Thermomix Het Duitse keukenapparaat Thermomix kan zo ongeveer alles en is een hype, compleet met maanden wachttijd voor levering. Maar niet iedereen is lovend.
Het is een wereldwijde trend”, dweept Iris Heinemann. „Het nieuwe koken moet snel en makkelijk zijn en gezonde gerechten opleveren. Mensen willen geen E-nummers, geen diepvries- en kant-en-klaar-maaltijden meer. Daar lijden de gezondheid én de portemonnee onder.”
Heinemann staat in de woning van dertigers Nina en Christian in Norderstedt nabij Hamburg. Aan de muur hangt een poster van de skyline van Chicago. Aan tafel zitten behalve Nina en Christian vriendin Marie, de vader van Nina, Dieter, en diens partner Dagmar. Geen van hen wil met de volledige naam in NRC. Iris Heinemann is parttime vertegenwoordiger van Thermomix, een keukenmachine die mixt en snippert, weegt, kookt, stoomt en bakt, en in toenemende mate ook vertelt hóé en wat te koken. In Duitsland is het apparaat een fenomeen. Het nieuwste model, dat in april werd gepresenteerd, kost 1.549 euro, en is dusdanig gewild dat er aanvankelijk een wachttijd van een halfjaar voor was. Inmiddels is de levertijd drie maanden. In de afgelopen drie maanden zijn er 300.000 van verkocht.
Het nieuwe model bestaat uit een hoge pan op een pit, met een soort iPad eraan. Op het beeldscherm kun je scrollen door honderdduizend recepten en het vertelt je welk ingrediënt je moet toevoegen alvorens het apparaat begint te kneden of te pruttelen.
Heinemann werkt overdag bij de verzekeringmaatschappij waar ook Christian werkt. Nina en Christian zijn enkele maanden terug gaan samenwonen en besloten een Thermomix aan te schaffen „omdat ik niet echt 100 procent fan ben van koken”, aldus Christian. Nina dacht al twee jaar na over aanschaf. Ze hebben de machine nu drie weken, en Heinemann komt langs om het stel alle mogelijkheden van het apparaat te laten zien – „zodat je met dat 1.549-euro-apparaat niet alleen ’s ochtends je havermout bereidt” – en belangstellende vrienden en familie meteen een voorproefje te geven.
De Thermomix, gemaakt door familiebedrijf Vorwerk uit Wuppertal (9.300 werknemers), wordt uitsluitend aan huis en in kookstudio’s verkocht tijdens evenementen die Erlebeniskochen, (beleveniskoken) worden genoemd.
Op de vraag wat Nina en Christian het meest hebben gemaakt met de Thermomix, antwoordt (schoon-)vader Dieter: „Eierlikeur!” „Ja, die was goed gelukt”, zegt Nina. Het apparaat kan naar verluidt ook goed cocktails als een whisky sour maken. Maar Nina zegt dat ze tot nu toe vooral veel brood heeft gebakken. Daarvoor maakt de Thermomix het deeg.
In de keuken ligt een grote snijplank op het fornuis, de Thermomix staat ernaast. Christian: „Nee, het fornuis hebben we niet meer gebruikt sinds we ’m hebben.” Ook niet om een ei te koken? Christian schudt van nee. Iris Heinemann: „Eieren koken is een extreem populaire Thermomix-functie. Waarom? Omdat het gegarandeerd lukt.”
Volgens Vorwerk-baas Thomas Stoffmehl is eieren koken zelfs een van de functies waarvoor de Thermomix wereldwijd het meest wordt gebruikt. En ook pasta koken wordt veelvuldig uitbesteed, volgens Heinemann: „Als je het één keer in de Thermomix hebt gedaan, wil je nooit meer anders. Omdat de pasta gegarandeerd perfect gaar is.”
Heinemann noemt het de Geling-Garantie, de „slagingsgarantie” van de keukenmachine. Frappant genoeg was die Geling-Garantie ook ooit de wervende leus van de Duitse zakjes- en pakjesproducent Dr. Oetker. Controle speelt kennelijk een belangrijke rol in culinair Duitsland.
Mede door het verkoopsucces van de Thermomix klinkt ook geregeld felle kritiek op het apparaat. Ieder zichzelf respecterend Duits medium publiceerde uitgebreide recensies van het nieuwe model. In een lang stuk in Der Spiegel bijvoorbeeld wordt geklaagd dat een gebakken ui-en-spekmengsel dat bij gebakken aardappels geserveerd moet worden, te bleek blijft – evenals geroosterde noten en pitten. De saus voor de fricassee van kip naar Thermomix-recept is veel te dik, volgens de recensent. Anderzijds wordt de „beresterke” motor geprezen, waardoor ook sommige professionele koks het apparaat „non-stop laten draaien”. In de Frankfurter Allgemeine Zeitung worden de fans van de Thermomix „bekeerlingen” genoemd, en een recensent merkt op dat het meer lijkt te gaan om gemak dan om de perfecte smaak.
In een commentaar in de Süddeutsche Zeitung wordt zulke kritiek op de Thermomix tot een cultuurstrijd verheven: volgens de auteur is de kritiek op het apparaat vaak onredelijk en seksistisch. „In de keuken […] moet alles nog rustiek verlopen. De risotto moet met een houten pollepel worden gemasseerd”, schampert de auteur. „Afgeven op het enigszins kapitaalkrachtige, vaak voorstedelijke, vrouwelijke Thermomix-milieu heeft niets te maken met het verdedigen van cultuurgoed. Het is een mengsel van seksisme en klassendiscriminatie.”
In de keuken van Christian en Nina maken alle aanwezigen om de beurt een gerecht in de keukenmachine. De machine dicteert ingrediënten, hoeveelheden en volgorde, eruit rolt frambozenijs, deeg voor ham-kaasbroodjes, broccoli-appelsalade en een groentecurry met rijst en aardappels. Aan de eettafel wordt alles gezamenlijk geproefd, en worden de voor- en nadelen van het apparaat doorgenomen.
Hoe zit het met vlees, vraagt Dieter zich af. „Gepaneerde karbonades kun je niet maken met de Thermomix”, stelt hij. Het hangt ervan af, zegt Iris Heinemann: „In stukjes kun je ook een biefstuk bakken in de Thermomix. Sommigen vinden het heerlijk dat je dan geen vetspetters op de muur hebt.” Nina: „Goulash en gerookte worsten gaan juist heel goed.”
Iris Heinemann zegt dat ze aan Nina en Christian ziet dat ze „weer twee mensen gelukkig” heeft gemaakt.
Dieter maakte de salade, waarvoor de Thermomix een broccoli verhakselde. Dagmar: „Maar het snijden van groente is juist meditatief voor Dieter.” Dieter: „Ja, snipperen is juist het fijne van koken.” Heinemann belt hen binnenkort op over een mogelijke koop. „We denken nog na”, zegt Dagmar.
De laatste inzichten over eten de lekkerste recepten en slimme tips om gezond te leven
Source: NRC