weet waar geld te halen is), nam daarna snel vorm aan in Ingelsby’s hoofd.
De serie zet de levens van deze twee verschillende mannen van meet af aan mooi tegen elkaar af. Als we Tom ontmoeten slijt hij zijn dagen op gezapige beroepsbeurzen achter het informatietafeltje van de FBI en verdrinkt hij zijn avonden in grote bekers wodka. Iets dat zijn thuiswonende dochter met zichtbaar verdriet gadeslaat, wat verklapt dat deze gewoonte nieuw is en dat de man worstelt met een groot verdriet.
Tom is daarom ook niet van plan om weer echt aan het werk te gaan, tot zijn chef bij de FBI (een rol van Martha Plimton) hem noodgedwongen – er is niemand anders – het hoofd van een nieuwe ‘task force’ maakt. De man krijgt een drietal jonge agenten en een vervallen huis in de bossen als hoofdkwartier toegewezen, en de opdracht te achterhalen welke overvallers vermomd met Halloweenmaskers de drugspanden in Deleware County overvalt. Omdat de handel in verdovende middelen in dit stukje Pennsylvania in handen ligt van rivaliserende motorbendes, en ze elkaar verdenken van de overvallen, dreigt namelijk een bendeoorlog. Tom moet deze voorkomen.
Robbie, een van de overvallers achter de Halloweenmaskers, wordt op zijn beurt door de serie geïntroduceerd als een hartelijke man. Een liefdevolle vader en goede vriend met een warme lach. Hij woont samen met zijn nichtje Maeve (Emilia Jones) en zijn twee kleine kinderen in het huis dat van zijn overleden broer was, en zwemt het liefst in een oude, betoverend mooie steengroeve. Hij is een man die duidelijk fouten maakt, maar het goed lijkt te bedoelen. Pas wanneer hij samen met zijn collega-vuilnisman Cliff (Raul Castillo) halverwege de eerste aflevering een drugspand overvalt, en daarbij geweld niet schuwt, is duidelijk dat Robbie niet enkel vriendelijk is. Al is het dan te laat, want dan heb je hem als kijker – ook dankzij Pelphrey’s prachtige acteerwerk – al lang in je hart gesloten.
Dat laatste is precies waar scenarist Ingelsby op uit was. Dat de kijker net zoveel gaat geven om de FBI-agent, als de criminele vuilnisman. „Een van de dingen die ik zo geweldig vond aan de film Heat toen ik ‘m jaren geleden keek, was het feit dat je als kijker even hard hoopte dat Robert De Niro zou weten te ontsnappen als dat je wilde dat Al Pacino hem te pakken zou krijgen, ook al wist je dat het een het ander uitsloot. Als wij ons werk goed hebben gedaan, wil je op eenzelfde manier dat het Tom lukt om de zaak op te lossen, en tegelijkertijd dat het Robbie lukt om weg te komen.”
Ondanks dat het verhaal dus draait om een soort kat-en-muis-spelletje, is Ingelsby terughoudend om zijn nieuwe serie dan maar in dat genrehokje weg te zetten. Task is volgens hem vooral een karakterstudie van mensen onder druk om wie je als kijker, ondanks hun fouten, toch gaat geven. Ingelsby: „En uiteindelijk is het plot gewoon een excuus om tijd met deze personages door te brengen.”
Task. HBO Max, wekelijks, 7 afleveringen. Elke maandag.
Wat moet je deze week kijken? Tips voor boeiende programma's series en films
Source: NRC