Chiem Balduk
correspondent Duitsland
Chiem Balduk
correspondent Duitsland
Het is in Duitsland op stranden, aan meren of bepaalde stadsparken een normaal gezicht: naaktheid. Het mag vrijwel overal, maar er zijn ook speciale naaktgebieden, soms beheerd door een lokale vereniging. Maar de populariteit neemt af, vooral onder jongeren, en geregeld komt het tot botsingen tussen geklede en ongeklede recreanten.
Op het strand van Warnemünde, aan de Oostzee, is daar iets op bedacht. Sinds dit jaar geldt een strikte scheiding tussen het naakt- en textielstrand. Naturisme is niet meer toegestaan op het badkledingstrand, en op het naaktstrand geldt de verplichting om uit de kleren te gaan.
Manuela Fernandez bezoekt met drie bekenden het naaktstrand. Op deze ietwat winderige zomerdag is het vrij rustig, dus de strandwacht hoeft niet in actie te komen om geklede badgasten terecht te wijzen. Fernandez is fervent naturist: "Het is zo'n heerlijk gevoel, de wind en zon op je lichaam." De ultieme vrijheid, vindt ze.
Medebezoeker Maik Johannsen vindt naaktbaden vooral heel ontspannen. "Je bent meteen droog, terwijl een zwembroek eindeloos lang nat blijft. Als ik op naturismevakantie ga, heb ik genoeg aan een kleine tas met weinig kleren."
Beiden omarmen de verplichting om hier in Adamskostuum te recreëren. "Het is goed om een beschermde plek voor de naakten te hebben. Dat maakt het makkelijker om naturisme eens uit te proberen", zegt Fernandez.
Johannsen heeft zelf nooit problemen gehad met zwembroek- en badpakgangers, maar merkt wel dat zij soms even het naaktstrand oplopen. "Dan krijg je het gevoel dat ze even willen gluren." Een stiekeme foto of video is dan zo gemaakt, is de vrees.
Op het textielstrand blijkt nog niet iedereen op de hoogte van de nieuwe regels. "Het klinkt goed, dan stoort niemand zich aan elkaar", zegt een vader van twee kinderen. Een Oostenrijkse toerist vindt het naakt wel prima: "Het hoort bij de Oostzee. Ik erger me daar niet aan."
"Als gezin voel je je soms niet echt comfortabel op het strand als er naakten om je heen zijn", zegt de dertiger Eva. "We kennen het helaas uit de DDR, dat mensen zich nogal weinig verhullend opstellen, maar ik houd er niet zo van."
De Freikörperkultur (letterlijk: vrije lichaamscultuur, afgekort: FKK) is diepgeworteld in de Duitse strandcultuur. Al in de 19e eeuw kwam deze levensstijl op, als reactie op de dichtbevolkte, vervuilde steden. Recreëren zoals 'God je geschapen heeft', één met de natuur, werd gezien als gezond en de ultieme vorm van vrijheid.
De nazi's legden beperkingen op aan dit 'immorele' gedrag, maar na de Tweede Wereldoorlog nam FKK een vlucht. Vooral in het communistische Oost-Duitsland werd het naaktbaden razend populair. Een veelgehoorde verklaring is dat het DDR-burgers individuele vrijheid gaf in een streng gecontroleerde samenleving.
Nog altijd is naaktrecreatie vooral in het oosten veelvoorkomend, maar de populariteit is afgenomen. Het ledenaantal van de federale FKK-vereniging is in een kwart eeuw bijna gehalveerd tot 34.000 mensen. "Maar het aantal mensen dat wel eens naakt recreëert is vele malen hoger", voegt Manuela Fernandez toe.
Vooral jongeren houden hun genitaliën graag bedekt. Naakt gaan gaat gepaard met onzekerheid over het lichaam. Ook is het niet meer zo veilig als vroeger, zegt Fernandez, doordat smartphones alomtegenwoordig zijn. "Dat is echt een probleem. Als ik hier met mijn kinderen ben en ik zie iemand met een telefoon, dan zeg ik daar wat van. Je wil niet dat foto's op het internet belanden."
Zij hoopt dat meer mensen de FKK eens uitproberen. "Begin thuis, drink eens naakt een kop koffie in de keuken. Daarna in de tuin en ga vervolgens eens met wat bekenden naar een naaktstrand", adviseert ze. "Het is gewoon heerlijk!"
Buitenland
Deel artikel:
Advertentie via Ster.nl
Source: NOS nieuws