Op ingetogen wijze begon in Abcoude dinsdagavond de jaarlijkse feestweek. Veel inwoners kampen met gemengde gevoelens. Want hoe kun je feesten als er een week eerder een meisje is vermoord?
is regioverslaggever van de Volkskrant in Amsterdam en omstreken.
Een paar minuten voor 10 uur ’s avonds klinkt een fel gefluit over de drukke Abcouder Hoogstraat. Vrijwel meteen verstomt het geroezemoes. Ouders trekken hun kinderen naar zich toe, stellen knijpen in elkaars hand en een jongetje houdt de knuffel die hij eerder deze avond won op de kermis, extra stevig in zijn armen.
Dan is het muisstil in het drukke historische centrum van het dorp. Een enkeling veegt een traan weg, anderen denken in stilte aan Lisa en haar familie.
Een week geleden kwam het 17-jarige meisje uit Abcoude met geweld om het leven. Ze was die nacht met vriendinnen uitgegaan op het Leidseplein in Amsterdam. Onderweg naar huis werd ze, halverwege haar route, gedood. Kort voor haar dood belde ze nog 112, omdat ze werd achtervolgd.
Het schokkende nieuws leidde in heel het land tot de discussie over hoe het kan dat vrouwen nog altijd niet veilig over straat kunnen. En ook in Abcoude, een dorp met ruim achtduizend inwoners, heeft iedereen het erover, zegt de 18-jarige Sanna Frimodi. ‘Overal waar je komt, wordt erover gepraat.’
Want, voegt een 59-jarige inwoner toe, ‘iedereen kent de familie, of kent iemand die de familie kent.’ Dat geldt ook voor hem. Hij kende de tiener van hockey. Lisa’s dood leidde in het dorp tot verdriet, medeleven, gevoelens van onveiligheid, maar ook tot twijfel, zegt hij.
Elk jaar gaat de man, die liever niet met zijn naam in de krant wil, naar Abcouder feestweek, een traditie die in 1912 begon. Maar dit jaar wist hij niet of het gepast was. ‘Normaal zou ik hier staan met twee biertjes in de hand.’ Uiteindelijk besloot hij wel te komen, samen met zijn 19-jarige zoon. Niet om te feesten, maar om zijn respect te tonen. ‘We vinden het belangrijk om straks bij de minuut stilte te zijn’, zegt hij terwijl hij en zijn zoon rond 9 uur de kerk passeren, waar kaarsjes branden en honderden bloemen liggen ter nagedachtenis. Even verderop is het geluid van de kermis te horen, en het tromgeroffel van de Abcouder Harmonie.
Hij is niet de enige Abcoudenaar met gemengde gevoelens. ‘We hadden het niet gek gevonden als ze het hadden afgelast’, zegt Jochem (65), die vanavond toch is gekomen, samen met zijn vriendin. ‘Dit komt zo dichtbij.’
Die twijfel hebben ook de vrijwilligers van de Stichting Feestelijkheden Abcoude gevoeld, zegt voorzitter Kees van Kats. ‘Toen we het nieuws hoorden, rees meteen de vraag: moet de feestweek dit jaar wel doorgaan? Uiteindelijk, na overleg met de gemeente, horeca en een vertegenwoordiger van Lisa’s familie, hebben we gezegd: we gaan door, maar wel in het besef van het grote leed dat Lisa en haar familie is aangedaan.’
Zo wordt er niet alleen een minuut stilte gehouden op deze eerste avond, ook de rest van de week is het programma aangepast. De muziek van de cafés en kermisattracties staat zachter, twee luidruchtige kermisattracties zijn verplaatst zodat ze verder van het huis van Lisa’s familie staan, het populaire paalklimmen is van de agenda gehaald. ‘Het idee is dat het een week wordt waarin mensen elkaar in een ingetogen sfeer kunnen ontmoeten’, zegt Van Kats.
Want, voegt burgemeester Maarten Divendal (66) van de gemeente De Ronde Venen toe, ‘er ligt nergens een blauwdruk hoe je hier als kleine gemeenschap mee moet omgaan. De één zal het ongepast vinden om te feesten, de ander wil er juist over praten en weer een ander heeft behoefte aan een uitbundige manier van rouwen. Iedereen rouwt op zijn eigen manier. Zolang je dat van elkaar respecteert, komen we een heel eind met elkaar.’
Waar de schok landelijk leidde tot campagnes en acties, zag Divendal in Abcoude hoe het verdriet en medeleven tot uiting kwam in kleinere dingen. ‘Er is geen waxinelichtje meer te koop in het dorp. De bijeenkomsten in de kerk vrijdag en zaterdag waren druk bezocht. En de bloemenveiling in Aalsmeer is zaterdag speciaal opengegaan voor de bloemisten uit Abcoude, zodat er genoeg bloemen beschikbaar waren.’
Ook deze avond valt hem iets op. De burgemeester staat in de Hoogstraat, vlakbij het Marktveld. Naast jongeren zijn er op deze openingsavond ook veel ouderen. ‘Dat was voorgaande jaren minder. Dit gaat echt dwars door de generaties heen. Jong en oud maken het samen door.’
Het is inmiddels kwart over 10. Na de minuut stilte klonk het geluid van kerkklokken, gevolgd door een luid applaus. Het feestgedruis komt geleidelijk weer op gang, al lopen ook veel mensen rond met beduusde blik.
Zo ook een tiener. Met betraand gezicht stapt hij op de burgemeester af. ‘Ik twijfelde of ik vanavond moest komen’, zegt de jongen. ‘Want het raakt ons allemaal zo. Maar dit, die minuut stilte, was zo mooi, zo ontroerend’, vervolgt hij. Hij slaat zijn armen om de burgemeester heen, voor een stevige knuffel.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant