Opgevoed Elke week legt Annemiek Leclaire een lezersvraag voor aan deskundigen.
Moeder: „Onze zoon van 15 heeft een hobby waar hij steeds meer mee verdient. Daarnaast heeft hij twee baantjes. Al met al komt er bij hem zo’n achthonderd euro per maand binnen. Daarmee heeft hij veel meer bestedingsruimte dan wij als gezin. Hij spaart wel, maar hij koopt ook dingen die hij nooit heeft gekregen. Een duur jack, een dure spijkerbroek. Toen we laatst in een kledingwinkel waren en hij een T-shirt zag van 140 euro zag, zei ik: „Papa en ik leggen er veertig euro bij.” „Nee mam, dat hoeft niet, dat kan ik makkelijk betalen.” We geven de kinderen normaliter honderd euro voor de zomervakantie. Hij zegt: „Ik hoef dat niet, ik heb mijn eigen geld.” Het maakt me verdrietig, het ontneemt me iets. Ik vind het ook in de opvoeding ingewikkeld. Zo vind ik nóg meer soorten deo, snoep of soorten hagelslag niet nodig in huis, maar hij koopt dat dan gewoon zelf. Hoe ga ik hiermee om?”
Anne Abbenes: „Uw verdriet kan een vorm van rouw zijn over een verschuivende ouderrol. Als uw zoon zegt ‘dat hoef ik niet’, handelt hij uit zelfstandigheid, maar dat kan voelen als weigering van uw zorg.
„In uw gezin vertegenwoordigt geld zorg voor elkaar. Eenvoud is daarbij de norm. Uw zoon ontwikkelt nu zijn eigen normen en waarden over geld en dat past bij zijn levensfase. Geld is voor hem een middel om zijn identiteit vorm te geven, bijvoorbeeld via het kopen van kleding. Voor u kan dit aanvoelen als verlies van een gezinswaarde.
„Als geld minder als bindmiddel werkt, kunnen nieuwe rituelen helpen om die verbondenheid opnieuw vorm te geven. Zoals samen koken of een maandelijkse geldavond. Bespreek samen jullie geldkeuzes, en geef daarbij ook inzicht in uw eigen geldgedrag. Uw zoon laat al zien dat hij bewust met geld omgaat, dit biedt kans tot verdieping. Breng uw waarden over zorg en eenvoud onder woorden. Op deze manier worden grenzen in geldgedrag bespreekbaar en invoelbaar.
„Wat raakt u in de geldkeuzes van uw kind, en wat zegt dat over uw eigen overtuigingen over geld? Bespreek dat ook samen. Dit biedt u de kans om te groeien als gezin.”
Marga Akkerman: „Natuurlijk kan het pijn doen als de bestedingsruimte van uw kind groter is dan de uwe. Uw puberzoon kan het zich permitteren om financieel minder afhankelijk van u te zijn. De manier waarop hij dat laat merken is vast lief bedoeld, maar gaat soms nogal ver.
„Misschien heeft u het gevoel dat u het moederschap zo ontnomen wordt. Maar hij blijft een kind van 15 jaar oud en u blijft verantwoordelijk voor zijn financiële opvoeding. Maak een geldplan. Ik neem aan dat hij zak- en kleedgeld krijgt. Bespreek met hem wat hij daarvan moet betalen en wat voor úw rekening is. Bijvoorbeeld eens per jaar een bedrag voor een winterjas. Maak ook samen een toekomstplan: waar wil hij voor sparen en welk bedrag zet hij daarvoor opzij? En zou hij iets kunnen missen voor een goed doel?
„Praat dan samen over het overgebleven ‘speelgeld’. Waar gaat dat naartoe? Het lijkt of uw zoon probeert met zijn dure aankopen thuis en daarbuiten gezien te worden. Waarom zou dat belangrijk voor hem zijn?
„Hoe dan ook zijn de gezinsboodschappen voor úw rekening. U koopt de hagelslag. Duidelijke grenzen geven uw zoon ook houvast.
„Dit zal geen makkelijk gesprek worden. Vertel hem daarom herhaaldelijk ook hoe trots u op hem bent dat hij zo jong al zo goed aan het verdienen is. Dat belooft wat!”
Source: NRC