Komedie ‘Long Story Short’, de nieuwe serie van de maker van ‘Bojack Horseman’, blijft herkenbaar en zeer komisch, ondanks de absurde verhaallijnen over ontploffende matrassen en een wolvenfamilie die in de school woont.
Baby Feldstein (Gina Rodriguez) en Yoshi Schwooper (Max Greenfield).
Komedieserie
Long Story Short
Van: Raphael Bob-Waksberg. Netflix, 10 afl. van ca. 25 min.
Nee, er zit nauwelijks Shoah in Long Story Short, de Amerikaanse animatieserie over een Joodse familie. Ook geen hedendaags antisemitisme, geen Israël, geen politiek. De Schwoopers wonen in Californië, verder verwijderd van historische en hedendaagse rampen dan Europese Joden. Serieleider Raphael Bob-Waksberg wil zich in zijn animatie-comedy juist richten op „trauma’s met een kleine ‘t’” die een mens nu eenmaal van zijn familie meekrijgt. In het bijzonder van een dominante moeder.
De Joodse religie, de keuken en de feestdagen spelen een belangrijke rol, maar evengoed gaat het over problemen waar iedereen die ouder of kind is tegenaan loopt. Het tempo ligt hoog, de chaotische, zeer welbespraakte familie gooit er zoveel grappen in dat je soms moet terugspoelen om er niet een paar te missen. De dominante, onmogelijke moeder is degene die de familie samenbindt. De oudste zoon is de slappe muzieknerd die zich van het Jodendom afkeert en met een blonde, niet-Joodse trouwt. De lesbische dochter met het paarse haar kan het in de ogen van de moeder nooit goed doen. Terwijl haar rommelige huishouden het meeste op dat van haar ouders lijkt. De jongste ADHD-zoon is het zorgenkind dat liever een cocaïneverslaving simuleert dan dat hij toegeeft orthodox te zijn geworden.
Opvallend aan de serie zijn de sprongen heen en weer in de tijd. Van de ene op de andere aflevering hebben de drie kinderen zelf weer kinderen. Of ze zijn gescheiden en daarna weer samen. Moeder overlijdt en is daarna weer terug. Zo krijg je door hoe de kleine trauma’s en de goede dingen worden doorgegeven van generatie op generatie. Die structuur doet denken aan familieseries als het Afro-Amerikaanse This Is Us of het Koreaanse Pachinko.
Ook bijzonder is dat je ondanks de soms absurde verhaallijnen kan meeleven met de herkenbare familie en hun problemen. Dat de queer zus haar broers vraagt om spermadonor te worden, waarna er van alles mis gaat, valt nog binnen de bandbreedte. Maar de aflevering over de ontploffende matrassen en die over de wolvenfamilie die in de school woont, zijn behoorlijk vreemd.
Schrijver Bob-Wakswerk en animator Lisa Hanawalt zijn bekend van de gelauwerde comedy BoJack Horseman, over een uitgerangeerde tv-ster die verdrinkt in ledigheid. Die serie is veel duisterder dan Long Story Short, dat ondanks de doorlopende ruzies tussen de familieleden de warmte van de familieband bezingt. Wat blijft is Bob-Waksberg vermogen om binnen een oergeestige comedy dieper te graven en diep te raken.
Wat moet je deze week kijken? Tips voor boeiende programma's series en films
Source: NRC