Ik ben geen fan van Resident Evil. Dat wil niet zeggen dat ik de kwaliteit van de langlopende horrorsurvivalserie niet zie of dat ik nooit een game in de serie leuk heb gevonden, maar het is meer een constatering dat het type game dat Resident Evil vaak is, niet aansluit bij mijn persoonlijke voorkeur. Tenminste, dat deed het niet. Resident Evil: Village kon me beter bekoren dan menig andere game in de serie. Het spel gaf de speler meer mogelijkheden en vooral meer wapens en ammo dan vaak het geval was in de serie. Ook kwam het aspect van opgejaagd worden door een vijand die zich kriskras door de wereld lijkt te bewegen, pas later om de hoek kijken. Leuk voor mij, minder voor fans van het eerste uur. Village had daarmee namelijk een net ander recept dan de games waarmee de serie groot is geworden. Resident Evil: Requiem belooft die trend echter af te kappen en terug te keren naar de basis van Resident Evil: horror en overleven.
Overleven kan natuurlijk ook door wapens te verzamelen en erop los te knallen, maar dat is niet hoe het in Resident Evil bedoeld is en dus ook niet hoe het in Resident Evil: Requiem werkt. Dat werd me al een beetje duidelijk toen ik op gamescom stond te wachten op mijn speelsessie en alvast de besturing kon doornemen. Ik zag knoppen voor allerlei acties, maar nergens een schietknop. Dat zou erop kunnen wijzen dat er überhaupt geen vuurwapens in Resident Evil: Requiem voorkomen. Natuurlijk is dat een wat voorbarige conclusie op basis van een kort voorproefje vroeg in de game. Het kan prima dat de uitleg bedoeld was voor deze specifieke sessie en dus niets zegt over de rest van het spel, maar het illustreert wel hoe deze Resident Evil weer een wat andere, klassiekere insteek heeft.
Dat gaat gepaard met een grotere focus op horror. Rariteiten zijn Resident Evil niet vreemd, maar in de twintig minuten dat ik door donkere gangetjes van een gebouw in Raccoon City mocht rondsluipen, hoorde ik allerlei vreemde geluiden en kreeg ik het idee dat Capcom wat meer inzet op onverklaarbare, bovennatuurlijke dingen. Oké, monsters zijn dat op zich ook al wel, maar denk meer aan deuren die uit zichzelf open- of dichtgaan of dat het ineens gaat sneeuwen in een kamer. Ja, echt. Dat is op zichzelf niet zo eng, maar het brengt wel de boodschap over dat er iets heel raars aan de hand is en dat dat ‘raars’ waarschijnlijk voor grote problemen gaat zorgen.
Die grote problemen zijn Raccoon City natuurlijk niet vreemd. Resident Evil: Requiem speelt zich dertig jaar na de gebeurtenissen van Resident Evil 3: Nemesis af. In dat spel werd het stadje met de grond gelijkgemaakt en het lijkt er niet op dat het geplaagde stadje nu wel een rustige toekomst tegemoetgaat. Dat begint al met het overlijden van Alyssa Ashcroft, de moeder van hoofdpersonage Grace Ashcroft. Alyssa kun je kennen, want zij was het hoofdpersonage in Resident Evil Outbreak.
Tijdens gamescom Opening Night Live toonde Capcom een scène waarin we moeder en dochter samen zien en waarbij al snel duidelijk wordt dat er iets helemaal mis is. Dat blijkt ook wel, want aan het begin van het Requiem-avontuur is het inmiddels acht maanden geleden dat Alyssa is omgekomen in een hotel in Raccoon City. Hoe dat allemaal gegaan is en hoe dat verband houdt met het verhaal, krijg je als speler waarschijnlijk mee via flashbacks, waarvan Capcom er al een heeft getoond. Er gaan zelfs geruchten dat je in die flashbacks als Alyssa zelf kunt spelen, maar dat is tot op heden niet bevestigd.
Source: Tweakers.net