Home

Jammer, dat er zo vaak waardeoordelen spelen als het gaat over theoretische en praktische beroepen

De lezersbrieven! Over ambacht, verschillende categorieën hokjesdenken, de vredelievendheid van vrouwen, helmloze snelheid en gevaarlijk poeder.

Sander Duivestein sloeg de spijker op zijn kop met zijn analyse over de Microsoft-lijst met beroepen die in de toekomst wel of niet overbodig worden door AI: de makers van AI willen vooral geld verdienen en moeten ons doen geloven dat AI in elke sector onmisbaar en beter is dan mensen.

Het stuit me wel zeer tegen de borst dat de suggestie wordt gewekt dat kenniswerkers altijd zouden hebben neergekeken op mensen die zogenaamd laag of simpel werk doen. Ik werk al 25 jaar als vertaler, ik ben wat men een ‘kenniswerker’ noemt, maar ook ik heb een ambacht geleerd en zal dadelijk mijn werk verliezen aan taalmodellen die nooit de nuance en spitsvondigheid in een tekst zouden kunnen leggen zoals een mens dat doet, maar een vlakke eenheidsworst produceren. Toch heb ik als dochter van een tuinder nooit neergekeken op mensen ‘die met hun handen werken’.

Wat jammer dat er bij zoveel mensen een waardeoordeel meespeelt als het gaat om theoretische en praktische beroepen en dat er automatisch wordt gedacht dat de ‘theoretici’ neerkijken op de praktisch geschoolden. Het een is niet beter dan het ander. Iedereen heeft zijn eigen unieke talent.
Judith Verschuren, Eindhoven

Hokjescontrast

Ik ben het volledig eens met Esther van Tol: feministisch en queer denken is cruciaal voor eerlijke technologie. Echter, zij schrijft in haar stuk over hoe ‘hokjesdenken’ een ­gewraakte term is en dat kunstma­tige intelligentie ontdaan moet worden van deze methodiek.

Hier eindigt mijn enthousiasme. Want mensen ­denken nu eenmaal in contrasten, zo verwerken wij informatie en emoties. Het is een verklaring voor het feit dat eenzame opsluiting kan leiden tot gekte: er is weinig contrast te vinden in een dezelfde kamer.

Om toch verschil te maken tussen de verschillende types hokjesdenken, stel ik een alternatief voor: ‘hokjesdenken’ beschrijft dan het ­intuïtieve proces van onderscheiding dat mensen nodig hebben om te ­leven. ‘Vijandig hokjesdenken’ hoe sommige groepen onjuist bejegend worden

Jip Lensink, Bemmel

Vredelievende vrouwen

‘Wanneer klimt er een vrouw die ladder op die luidkeels roept: nou is het genoeg’, schrijft Reina Merhottein-de Haan. In haar optiek hebben mannen iets in hun hersenen waardoor ze tegen vrede en veiligheid ingaan.

Ik geloof niet zo in die veronderstelde vredelievendheid van vrouwen. Ik denk aan Margaret Thatcher, die vol vuur ten strijde trok om ‘haar’ Falk­land-­eilanden terug te pakken. Honderden soldaten sneuvelden, vooral Argentijnen. Ik denk aan Mary Tudor, ‘Bloody Mary’, die vele ketters op de brandstapel bracht, aan Eva Braun en Magda Goebbels, kindermoordenares Myra Hindley, Marie-Antoinette die haar volk liet creperen.

Vrouwen zijn niet van nature aar­diger, beter of liever dan mannen. ­Opkomen voor vrede heeft niets met feminisme te maken. Die ladder moeten we (m/v) samen op.

Heleen den Beer Poortugael, Soest

Fatbike-ongevallen

Prima hoor, de invoering van 30 km zones voor de auto in steeds meer ­steden. Maar vervolgens continu worden ingehaald door helmloze fatbikers, is wel enigszins bevreemdend. Zou het feit dat fietsers vaker betrokken zijn bij een ongeval niet juist ook aan deze fatbikers liggen? Daartegen kon inmiddels afgetreden minister Mathlener helaas geen maatregelen nemen.

Boukje Loopstra, Almere

Proteïneziek

Het artikel ‘High protein is nu big business’ is voor mij herkenbaar en moet toegeven: ik doe er zelf ook aan mee. Maar waar veel eiwit voor de meeste mensen gezond of onschadelijk is, is het voor een kleine groep levensgevaarlijk. Zij hebben zonder het te weten een metabole ziekte die pas tot uiting komt als ze veel eiwit eten. Omdat ze het niet goed kunnen afbreken, krijgen ze dan een hoog ammoniakniveau. Dit is zeer schadelijk voor de hersenen, je kan er binnen korte tijd aan overlijden. We zien het als artsen voor patiënten met metabole ziekten helaas vaak: het is zeldzaam en wordt vaak niet op tijd herkend.

Triest voorbeeld is de Britse 16-jarige Rohan Godhania: enkele dagen nadat hij begon met eiwit­shakes overleed hij. Zijn dood leidde in het VK tot de ‘Think Ammonia’ campagne om artsen en de bevolking bewust te maken. Ook hier is dit nodig. Dus word je ziek na veel eiwit: Think Ammonia!

Margreet Wagenmakers, internist-endocrinoloog, Rotterdam

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.

Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next