is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Eerst stonden auto’s in de file, daarna fietsers, vooral bij de stoplichten, en inmiddels ook wandelaars.
De wandelgekte is een 21ste-eeuws fenomeen als gevolg van de vergrijzing, de stappenteller en bestsellers als Raynor Winns Zoutpad en Anya Niewierra’s Camino die een ieder gelezen moet hebben om niet op verjaardagspartijtjes even wereldvreemd te worden aangekeken als degenen die geen nummer van Suzan en Freek kennen.
Eind maart liepen we de route langs vijf oude vissersplaatjes in Ligurië, beter bekend als Cinque Terre. Omdat het voorseizoen was, waren verschillende hotels nog gesloten. Een wandelkaart was aangeschaft om niet te verdwalen.
Maar die was overbodige ballast. Er hoefde slechts met de massa te worden meegelopen. Op het smalle en vervaarlijke wandelpad van Monterosso naar Vernazza was er vaak geen doorkomen aan. Elke vijf minuten moesten we stoppen. Soms vanwege tegemoetkomende wandelaars met honden aan de lijn, baby’s op de buik of enorme ransels op de rug. Soms omdat voorlopende wandelaars abrupt stopten voor het maken van foto’s.
Tijdens het lopen zelf hielden we de ogen strak op het pad gericht om niet te struikelen over losse stenen of ongelijke afstapjes. In Vernazza werd het centrale plein overlopen door toeristen die het gevoel hadden na het voltooien van deze etappe recht te hebben op een verse Italiaanse koffie en een hapje.
Zo gaat het op vele wandelroutes. De camino naar Santiago de Compostela zag ondanks de secularisatie het aantal wandelaars in tien jaar verdubbelen tot een half miljoen. Het NOS Journaal meldde dat ook rolkoffertjestoeristen deze route lopen. Ter voorkoming van overtoerisme zit er niets anders op voor populaire wandelpaden dan om een entreeprijs te vragen. Niet alleen in Italië - formeel zou je voor de wandelroute van Cinque Terre al moeten betalen, maar daarvan was niets van te merken - en Spanje, maar ook voor populaire routes in Groot-Brittannië en Nederland. De Yorkshire Three Peaks, de populairste wandeling in het Verenigd Koninkrijk, trekt nu 200 duizend wandelaars per jaar, wier ultieme doel het is 25 mijl (ruim 40 kilometer) met 1.585 hoogtemeters binnen twaalf uur te voltooien.
Wandelen is geen ontspanning meer, laat staan eenwording met de natuur, maar een uitdaging, van tienduizend stappen per dag tot de Vierdaagse van Nijmegen, die ten onder dreigt te gaan aan het eigen succes en omringende festiviteiten.
Het aantal wandelaars op het Pieterpad is gestegen tot dertig- tot vijftigduizend per jaar. Het is nu nog allemaal gratis, ondanks de overlast voor omwonenden en de oplopende kosten voor schoonmaak, onderhoud en beveiliging. Hoe gezond wandelen ook is, betaald wandelen op de populaire paden is de toekomst. Voor Cinque Terre gelden tarieven van 7,50 tot 15 euro in het hoogseizoen. Op Madeira kost een wandeling op de pr-routes sinds dit jaar 3 euro.
Het Pieterpad zal net als de Camino en het Zoutpad ook een keer een tarief krijgen. Voor mensen die gewoon willen wandelen, blijven nog genoeg gratis paden over.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns