Drie weken voor de WK atletiek blijft een geval van grensoverschrijdend gedrag uit 2023 boven de ploeg hangen. Atletes worstelen met de zaak. "De Atletiekunie heeft dit niet serieus genoeg genomen."
Lieke Klaver moet even goed nadenken over wat ze gaat zeggen. "Ik vind het echt heel lastig om hierover te praten", antwoordt ze na twaalf seconden stilte. Om haar heen zit een tiental journalisten tijdens het persmoment van de Nederlandse atletiekploeg op topsportcentrum Papendal.
Het onderwerp is de kwestie rond Zoë Sedney. "Binnen de ploeg speelt dit nog steeds een beetje", erkent Klaver. "Maar ik wacht liever tot de instanties die dat horen te doen, tot een conclusie komen. Pas dan wil ik erover praten."
Klaver is maandag niet de enige Nederlandse atlete die het moeilijk vindt om iets te zeggen over het interview dat Sedney onlangs gaf in Runner's World en de reactie van de Atletiekunie daarop. "Ik wil het er vandaag liever niet over hebben. Het gaat hier nu om de WK", zegt Femke Bol.
Kogelstoter Jessica Schilder zegt dat ze de details niet weet en dat ze daardoor lastig een mening kan vormen. "Maar het is wel een heel vervelende situatie. Het grijpt me aan als persoon. Onderling praten we er ook wel over."
De zaak rond Sedney speelt al lang binnen de Nederlandse atletiektop. Het is twee jaar geleden dat de nu 23-jarige horde- en estafetteloper seks had met een teamgenoot. Hij filmde dat zonder haar toestemming en verspreidde de beelden mogelijk binnen de ploeg.
De betreffende mannelijke atleet werd tijdelijk geweerd van topsportcentrum Papendal, maar mocht ruim voor de Olympische Spelen van Parijs terugkeren. Sedney zat ondertussen depressief thuis.
In latere publicaties in de media kwam het beeld naar voren dat de Atletiekunie de sportieve prestaties had verkozen boven het welzijn van Sedney. En dat gevoel had Sedney ook. "Er is geen open en eerlijk gesprek geweest", zei ze begin deze maand tegen Runner's World. "Er had niets plaatsgevonden wat bij mij de indruk wekte dat hij aan zichzelf werkte en van de situatie had geleerd. Ik kon met geen mogelijkheid weer met hem gaan trainen."
Een week na het interview met Sedney kwam Pieke de Zwart, algemeen directeur van de Atletiekunie, met een reactie. Hij zei in een interview met het AD en De Telegraaf dat er geen bewijs was gevonden dat de stiekem opgenomen video van Sedney verspreid was.
Bovendien kon de Atletiekunie volgens De Zwart weinig doen. "Hoelang zouden we hem moeten straffen? Wij zijn niet eens bevoegd om te sanctioneren. We hebben geen arbeidsrechtelijke relatie tot atleten."
Lang niet iedereen in de atletiekwereld kon leven met de uitleg van De Zwart in de twee kranten. "Ik vind dat deze zaak niet serieus genoeg genomen is door de Atletiekunie", zegt Jorinde van Klinken.
De discuswerper en kogelstoter begrijpt dat veel Nederlandse atletes voorzichtig zijn in hun publieke uitlatingen over Sedney. "Als je je hierover uitspreekt, dan zet je jezelf pal tegenover de bond waarvan je voor heel veel dingen afhankelijk bent. Ik snap dat daar angst voor is."
De 25-jarige Van Klinken heeft die angst zelf niet. "Ik heb inmiddels genoeg erge verhalen gehoord uit allerlei sporten, waardoor de maat voor mij vol is", zegt ze. De Drentse is ervaringsdeskundige. Ze kreeg in Nederland te maken met mentaal seksueel grensoverschrijdend gedrag. In de Verenigde Staten was er een fysiotherapeut die zijn handen niet kon thuishouden.
Van Klinken deed tijdens haar studie in de VS onderzoek naar seksueel grensoverschrijdend gedrag in de Nederlandse topsport en richtte samen met een psycholoog het bedrijf SafeSPC op. Dat heeft als doel om voorlichting te geven aan sporters en bonden. "Ik weet wat grensoverschrijdend gedrag met mij gedaan heeft. Dit onderwerp is belangrijker dan sport."
Van Klinken geeft daarom een kwartier lang vrijuit haar mening over de acties en woorden van de Atletiekunie, die volgens haar ruim onvoldoende zijn. "Ik vind dat de bond vooral veel veranderd heeft door druk van buitenaf, en niet omdat ze het zelf heel graag wilden. Ik ben bang dat het nog heel lang duurt voordat het écht veilig is."
Een paar minuten later is de kwestie Sedney ook onderwerp van gesprek bij bondscoach Laurent Meuwly, die de leiding heeft over de trainingsgroep met de mannelijke atleet en voorheen ook Sedney. De Zwitser is vooral verbaasd dat hij er nu nog vragen over moet beantwoorden.
"Het is al lang geleden", zegt Meuwly. "Dit hoofdstuk had allang afgesloten moeten zijn. Ik zie niet in waarom het er nu weer over moeten hebben. Iedereen heeft zijn conclusies getrokken."
Meuwly beseft dat hij van iedereen binnen de bond misschien het dichtst bij zowel Sedney als de mannelijke atleet stond. Hij vindt dat hij - binnen zijn macht - alles heeft gedaan om de zaak goed af te handelen. "En ik denk dat Zoë dat ook zegt als je het haar vraagt."
Meuwly bestrijdt dat hij of de atletiekbond het sportieve belang zwaarder liet wegen dan het welzijn van Sedney. "We konden zo ver voor de Spelen echt niet weten dat hij daar olympisch goud zou winnen. Dat is achteraf praten."
Sedney ziet het anders. "Hij was nodig voor de Spelen", zei ze begin deze maand. Meuwly heeft begrip voor haar gevoel. "Ze heeft het recht om gefrustreerd te zijn. We moeten hier als bond ook van leren over hoe er is gecommuniceerd, naar binnen en naar buiten toe. Maar we moeten ook verder."
Source: Nu.nl sport