De lezersbrieven, over de wens om de dienstplicht weer in te voeren, de interesse en het vertrouwen in nieuws, een oproep voor een kopersstaking, het haar van Trump en waarom vrouwen meer mogen eisen dat nachtelijke veiligheid.
Steeds meer supermarkten en winkels geven hun kortingen alleen nog aan klanten met een app of betaalde lidmaatschap. Bij Lidl is een ‘33 procent korting’ enkel geldig met de Lidl Plus-app. Bij Albert Heijn en Jumbo zijn veel aanbiedingen alleen met een digitale pas of account beschikbaar.
Het betekent dat klanten zonder smartphone, of mensen die zich niet eindeloos willen aanmelden bij spaarprogramma’s, structureel meer betalen. Wat als je geen smartphone hebt, of simpelweg geen twintig apps wilt beheren? Dan word je uitgesloten.
Dit voelt niet als een keuze, maar als digitale dwang. Het gaat hier niet om luxe, maar om dagelijkse boodschappen. Mogen bedrijven mensen buitensluiten van eerlijke prijzen, puur omdat ze geen onderdeel zijn van hun marketingecosysteem?
Joyce Rensema, Groningen
Het CDA wil onder andere de dienstplicht weer invoeren. Als 65-jarige moeder van drie kinderen en meerdere kleinkinderen moest ik denken aan mijn oudste zoon, die als 20-jarige rond 2004 een Oriëntatie Jaar Koninklijke Landmacht (OJKL) volgde. Vrijwillig; de opkomstplicht was toen al afgeschaft.
Toen hij het voorstelde, vond ik het prima. Ik was zelfs een beetje trots. Er is toen met geen woord gesproken over de betekenis van oorlog, over de gevolgen en consequenties ervan. Het was immers vrede.
Dat het CDA de dienstplicht nu weer wil invoeren, is vanwege oorlogsdreiging. Als ik nu een 20-jarige zoon zou hebben die dienstplichtig is en gemobiliseerd zou kunnen worden, zou ik een diepgaand gesprek met hem hebben.
Over sneuvelbereidheid, gehoorzaamheid, bevelen (om te doden) opvolgen en het risico om gedood te worden. Over zijn toekomstdromen en over de toekomstdromen van zijn leeftijdsgenoot en tegenstander aan de andere kant van het front.
Ik hoop en denk dat hij twee keer zou nadenken. En zou hij besluiten, zoals duizenden jongeren in Oekraïne en Rusland, om onder te duiken of naar het buitenland te vluchten, dan spring ik een gat in de lucht.
Ik ben benieuwd hoe Henri Bontenbal te zijner tijd het gesprek met zijn zoons aangaat. Ik wens hem oprecht sterkte en wijsheid toe.
Carin Groen, Soest
In zijn column van 22 augustus hield Jarl van der Ploeg een pleidooi voor het lezen van de krant. Dit naar aanleiding van een alarmerend bericht van het Commissariaat voor de Media dat de interesse en het vertrouwen in nieuws daalt. Het risico hiervan is dat burgers steeds minder goed geïnformeerd zijn.
Een belangrijke reden waarom mensen het nieuws mijden, is dat veel berichten verontrustend zijn. Pogingen om meer evenwicht in het nieuws aan te brengen (ik herinner me het tv-programma Sonja’s goed nieuws show van eind jaren zeventig) zijn doorgaans een kort leven beschoren.
Dan doet de Volkskrant het beter. Onlangs haalde een man in de trein de dikke zaterdagkrant uit zijn tas en vroeg aan zijn reisgenoot: ‘Wil je het slechte nieuws of het goede nieuws?’. ‘Doe maar het slechte’, antwoordde de reisgenoot. Waarop hij de hele krant kreeg en de ander zich verdiepte in het Volkskrant Magazine.
Maarten Brock, Haarlem
Aandelen van beursgenoteerde Nederlandse bedrijven zijn deels in handen van Amerikaanse beleggers, die vaak tegen het klimaatbeleid van die bedrijven stemmen. Nu steeds meer regeringen het klimaatbeleid laten versukkelen, en Nederlandse politieke partijen het ook wel beginnen te geloven, wordt het tijd voor een kopersstaking.
Kom op Greenpeace en Milieudefensie, maak hier snel werk van. Publiceer een lijst van bedrijven waar we niets meer zouden moeten kopen.
Ad Stavenuiter, Haarlem
Mijn krant vertoont eindeloos foto’s van president Donald Trump. Ik zie vandaag ineens dat hij het haar op de linkerkant van zijn hoofd over de bovenkant kamt. Hij is dus kaal aan het worden. Ik kijk uit naar uw voorpagina: Trump wordt kaal. Dat zal hij vast niet leuk vinden, maar ik wel.
Maarten Versteegh, Doesburg
Zolang makers van bangalijsten niet direct een verdere academische carrière wordt ontnomen, Europese politieke leiders en instanties als knipmessen buigen voor een president die tot voor kort zeer denigrerende uitlatingen over vrouwen debiteerde, de gelijkheid tussen de seksen dagelijks wordt gelogenstraft door een loonkloof, in de openbare ruimte ‘mannenhumor’ niet wordt gelijkgesteld aan misogynie, is nachtelijke veiligheid wel het állerminste wat vrouwen mogen opeisen.
Nico Floris, Zwolle
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant