Mafia: The Old Country is verre van perfect, maar slaagt er toch in voldoende vermakelijk en meeslepend te zijn om de game bijna in één ruk uit te spelen. Dat betekent echter ook dat dit geen al te lange game is. Met tien tot twaalf uur speeltijd ben je er al weer klaar mee. De een zal dat heerlijk vinden, de ander vindt het wellicht niet voldoende content voor de 40 tot 50 euro die je ervoor betaalt. De uren die er zijn, zijn echter van een goed niveau en hebben altijd invloed op het verhaal. Er is geen sprake van nutteloos grinden om daarna weer verder te gaan met het verhaal, en dat is fijn. Het verhaal zelf is goed, maar op momenten ook voorspelbaar. Enzo is daarnaast geen bijzonder interessant hoofdpersonage. De gameplay doet wat het moet doen, zonder opvallend origineel te zijn. Audiovisueel zorgt vooral het landschap voor mooie beelden, maar de game ziet er over de hele linie goed uit, zelfs al zijn er hier en daar haperingen. Die zul je op pc wellicht vaker tegenkomen dan op console, want de pc-versie kampt nog met lage prestaties. Al met al valt er dus best wat aan te merken op Mafia: The Old Country. Afrader dus? Nee, want de game slaagt er desondanks in je vast te pakken en je goed te vermaken. Dat maakt het vooral jammer dat de minpunten niet net wat beter uitgewerkt zijn, maar het verandert niets aan het feit dat Mafia: The Old Country zeker leuk is om te spelen.
Prijs bij publicatie: € 49,99
Bekijk product
Bekijk alle uitvoeringen (3)
Als je denkt aan de maffia, wat is dan het eerste dat in je opkomt? The Godfather? Goodfellas? De beruchte ‘vijf families’ van New York? De door Italiaanse families georganiseerde misdaad is in populaire cultuur vooral bekend geworden in de Verenigde Staten. Dat blijkt ook uit de Mafia-gameserie, waarvan de eerste drie delen zich allemaal afspeelden in de VS, met weliswaar een niet-Italiaans hoofdpersonage in het derde deel. De bakermat van de Italiaanse maffia ligt echter niet in New York of een andere Amerikaanse stad, maar in Sicilië. Aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw waagden veel Italianen de oversteek naar Amerika, op zoek naar een beter leven. De georganiseerde misdaad verhuisde mee. Dat verhaal hebben we al vaker voorbij zien komen. De nieuwste Mafia-game richt zich echter op een tijdperk daarvoor en vertelt een verhaal dat zich volledig afspeelt in 'the old country', oftewel op Sicilië.
De eerste twee games in de Mafia-serie speelden zich af in Empire Bay, oftewel New York. In die games was Vito Scaletta de hoofdpersoon. In het derde deel, dat zich afspeelt in New Bordeaux, oftewel New Orleans, speelde je als de half-Dominicaanse, half-Italiaanse Lincoln Clay, die in zijn verhaal ook met Vito te maken kreeg. De serie waagde zich tot dusver nauwelijks buiten de VS. Nauwelijks, want er was wel degelijk een stuk dat zich elders afspeelt. Mafia II opent namelijk met een scène waarin Vito, vechtend in het Amerikaanse leger, in het fictieve Siciliaanse dorpje San Celeste de strijd aangaat met de fascistische Italiaanse troepen die daar op dat moment de macht hebben. Mafia: The Old Country speelt zich, niet geheel toevallig, af in de regio rond datzelfde dorpje.
In Mafia: The Old Country maken we kennis met Enzo Favara, die aan het begin van de 20e eeuw werkzaam is in de levensgevaarlijke zwavelmijnen van Sicilië, omdat zijn vader hem als vijfjarig jochie heeft verkocht aan de eigenaren van de mijnen om zijn schulden af te betalen. Het leven in en rond de mijnen is geen pretje en wanneer Enzo ternauwernood ontsnapt aan de dood en het aan de stok krijgt met de eigenaren, vlucht hij. Enzo komt bij toeval terecht op het landgoed van Don Bernardo Torrisi, die hem onder zijn vleugel neemt. Vanaf daar krijgt Enzo de kans zich op te werken binnen de Torrisi-familie. Dat opwerken begint met kleine klusjes als het verplaatsen van kratten, maar al snel nemen de hoger geplaatste soldaten van de familie Enzo mee bij belangrijker werk. Enzo blijkt aanleg te hebben voor de meer duistere kanten van de zaken die de Torrisi-familie erop nahoudt en zo wordt hij snel een geaccepteerd en gewaardeerd lid van de familie.
In de inhoud van het verhaal ligt meteen ook een kritiekpunt. Ben je bekend met films, games en boeken over de maffia, dan voelt Mafia: The Old Country als een warm bad. Je herkent veel en dat voelt prettig, maar het zorgt er ook voor dat het verhaal op diverse punten wat voorspelbaar is. Er zitten net iets te veel clichés in. Zo zagen we diverse, als verrassing bedoelde elementen in het verhaal van mijlenver aankomen, simpelweg omdat we dezelfde plottwist al eens hadden gezien in een film of een game. Dat kost het verder sterke verhaal wel iets van zijn glans, en dat is jammer. Het vermindert de impact van wendingen in het verhaal en daardoor ook de band die je opbouwt met de personages.
Enzo is daarnaast nogal een dertien-in-een-dozijn-maffiahoofdpersonage: arme jongen die zich opwerkt in een misdaadfamilie en uiteindelijk worstelt met vragen als: "Heeft dit leven wel toekomst?" We hebben het al zo vaak gezien. Zelfs de dynamiek tussen het slimme, behouden hoofdpersonage en de luidere, onbezonnen vriend zien we hier terug. Enzo en Cesare lijken hierin veel op Vito en zijn beste vriend Joe. Het bord is anders, maar de schaakstukken en het verhaal dat ermee verteld wordt, voelen erg veilig en iets te vertrouwd.
Source: Tweakers.net