DEN HAAG - Ruim een jaar geleden leek er niks aan de hand voor Aroon Gopi (51): vader van drie kinderen, man van een lieve vrouw en eigenaar van een rijschool. Maar in april 2024 zakt de wereld onder zijn voeten vandaan als de artsen hem vertellen dat hij kanker heeft. Na meerdere behandelingen lijkt het beter te gaan, totdat hij een paar maanden geleden opeens niet meer kon opstaan uit bed. 'Er is nu nog één behandeloptie mogelijk. Als dat niet aanslaat, is het einde oefening.'
Dit is een verhaal uit onze serie Hoe gaat het?, waarin wij gesprekken aan gaan met patiënten, bezoekers en medewerkers in het ziekenhuis.
Aroon wordt in een rolstoel door zijn vrouw door de hal van het HagaZiekenhuis geduwd als presentator Fred Zuiderwijk hem aanspreekt. 'Hallo', zegt de man schor. 'Ze hebben een biopt nodig voor onderzoek en die hebben ze hier in mijn hals weggehaald', verklaart hij zijn hese stem.
Wanneer Fred doorvraagt, blijkt dat Aroon lymfeklier-, beenmerg- en zenuwkanker heeft. 'Het is nu een jaartje bezig, vorig jaar april kreeg ik het nieuws', begint de man zijn verhaal. 'Het gaat met ups en downs.'
Het slechtnieuwsgesprek zette de wereld van Aroon en zijn gezin volledig op zijn kop. 'Ik heb drie kinderen van zeven, veertien en zestien jaar oud, een lieve vrouw en een eigen autorijschool', somt hij op. 'Of ik moet zeggen: had een autorijschool. Maar dat is nu allemaal weg, dat kan gewoon niet meer', zegt de man balend.
'Mijn kinderen vinden het ook heel moeilijk en zijn er veel mee bezig. Ze zijn slimmer dan ik dacht', gaat hij met een voorzichtige glimlach verder.
'Ze zijn oud genoeg en kunnen bijna alles al zelf gelukkig, maar ze vinden de situatie natuurlijk gewoon enorm lastig', voegt zijn vrouw Fabiënne (30) geëmotioneerd toe.
Presentator Fred Zuiderwijk knoopt in het HagaZiekenhuis in Den Haag gesprekken aan met allerlei mensen. Van (zorg)personeel tot bezoekers en patiënten. De vraag 'hoe gaat het?' levert gesprekken vol verdriet en ontroering op, maar ook vol humor. Meer verhalen uit deze serie zijn op het YouTube-kanaal van Omroep West te zien.
'Ik werk zelf ook in de zorg en ik vind mijn werk hartstikke leuk. Maar ik heb de kracht er op dit moment niet voor om aan de slag te gaan', vertelt ze daarna. 'Het is gewoon heel pittig', concludeert ze met tranen in haar ogen.
Daarna legt Aroon een hand op haar hand. 'Maar ik ben heel bij met haar, zonder haar was het allang klaar geweest', zegt hij troostend.
Ondanks de behandelingen en goede zorgen in het ziekenhuis, is de situatie van Aroon een jaar na de diagnose helaas nog zorgelijker geworden.
'Twee weken geleden ging het uit het niets mis', vertelt de man. 'Ik wilde opstaan uit bed om naar het toilet te gaan en opeens viel ik neer', legt hij uit. 'Ik voelde niets meer en dat verwachtte ik niet.'
'Ik heb geen pijn, maar ik ben wel verlamd', gaat Aroon verder. Zijn vrouw voegt met een glimlach toe: 'Maar ik neem hem liever mee in een rolstoel, dan dat ik hem hier in het ziekenhuis moet achterlaten.'
'Het blijkt nu heel agressief te zijn. Wat normaal in vier maanden groeit, is bij mij in twee dagen gegroeid', legt de man uit. Dat betekent dat de kans op genezing steeds kleiner wordt voor Aroon. 'Ze hadden een ander behandelplan. Maar omdat het zo agressief is, kunnen de artsen niet zoveel meer doen.'
'Ze gaan nu twee zware chemo's geven. Als dat aanslaat, gaan ze ermee verder. Maar als over zes weken uit de scans blijkt dat het niet aanslaat, dan is het einde oefening', vertelt hij schouderophalend. 'Dan wordt het een kwestie van weken of dagen, geen maanden. Dat zeiden de artsen.'
Maar ondanks dat de kansen op overleven steeds minder lijken te worden voor Aroon, blijft hij hopen op de goede afloop. 'Ik blijf vechten, ik ben al ruim een jaar verder en ga nu echt niet opgeven', zegt hij stellig.
'Daarnaast wil ik mijn kinderen zien opgroeien en wil ik ze allemaal nog begeleiden bij het halen van hun rijbewijs. Dat heb ik ze beloofd', zegt hij moedig. Als Fred Zuiderwijk afscheid neemt, zegt hij: 'Het komt helemaal goed.'
De familie van Aroon Gopi heeft aan Omroep West laten weten dat hij op 10 augustus op 51-jarige leeftijd is overleden. De nabestaanden hebben toestemming gegeven om dit artikel te publiceren.
'Na de twee chemokuren kregen we half juli te horen van de artsen dat de ziekte, ondanks de kuren, nog erger was geworden', laat zijn vrouw Fabiënne weten.
'3,5 week later is hij overleden. In de weken daarvoor zijn we zoveel mogelijk samen geweest en ook nog twee dagen op pad gegaan met z'n allen. Daarnaast had hij met onze jongste dochter afgesproken dat hij haar verjaardag nog zou vieren op 5 augustus. Dat is gelukt en was een enorm fijne dag', vertelt zijn vrouw geëmotioneerd.
Source: Omroep West Den Haag