Hoe kijkt de generatie van 2000 terug op de jaren die hen gevormd hebben en wat verwachten ze van de toekomst? Tim Boterenbrood: ‘Ik denk dat de volgende generatie op sociaal gebied echt anders gaat zijn dan wij.’
Waar woon je?
‘Al 24 jaar in hetzelfde stadje: Baarn. Ik heb nooit de behoefte gehad om weg te gaan, want ik heb het hier enorm naar mijn zin.’
Wat is er zo leuk aan Baarn?
‘Nou ja, leuk... Baarn is eigenlijk niet bijzonder leuk of speciaal. Het voelt vooral vertrouwd. En sinds januari heb ik hier mijn eigen appartementje, dat is ook fijn.’
25 in 25
In de serie 25 in 25 vragen we jongeren geboren in 2000 hoe ze zijn geworden wie ze zijn en hoe ze hun toekomst zien. Meedoen? Mail een korte omschrijving (opleiding/woonplaats/bijzonderheden) naar: 25in25@volkskrant.nl
Was je daaraan toe?
‘Ja. Als je een leuk meisje ontmoet tijdens een avondje uit en haar wil meenemen naar huis, is het best vervelend dat je nog bij je ouders woont. En het is gewoon lekker om een eigen plek te hebben.
‘Ik heb een goede band met mijn ouders, daar niet van. Maar laatst waren we drie weken samen op vakantie. Dat was even omschakelen. Je gaat je ergeren aan stomme dingen. Zo van: ik weet zelf ook dat die zwembroek daar ligt, mam.’
Waarom heb je zo lang gewacht met uit huis gaan?
‘Daar heb je geld voor nodig, en dat had ik lange tijd niet. Ik vond plezier vroeger nogal belangrijk, dus al het geld dat binnenkwam ging er ook meteen weer uit.
‘Bovendien ben ik nooit ergens ver weg gaan studeren, zoals veel anderen. Ik heb de mbo-opleiding sport en beweging in Hilversum gedaan. Dat ligt om de hoek, dus dan blijf je al snel bij je ouders in Baarn plakken.
Tim Boterenbrood wordt 25 op 8 december.
Woonplaats: Baarn
Hoe volwassen vind je jezelf op een schaal van 1 tot 10? ‘8. Ik heb m’n leven aardig op de rit. Soms moet ik wel wat sneller keuzes maken, dat kan beter.’
Voel je jezelf onderdeel van een generatie? ‘Nee. Ik zou niet weten waar ik bij zou horen.’
Waar ben je over 7 jaar? ‘Gewoon in Baarn, met hopelijk hetzelfde sociale leven als nu.’
‘Veel mensen studeren daarna bijvoorbeeld door om fysiotherapeut te worden. Daar had ik geen zin in. Ik wilde niet weer met mijn neus in de boeken, want stilzitten is niet mijn sterkste kant.
‘Nu heb ik een baan bij een kinderdagverblijf en help ik mee bij het loodgietersbedrijf van mijn vader. Daarmee kan ik dit appartement huren. Het is een fijne plek in het centrum, al heb je in het weekend soms last van uitgaanspubliek. Maar ik ben vaak genoeg zelf degene geweest die lawaai maakt, dus daar mag ik niet over klagen.’
Ga je nog vaak uit?
‘Wat minder, want alles is duurder geworden. Op een avondje uit ben je zomaar 50 euro kwijt, en dat dan twee keer per weekend. Sinds ik op mezelf woon, probeer ik daar beter op te letten. De laatste tijd ga ik daarom liever naar festivals, zoals Thuishaven. Dan maak je er één leuke dag van, en blijf je de dag erna lekker in bed.
‘Het is ook fijn om niet altijd in Baarn uit te gaan. Je ziet hier toch telkens dezelfde mensen – hartstikke gezellig, maar ook een beetje saai. Je wilt ook nieuwe mensen ontmoeten. Want ja, ik woon nu op mezelf, maar wel nog steeds in m’n eentje.’
Ben je veel aan het daten?
‘Totaal niet. Ik heb tot mijn 20ste een relatie gehad. Toen dat stopte vond ik het wel lekker rustig, zo op mezelf. Sindsdien ben ik er niet echt mee bezig geweest. Sterker nog, de afgelopen vier jaar ben ik op geen enkele date geweest.
‘Een datingapp wil ik niet, want dat voelt zo wanhopig. Zoiets moet spontaan op je pad komen. Als dat zou gebeuren, is dat hartstikke leuk. Maar nu ben ik ook prima tevreden.
‘Natuurlijk kom ik soms meiden tegen tijdens het uitgaan. Maar mijn probleem is dat ik overal grappen en grollen over maak. Dat vinden sommigen leuk, maar anderen denken: wat een irritant jong, hij neemt niets serieus. Natuurlijk heb ik diepgang, maar dat zie je misschien niet op het eerste gezicht. Als ik een leuke vrouw tegenkom is het altijd lang leve de lol, maar ik kom eigenlijk nooit verder dan dat.
‘Dat is niet erg, al merk ik wel dat sommige vrienden in een andere levensfase zitten: huizen kopen, kinderen krijgen, dat soort dingen. Daardoor voel ik soms wat tijdsdruk, terwijl die er helemaal niet is. En ik heb genoeg vrienden die wel single zijn en nog steeds houden van een drankje en gezelligheid. Dus ik voel me totaal niet alleen.’
Hoe heb je je vrienden leren kennen?
‘Vooral door voetbal. Vroeger wilde ik profvoetballer worden. Dat wil bijna elke jongen, maar bij mij ging het echt de goede kant op: ik mocht selectietrainingen doen, waar ook FC Utrecht en Ajax kwamen kijken. Dat werd ’m niet, maar ik werd wel gevraagd om bij s.v. Huizen te spelen. Daar heb ik uiteindelijk jarenlang gevoetbald, op een leuk niveau.
‘Helaas heb ik twee keer m’n kruisband en één keer m’n meniscus gescheurd. Toen ik mijn meniscus scheurde heb ik eerst nog drie maanden doorgevoetbald. Niet piepen, dacht ik. Nu hangt mijn knie nog net niet met ducttape aan elkaar – ik heb ook nog eens kraakbeenschade. De dokters hebben me daarom aangeraden te stoppen met voetbal. Maar ik heb besloten om door te gaan op een lager niveau, hier in Baarn.’
Dat is toch nog steeds vrij risicovol?
‘Ja. De kans is best groot dat ik daardoor al snel een kunstknie moet krijgen. Maar dat is het waard. Ik ben nu nog jong, en misschien mag ik niet eens heel oud worden. Daarom haal ik er liever alles uit wat erin zit en blijf ik doen wat ik het leukste vind: voetbal.
‘Vroeger hield ik vooral van het spelletje. Ik wilde altijd winnen, of het nou op het veld of op het schoolplein was. Nu vind ik het sociale aspect belangrijker. Als je vier keer per week met iemand traint, leer je elkaar goed kennen. Het klinkt stom, maar door voetbal heb ik mijn hele leven ergens bij gehoord. Ik was altijd onderdeel van een team. Als dat wegvalt, sta je opeens alleen. Ik was daar best bang voor. Daarom ga ik nog even door.’
Volg je het nieuws?
‘Er komt natuurlijk van alles voorbij op je telefoon en op tv, maar bij mij gaat het vaak het ene oor in en het andere weer uit. Er gebeurt zoveel en je kan er eigenlijk niets mee. Ik weet sowieso niet altijd wat ik overal van moet vinden.
‘Natuurlijk heb ik meningen. Maar dat is het probleem: iedereen heeft tegenwoordig een mening en wil die altijd maar delen. Iedereen roept wat, en uiteindelijk staan we daardoor gewoon tegen elkaar te schreeuwen. Dat schiet toch niet op? Soms heb ik het idee dat al die mensen een aandachtstekort hebben.’
Hebben sociale media daar iets mee te maken, denk je?
‘Waarschijnlijk wel. Ik ben blij met alle moderne technologie, maar soms denk ik wel: een leven zonder telefoon was niet verkeerd geweest. Ik plaats zelf weinig, maar ik scroll wel te veel op Facebook en Instagram. Dan heb ik een hele dag gewerkt, en krijg ik toch een melding dat ik vijf uur schermtijd heb. Best triest, vind ik.
‘Laatst had ik knikkers meegenomen naar mijn werk bij de kinderopvang. Bleken die kinderen niet eens te weten wat knikkeren is. Stoepranden kenden ze ook al niet. Ze zitten liever achter een scherm dan dat ze naar buiten gaan.
‘Dat is zonde, want je maakt pas echt dingen mee als je dingen onderneemt met je vrienden. Ik voel me erg oud als ik dit zeg, maar ik denk dat de volgende generatie op sociaal gebied echt anders gaat zijn dan wij.’
Wat zijn je dromen?
‘Daar heb ik eerlijk gezegd nog nooit over nagedacht. Ik hoef niet zo nodig iets te bereiken. Natuurlijk zou het mooi zijn als ik ooit alles op orde kan hebben, met genoeg structuur in m’n leven en een leuke vrouw op de bank. Al het andere is mooi meegenomen. Ik ben niet de moeilijkste, ik ben al snel tevreden met wat ik heb.’
Waar ben je op dit moment blij mee?
‘Vooral met de vriendschappen die ik heb opgebouwd. Over een paar dagen ga ik met een groep vrienden op vakantie. Dat zijn ervaringen die je je over tien jaar nog herinnert. Daar draait het leven om, vind ik.
‘Ik ken genoeg mensen die maar één of twee goede vrienden hebben, omdat ze hebben besloten zich op hun werk te richten. Dat kan natuurlijk, maar met wie ga je dan een biertje drinken als je met pensioen bent? Je maakt een stuk makkelijker vrienden als je jong bent. Daarom heb ik ervoor gekozen om me vooral daarmee bezig te houden, en ik ben trots op de vriendschappen die ik zo heb opgebouwd. Veel werken kan altijd nog.’
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant