Tijs van den Brink, een van de beeldbepalende gezichten van de Evangelische Omroep, wil de Tweede Kamer in namens het CDA. Al eerder maakte hij toespelingen op een overstap van de journalistiek naar de politiek. ‘Het is een oude droom van hem.’
is verslaggever van de Volkskrant. Hij schrijft over media, muziek en Spaanse badplaatsen.
Tijs van den Brink uit Nijkerk had in 1993 zijn voornemen om politieman of sportleraar te worden al opgegeven toen zijn naam opdook in het Nederlands Dagblad. Met instemming citeerde het ‘gereformeerde gezinsblad’ uit de afstudeerscriptie van de 22-jarige student aan de Evangelische School voor Journalistiek in Amersfoort.
Het onderwerp van de scriptie sprak het ND aan: de rol van religie in de Volkskrant en NRC Handelsblad. Die mocht wel wat groter worden, vond student Van den Brink. Hij was streng. Beide kranten maakten volgens hem de pretentie niet waar om compleet te zijn, ‘omdat ze structureel te weinig aandacht besteden aan religie’.
Ook schreef de protestantse jongeman: ‘Aangezien religie een maatschappelijk fenomeen is, dient daar regelmatig en structureel aandacht aan te worden besteed.’ Dat laatste heeft Van den Brink (55) zelf met enthousiasme en zonder te verslappen bijna drie decennia in de praktijk gebracht, logischerwijs bij een organisatie op religieuze basis: de Evangelische Omroep.
Met een freelance-verbintenis als sportmedewerker van het Veluws Dagblad en een vaste betrekking bij het christelijke Friesch Dagblad op zijn cv, werd Tijs van den Brink in 1996 ingelijfd door de EO en benoemd tot chef van de politieke redactie. De politiek zou al die jaren zijn terrein blijven.
Zijn kandidatuur voor een Kamerzetel namens het Christen-Democratisch Appèl (CDA) kwam daardoor maandag niet als een grote verrassing. De journalist – hij stopt met onmiddellijke ingang als presentator van het radioprogramma Dit is de Dag, talkshow Dit is Tijs en de podcast De Spindoctors – heeft er bovendien nooit een geheim van gemaakt dat de politiek altijd een grote aantrekkingskracht op hem heeft gehad.
Begin dit jaar had hij nog toespelingen gemaakt op een overstap, in een interview met NRC Handelsblad. Hij bekende dat hij graag de politieke arena wilde betreden. ‘Ik wil weten hoe het daar gaat. Want ik kijk er natuurlijk altijd van de buitenkant naar.’
Andries Knevel ging er maandag op platform X van uit dat zijn oude kompaan bij de talkshow Knevel & Van den Brink (2007–2014) in de Tweede Kamer zal worden gekozen. Knevel wenste hem ‘veel plezier en ook veel sterkte. Ik weet dat het een oude droom van hem is.’ In zijn slotzin was Knevel wat zuiniger: ‘Wel jammer voor de EO.’
Tijs van den Brink groeide op in een streng christelijk gezin, hij was de vijfde van zes kinderen. ‘Toen ik jong was stelde ik alles al ter discussie’, zei hij in 2021 in het AD. ‘Waarom meisjes geen broek aan mochten op onze middelbare school. En ik mocht niet op voetbal, we hadden thuis geen tv, niet fietsen op zondag. Vanwege ons geloof, mijn vader werd dominee.’
De zoon zette door. ‘Maar het staat nergens in de bijbel hè, dat je geen tv mag kijken of voetballen of fietsen. Ik wilde op voetbal, toen mocht ik op de bibliotheek. Uiteindelijk gingen mijn ouders overstag, maar mijn vader kwam nooit kijken. Niet omdat het goddeloos was, maar hij had er gewoon niks mee.’
Aanleiding voor het interview was zijn 25-jarig jubileum bij de EO. Het was gevierd met een seminar. ‘Ik schijn veel aardiger te zijn geworden’, merkte hij tot zijn verbazing. ‘Op het symposium waren allemaal mensen die me aardig vonden.’ Zeker is in elk geval dat hij in de loop der jaren als vragensteller wat minder drammerig is geworden.
Van den Brink groeide sinds 1996 uit tot een van de beeldbepalende gezichten van de EO. Als presentator van actualiteitenprogramma’s op radio en tv profileerde hij zich als een ernstige, vrij humorloze journalist die zijn achtergrond niet verloochende en zijn voorkeuren vaak duidelijk liet doorschemeren. Dat mocht, vond hij.
‘Presentatoren van talkshows hoeven geen grijze muizen te zijn (...). Ik ben christen, dat is geen geheim, en mijn overtuiging hoor je soms in interviews terug. Pas wanneer ik gasten daar hinderlijk mee in de weg zit, overschrijd ik een grens. Mijn opvattingen moeten niet ten koste gaan van mijn nieuwsgierigheid.’
Ook als politicus zal hij zich zonder twijfel buigen over een thema dat in zijn kringen uiterst gevoelig ligt: abortus. In februari werd hij al aan het onderwerp gelinkt, na een flodderig onderzoekje in een podcast van de EO. Steeds meer vrouwen zouden ‘vermoedelijk’ abortus laten plegen omdat het geslacht van de ongeboren vrucht hen niet bevalt.
Het bewijs, harde cijfers bijvoorbeeld of verklaringen van abortusartsen, voor die stelling ontbrak, maar Van den Brink trok desondanks in zijn EO-column hard van leer tegen zijn critici. Met ‘kwaliteitsjournalistiek’ hadden de weerwoorden in andere media volgens hem allemaal niets te maken.
In een eerdere column, in 2019, had hij zich indirect al eens uitgesproken over abortus. ‘Iedereen is toch als het even kan tegen abortus? Waarom wordt iedere poging om alleen maar het gesprek te openen over abortus, meteen weggezet als religieuze intolerantie? Waarom is het zo’n open zenuw? Kan dit echt niet anders?’
Zijn afstudeerscriptie op de Evangelische School voor Journalistiek werd in 1993 overigens beloond met een 10. Hij had onder meer de hoofdredacteuren van NRC en de Volkskrant geïnterviewd. Van verlegenheid had hij geen last gehad, vertelde Van den Brink in 2023 met de borst vooruit tegen de VARAgids.
‘Het doorvragen was en is een tweede natuur. Ik heb vaker meegemaakt dat mensen tijdens een feestje zeiden: houd eens op. Of dat anderen naderhand mijn vrienden opbelden om te vragen: wie is die gast?’
PSV-fan (en hobbywielrenner) Tijs van den Brink zette in 2017 zijn abonnement op Ziggo stop, nadat bekend was geworden dat de kabelaar sponsor van Ajax zou worden. In een column op NPO Radio 1 vertelde hij later dat er nog een reden voor de opzegging was. ‘Ziggo had net besloten een pornokanaal in haar pakket te stoppen, dat vond ik ook al niet fijn.’
Tijs van den Brink is ‘best fanatiek in op gewicht blijven’, zei hij vorig jaar in het AD. ‘Mijn ontbijt is yoghurt met muesli en fruit, ’s middags een salade, ’s avonds gewoon warm eten en later zeven geroosterde amandelen en pure-chocoladerozijnen. Waarom zeven? Dat doet Obama ook, en die man is mooi slank gebleven.’ Zelf staat hij ook wel eens in de keuken: ‘Mijn vrouw vindt het fijn als ik af en toe kook, dan gebruik ik zo’n Hello Fresh-pakket.’
Pia Dijkstra (NOS Journaal) en Ton Elias (Den Haag Vandaag, RTL 4) gingen Van den Brink voor en werden Kamerlid namens respectievelijk D66 en de VVD. Nog ambitieuzer was in 2005 Peter R. de Vries, oprichter van de Partij voor Rechtvaardigheid, Daadkracht en Vooruitgang (PRDV). Na een teleurstellende peiling trok zijn partij zich nog voor de landelijke verkiezingen terug.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant