Lezersreacties U schreef ons over schreeuwers in de politiek, de gesloten drukpers in Amsterdam, vertaalde literatuur en een kunstroof.
Met steeds grotere regelmaat lees ik bijdragen van de ene politieke partij die de andere voor rotte vis uitmaakt. Maar je afzetten tégen de ander zegt nog niets over waar je zelf voor staat. Precies om die reden geloof ik niet in welke politicus dan ook die beweert dat ‘het de schuld van [vul hier maar iets of iemand in] is’.
Of het nou een oranje machtshebber is die claimt dat hij van [vul hier maar een willekeurig onderwerp in] ‘meer weet dan wie dan ook’, of politici dichter bij huis die stellen dat [vul maar weer in] ‘het kwaad is waartegen opgekomen moet worden’, het maakt geen verschil.
Wie denkt dat ‘asielzoekers’ de schuld van ‘alle ellende’ zijn, zal merken dat er ook met een algehele asielstop niets verandert aan de huidige situatie. Vechten tégen levert – zie alle oorlogen die er al een aantal jaren in verschillende delen van de wereld gaande zijn – geen structurele oplossing op voor welk probleem dan ook. Als je problemen wilt oplossen, heb je je namelijk niet te focussen op de oorzaak (‘wiens schuld het is’) maar juist op de oplossing.
En precies dat is wat ik mis in de huidige politiek: een partij die oog heeft voor hoe het wél zou moeten, in plaats van te schreeuwen dat wat de ánder doet niet deugt. Wijzen naar de ander is geen vrijbrief om je zelf net zo te gedragen en levert bovendien niets op.
Een extra of hogere belasting leidt veelal niet tot ander gedrag. Een belasting verlágen juist wel. Wil je mensen stimuleren om gezonder te eten? Voer dan geen suikertaks in, maar verlaag de btw op groente en fruit. Wil je mensen het openbaar vervoer in krijgen? Maak niet de auto duurder, maar trein en bus goedkoper of zelfs gratis. Is uitstoot van stikstof de werkelijke reden om 100 kilometer per uur op de snelweg te rijden? Laat auto’s die volledig elektrisch of op waterstof rijden dan wel 130km per uur gaan. Kortom: maak het gewenste alternatief aantrekkelijk. Moet je opletten hoe snel mensen hun gedrag (willen) veranderen.
Zouden we geen nieuwe politieke ‘partij’ kunnen oprichten waar iedereen gratis en voor niets ‘lid’ van kan zijn. Vind je ergens wat van? Heb je een beter idee dan wat deze politieke partij zelf heeft bedacht? Even inloggen met je DigiD (is anoniem reaguren of zinloos beledigen meteen verleden tijd) en kom maar op met je betere idee. Is het inderdaad beter, en ook beter uitvoerbaar? Doen we dát.
Ik ben geen politicus. Ik wíl er ook geen zijn. Maar ik ben wel een voorstander van een nieuwe beweging die draait om gezond verstand. Niet schreeuwen of meegaan in het geschreeuw van de ander, maar logisch nadenken. Zó moeilijk is het allemaal niet. Iemand een beter idee? Kom maar op!
Marnix Langeveld Haarlem
Wij, trouwe NRC-lezers, werden ernstig verontrust door het artikel (22/8) over de sluiting van de Amsterdamse drukkerij. Daarin werd de mogelijkheid geuit dat de papieren, gedrukte krant over vijf jaar ophoudt te bestaan. Dit zouden we heel erg vinden. In ons gelukkige, 55-jarige huwelijk is NRC elke dag een houvast in deze ongewisse tijd. We hebben ons daarom afgevraagd hoe te reageren op dit sombere perspectief. De rijksoverheid roept ons immers op tot zelfredzaamheid bij rampen.
We zijn daarom tot het volgende plan gekomen. Vanaf maandag 1 september gaan we alle nummers van de NRC netjes bewaren. We richten een speciaal kamertje daarvoor in en slaan de nummers zo op dat first in ook weer first out genomen kan worden. In 2031 valt 1 september weer op een maandag. Dan treedt ons ramp-protocol in werking. Voor het slapen gaan legt dan een van ons de krant uit 2025 van de volgende dag op de mat. Zo kunnen we elke dag van de week weer de vertrouwde, papieren NRC, met de vaste bijlagen, in onze handen houden.
U vraagt zich misschien af of we niet bang zijn het actuele nieuws te missen? Nee, dat zijn we niet. Op de eerste plaats denken we dat ook in 2031 wereldleiders nog hetzelfde brute gedrag vertonen waarover we liever niet lezen. Op de tweede plaats verwachten we niet dat het landsbestuur dan beter presteert dan het huidige. Op de derde plaats zijn de huidige bijlagen interessant genoeg om nog eens gelezen te worden en op de vierde plaats staan er voldoende cartoons, columns en analyses in NRC die van een tijdloze kwaliteit zijn.
Daarnaast moeten we toegeven dat we op die datum in 2031, naar we hopen, beiden 82 jaar oud zijn en we waarschijnlijk een beetje vergeetachtig worden.
We vragen u daarom beleefd doch dringend om in ieder geval tot 1 september 2031 vol te houden deze fijne, dagelijkse, ritselende, (vroeger) naar inkt ruikende papieren krant uit te brengen. Daarna behelpen we ons wel met de kranten van vandaag.
Jeroen en Henriette Naaijkens-Wokke ‘s-Hertogenbosch
Het pleidooi van Corine Nijenhuis voor behoud van het infrastructurele erfgoed wil ik graag ondersteunen (Bescherm ons infrastructureel erfgoed, 23/8). Gelukkig blijft er af en toe toevallig iets behouden, zoals de genoemde plofsluis. Probleem is wel dat we in Nederland om de een of andere reden niet om kunnen gaan met ruïnes. De ruïnes die wij behouden, meestal middeleeuwse kerken of kastelen (bijvoorbeeld Brederode, Wijk bij Duurstede, Ammerzoden) worden geconsolideerd. Het verval moet stoppen, de tijd mag geen grip op het object meer hebben. Daardoor zien onze ruïnes er niet meer uit als ruïne. Kijk eens in Engeland hoe ze daar met ruïnes omgaan. Daar mag de geschiedenis verder gaan. Ik wil ervoor pleiten ook bij ons zo met ruïnes om te gaan. Het verval is natuurlijk. Je raakt in de loop der tijd wat kwijt, maar zo lang het er is zegt het veel meer over de geschiedenis dan een opgepoetste suikertaart….
Kees Metz voormalig architect bij de Rijksdienst voor de Monumentenzorg Zaltbommel
Er is veel te doen rondom het verschijnen van Ian McEwans laatste boek, dat eerst in het Nederlands en dan pas in het Engels verschijnt. De Nederlandse uitgever is zelfs neerbuigend naar lezers die liever Engels dan Nederlands lezen: „Mensen dénken vooral dat ze het Engels heel goed beheersen. Maar lezen in je moedertaal biedt zoveel meer nuance en diepgang”. Dit lees je meer – ieder jaar verschijnen er artikelen over de teloorgang van vertalingen en over hoeveel minder het begrip van de Nederlandse lezer is in andere talen.
Tja, vast. Die vertaler snapt Engels/Duits/Frans inderdaad beter dan ik – gelukkig maar, want anders was die talenstudie voor niks geweest. Maar hoe zorg je dat je zelf steeds weer een stapje dichter bij dat goede begrip van je talen komt? Juist: zelf literatuur lezen in de originele taal, mits je die enigszins beheerst. En daar lijkt me weinig mis mee.
Het geklaag over het groeiende marktaandeel van anderstalige literatuur door uitgevers en vertalers komt op mij sterk over als gemotiveerd door dalende omzetten, in plaats van een ideële strijd om het goede begrip van de lezer.
Daan Alberga Amsterdam
Briefschrijver Fred Versteeg (28/8) geeft het voorbeeld van de Toto, waarbij je je persoonsgegevens wel moet geven, voordat deelname mogelijk is. Maar deelname aan de Toto is nog steeds een keuze. Je kunt nog steeds niet deelnemen en daarmee ook geen gegevens doorgeven.
Wat de zaak van het datalek bij Clinical Diagnostics erg pijnlijk duidelijk maakt, is dat je geen idee meer hebt waar je gegevens allemaal bekend zijn en opgeslagen. Als je een medische test laat uitvoeren, vertelt niemand je dat al je gevoelige gegevens aan het laboratorium worden doorgegeven en dat ze daar worden opgeslagen. Niemand heeft ook toestemming gevraagd. Het is ook niet nodig. Net zo min, als aanbieders van digitale lespakketten allerlei gegevens van leerlingen nodig hebben – maar ze krijgen die wel van de scholen. Ook heb ik nog nooit toestemming gegeven om mijn e-mailadres aan een bezorgdienst te geven. Maar die vervoerder heeft het mailadres altijd wel, terwijl ik de informatie vanuit de webwinkel verwacht.
En waar blijven onze gegevens nog meer? Welke instanties geven nog meer gevoelige data door aan andere partijen, zonder dat wij dat weten? Is überhaupt nog te achterhalen waar al mijn gegevens gebleven zijn?
Marianne Klören Alphen aan de Rijn
Ben ik nou de enige die de volgorde van gebeurtenissen omtrent de nazi-roofkunst die via de Argentijnse ‘Funda’ werd ontdekt (25/8) opmerkelijk vindt? Tien jaar lang speuren naar deze familie en hun dubieuze verleden, je vindt het bewijs van een gestolen schilderij bij bijna volkomen toeval via internet, en in plaats van het stil houden en via dan wel de Argentijnse politie, Interpol, de Nederlandse diplomatie of wie ook, eerst het schilderij veilig te stellen, publiceer je het verhaal, waarna de politie enige tijd later een inval doet en constateert dat het schilderij is verdwenen. Alsof Kuifje na een knappe ontdekking de zaak in de handen van Jansen en Janssen legt, of niet soms?
Andries Krijgsman Demen
Economieredacteuren nemen je mee in de discussies die zij op de redactie voeren over actuele ontwikkelingen
Source: NRC