Uw advies kan andere lezers helpen. Machteld van Gelder selecteert goede raad voor de vragensteller van deze week.
Al drie jaar stalkt mijn ex me. Aangifte gedaan, hulpverlening ingeschakeld, hij is twee keer gedwongen opgenomen. Als hij thuis is, doet hij niets anders dan zijn boosheid op mij en mijn nieuwe geliefde voeden. Hij werkt niet. Onze kinderen gingen regelmatig bij hem eten en slapen. Sinds hij zijn boosheid met hen bespreekt, willen ze niet meer. Er is nul communicatie, er is geen diagnose, hij rommelt met antidepressiva. Hulpverlening kan niets doen, want hij wijst alles af. Ik heb hem willen ontzien. Nu hij de kinderen schaadt en dreigt mijn lief iets aan te doen, zou ik ze liever voorlopig niet naar hem toe laten gaan. Maar het is en blijft hun vader. Wat nu? Vrouw (48), naam bij redactie bekend
Het komt op mij over dat deze man zijn woede niet kwijt kan. Van de hulpverlening moet u het schijnbaar niet hebben. Ik zou zeggen: blijf in gesprek met uw ex. Laat hem zijn woede uiten zodat hij die beter weet te reguleren. Desnoods onder professionele begeleiding. De kinderen bij hem weghouden is geen goed idee. We weten allemaal waar dat, in het slechtste geval, toe kan leiden. Carla Foudraine-Beeres, (68) Haarlem
Deze situatie is te groot voor een rubriekje in de krant. Zoek professionele hulp: huisarts, politie, juridischloket.nl, veiligthuis.nl.
Rim Rimmel (57), Maastricht
U moet het belang van uw gezin vooropstellen. Hier is een stappenplan dat u zou kunnen volgen. 1) Leg een logboek aan waarin u opschrijft wanneer uw ex u lastigvalt. 2) Verzamel bewijs. Laat e-mails digitaal op uw computer staan en wis ook appjes die u krijgt niet. 3) Reageer niet meer op berichten van uw ex. 4) Zoek een advocaat en laat die een contact- en gebiedsverbod regelen met dwangsommen. En uiteraard moet de omgangsregeling stilgelegd worden. 5) Neem een nieuw nummer. Laat het oude toestel aanstaan (bewijzen verzamelen) en zet het op stil.
Maurice van den Berg (60), Eindhoven.
Als het gedrag van vader schadelijk is, is het jouw taak de kinderen hiertegen te beschermen. Ook als dat betekent dat er geen contact mogelijk is. Zie dit niet als jouw keuze, jij zou zelf immers liever willen dat het stalken ophoudt.
Maxime Pasveer (51), Wageningen
Ik hoop dat mijn vrouw onze kinderen tegen mij beschermt als ik me ooit zo zou gedragen.
Tom Oude Veldhuis (31), Lochem
Ik kan uit ervaring spreken. Ik wilde niet meer naar mijn vader, maar mij werd niets gevraagd. En mijn signalen werden niet opgepikt. Ik hoorde ook altijd ‘het is toch je vader’. Vraag de kinderen hoe ze zich voelen onder de situatie. Voorwaarde is dat er een veilige omgeving gecreëerd wordt, waarin de kinderen echt gehoord worden en er geen druk wordt uitgeoefend. En als de kinderen aangeven dat contact met de vader voor stress zorgt, dan moet dat serieus genomen worden. Je veilig voelen en ontspannen opgroeien gaat boven ‘het is toch je vader’.
Judith Smedes (54), Oosterbeek
Als hulpverleners machteloos staan, zorg dan voor uw eigen veiligheid. Ga als gezinsleden een alarmknop dragen, zodat er onmiddellijk kan worden ingegrepen als de man de controle verliest, in plaats van dat er achteraf geëvalueerd moet worden hoe het nu toch allemaal weer mogelijk was.
Eef Veenstra (62), Groningen
Als uw kinderen nog geen 18 zijn, bent u verantwoordelijk, gezien hij zijn onmacht met agressiviteit en laster tot uitdrukking brengt. Zich niet laten diagnosticeren zegt alles over hoe hij het spel speelt. De tijd met vader komt wel weer een keer, maar nu voorlopig niet, zou ik zeggen!
René van Splunder (61), Eindhoven
Mijn vriendin uit het buitenland heeft een paar dagen bij ons gelogeerd in de logeerkamer waar mijn man in een bureaula wat cashgeld bewaart. Nadat ze was vertrokken, miste mijn man een stapeltje biljetten (€ 300), terwijl hij zeker was dat die er nog lagen. Wij denken dat de vriendin het geld heeft gepakt, maar kunnen dat tegelijkertijd niet geloven, want ze heeft het niet nodig. Ik kan het ook niet vragen, want dan is onze vriendschap over. Ze is wel iemand met veel issues. Kortom, kan ik haar wel vertrouwen en haar weer uitnodigen? Er blijft toch een zweem van wantrouwen in de lucht.
Vrouw (40), naam bij redactie bekend
Wat zou u doen? Reacties (max. 110 woorden) zijn welkom vóór maandag 25 augustus: wzud@volkskrant.nl. Vermeld altijd uw naam, leeftijd en woonplaats. Uw reactie kan worden ingekort. Heeft u een zelf een dilemma? Mail ons (max. 110 woorden): wzud@volkskrant.nl.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant