The Sorority Na de moord op Lisa in Abcoude verdriedubbelde het aantal gebruikers van de virtuele noodknop in Nederland. „In gevallen van isolatie, geweld of intimidatie moeten we weten dat we niet alleen zijn”, zegt de Franse app-ondernemer Priscillia Routier.
Oprichter Priscillia Routier van de Franse ‘virtuele-noodknop-app’ The Sorority
Na 20 augustus zag de Franse sociaal onderneemster Priscillia Routier (38) ineens „een golf van downloads” van haar app The Sorority in Nederland en België. In Nederland verdriedubbelde het aantal downloads in negen dagen van 1.310 naar 4.550. De digitale kaart met gebruikers laat vooral in grote steden als Rotterdam, Den Haag en Amsterdam veel poppetjes zien. In België kwamen er 3.820 downloads bij en staat de ‘zusterbond’ nu op 62.730 telefoons. De aanleiding: op 20 augustus werd in Abcoude de zeventienjarige Lisa gedood terwijl ze ’s nachts naar huis fietste, waarna een brede discussie op gang kwam over de veiligheid van vrouwen in de publieke ruimte.
Het verbeteren van de veiligheid van vrouwen (en ‘genderminderheden’) is precies waarvoor The Sorority (ruim 360.000 gebruikers met geverifieerde profielen wereldwijd) is bedacht. Met de op iPhone en Android beschikbare app kunnen vrouwen op een virtuele noodknop drukken als ze in gevaar zijn of zich anderszins onveilig voelen. De vijftig dichtstbijzijnde gebruikers krijgen vervolgens een bericht met de locatie van de vrouw, waarna ze te hulp kunnen schieten door de autoriteiten in te schakelen of de vrouw een bericht te sturen, te bellen of naar haar toe te gaan.
NRC sprak Routier via ingesproken WhatsAppberichten.
Hoe kwam u op het idee om The Sorority te maken?
„In 2019 heb ik iets persoonlijks meegemaakt waardoor ik, voor de tweede keer, in een een burn-out belandde. Mijn huisarts zei toen: ik geloof je en ik ben er voor je. Haar uitgestoken hand heeft een last van mijn schouders gehaald. Ik realiseerde me dat we in elke situatie van isolatie, geweld of intimidatie moeten weten dat we niet alleen zijn en dat er helpende handen zijn.”
Waarom is het nodig?
„De wereld waarin we leven is extreem gewelddadig en sociale media versterken de lelijke kanten van de menselijke natuur. Ik wil technologie inzetten ten behoeve van de mensheid: om elkaar te helpen, om mensen te vinden die er voor je zijn maar die je niet per se kent. Dat laatste is belangrijk in geweldssituaties, want in 90 procent van de gevallen kennen we de persoon die ons geweld aandoet.”
Werkt het echt? Is er geen bystander effect, waarbij mensen niet te hulp schieten omdat er meerdere mensen beschikbaar zijn?
„Ja, het werkt. Er worden zevenhonderd à achthonderd meldingen per maand gedaan, waarvan 80 procent gaat over situaties op straat, en gemiddeld komen er binnen één minuut tien tot vijftien mensen in contact met de persoon die de melding doet. En we krijgen iedere dag getuigenissen binnen van vrouwen die zijn geholpen.”
Die worden soms gedeeld op Instagram en lopen uiteen van een meisje dat meerdere berichten en telefoontjes ontving toen ze op straat door een man werd lastiggevallen, tot een vrouw die achtervolgd werd door een man en werd opgehaald door een lid van The Sorority. Een andere vrouw meldt dat haar vriendin met kidnapping en de dood werd bedreigd door een bekende en zou zijn gered doordat leden massaal druk zetten op de politie om haar noodmelding serieus te nemen.
„De app helpt ook tegen een ‘bevriezingsreactie’: door het openen van de kaart waarop alle gebruikers te zien zijn realiseren mensen zich meteen dat ze omringd zijn. En we zorgen ervoor dat als er een trauma ontstaat, het slachtoffer daarna in contact kan komen met de bevoegde autoriteiten of hulporganisaties. We werken samen met meer dan tweeduizend organisaties wereldwijd en hebben partnerschappen met lokale overheden. Als Nederlandse overheden in contact willen komen, doen we dat heel graag.”
In Frankrijk werd veel over uw app gesproken na de moord op de 19-jarige studente Philippine in een bos nabij Parijs, vorig jaar. Wat gebeurde er?
„Dat was een uitzonderlijke situatie. Ik ken iemand die de familie van Philippine kent. Toen Philippine een paar uur was verdwenen vroeg ze mij of ik de gemeenschap van The Sorority kon mobiliseren. Dat heb ik geaccepteerd om hen te helpen, in de wetenschap dat haar verdwijning al was gemeld en haar familie gemobiliseerd. We hebben toen de opsporingsmelding gedeeld met 250.000 leden en een paar uur later werd haar lichaam gevonden.”
Source: NRC