Biografie Gwyneth Paltrow In ‘Gwyneth. The Biography’ reconstrueert journalist Amy Odell het leven van actrice Gwyneth Paltrow, en graaft in haar wellnessbedrijf Goop. Erg sympathiek komt Paltrow niet uit het boek naar voren – wel vastberaden en kwikzilver-slim.
Gwyneth Paltrow in april 2025. Foto Caroline Brehman/ EPA
Recepten zonder zuivel of gluten. Crèmes zonder microplastics. Tarotkaarten en astrologie, kristallen en geluidsbaden, ontgiftingsweken voor je lever en je darmen. Er was zo veel! Een wereld van mogelijkheden waar de westerse, door het patriarchaat opgetuigde medische wetenschap je nooit iets over zou vertellen. Online moest je zijn, op goop.com. Een wellness-warenhuis, speciaal bedacht en ontwikkeld voor jou, onbegrepen en uitgeputte vrouw. Een gratis nieuwsbrief en podcast versus honderden strak vormgegeven, pittig geprijsde artikelen. Zelfs als je nooit iets kocht, heette Goop je hartelijk welkom.
Amy Odell: Gwyneth. The Biography. Atlantic Books, 439 blz. € 23,99.
Het hoogtepunt van mijn fascinatie voor het bedrijf van actrice Gwyneth Paltrow viel samen met een dieptepunt in mijn eigen fysieke gezondheid. Ziekte maakt eenzaam; Goop kwam voor mij als geroepen. Ik ben het kleinkind van een huisarts en nuchter-Hollands opgevoed, maar toch slurpte ik het op, de artikelen en babbelgesprekken over trauma’s en burn-out en auto-immuunziekten en hoe die tegen te gaan of bij te sturen door „je eigen gezondheidsadvocaat” te worden.
Paltrow (52) zelf was een aantrekkelijke voorganger: we zijn op een maand na even oud, en ik vind haar er beeldschoon en blakend uitzien.
Inmiddels ben ik afgekickt. Het was hoog tijd. Sinds Paltrow in 2008 haar eerste nieuwsbrief de wereld instuurde is wellness tot een miljardenindustrie uitgegroeid. Haar onschuldig klinkende motto om „simpelweg vragen te stellen” en „eigen onderzoek te doen” vormt het startpunt van menig complottheorie. Journalist Amy Odell deinst er in haar recent verschenen boek Gwyneth. The Biography zelfs niet voor terug om een directe link te leggen tussen het succes van Goop en Make America Healthy Again (MAHA), de beweging rond gezondheidsminister en vaccinscepticus Robert F. Kennedy junior. Paltrow is voorzover bekend niet anti-vax en steunde eerder Democratische kandidaten, maar ze haalt haar rauwe melk bij dezelfde boerderij als RFK.
In 360 pagina’s plus een uitgebreid notenapparaat reconstrueert Amy Odell Paltrows curieuze leven tot nu toe: ze is al dertig jaar beroemd, dus anekdotes genoeg. Gwyneth is degelijk onderbouwd, beheerst geschreven en boeiend voor wie Paltrow boeiend vindt; grote scoops staan er niet in, want Paltrow is gewend om haar publiciteit nauwgezet te controleren en schermde haar directe omgeving voor Odells vragen af. De 220 mensen die wél aan het boek bijdroegen, al dan niet anoniem, zijn collega’s, werknemers en schoolvriendinnen van vroeger die het contact met haar zijn verloren.
Erg sympathiek komt Paltrow niet uit het boek naar voren – wel vastberaden, soms charmant en kwikzilver-slim. Als kind van een gerespecteerd actrice (Blythe Danner) en een tv-producent (Bruce Paltrow) zette ze haar zinnen al vroeg op een carrière in hun voetsporen; peetvader Steven Spielberg castte haar in een van haar eerste filmrollen, als Wendy in Peter Pan-vehikel Hook. Ze was een begaafd actrice, had een aangeboren gevoel voor stijl en schopte het met de steun van de agressieve filmproducent Harvey Weinstein – die ze jaren later van seksuele intimidatie zou beschuldigen – tot Oscarwinnaar op haar zesentwintigste, voor Shakespeare in Love (1998). Wat opvalt in de opsomming van de films die volgden, is vooral hoeveel flops Paltrow ook maakte, en hoeveel slechte pers ze kreeg. Haar ongegeneerd geëtaleerde privilege wekte enorme irritatie.
Een kantelpunt in Paltrows leven was het overlijden van haar vader tijdens hun gezamenlijke vakantie in Italië in 2002. Bruce Paltrow leed aan kanker en Gwyneth had zich al tijdens zijn ziekte verdiept in macrobiotisch voedsel, maar na zijn dood nam haar preoccupatie met gezondheid en alternatieve geneeswijzen serieuze vormen aan. Zo serieus dat ze er een businessmodel in begon te zien; Paltrow is berucht geldbelust. Vrienden verbaasden zich soms over de vage geneesheren onder wier invloed ze kwam, maar andermans scepsis vormt voor Paltrow eerder een aansporing; ze ziet zichzelf als iemand die haar tijd nu eenmaal ver vooruit is. Wie ging er als een van de eerste sterren fanatiek aan yoga doen, samen met Madonna (een gesneuvelde vriendschap)? Dat was Paltrow. En nu doet iedereen aan yoga. Ook haar preoccupatie met gezonde, ‘pure’ voeding voor haar kinderen (ze kreeg er twee, met Coldplay-frontman Chris Martin) klinkt allang niet meer extravagant. Juridisch expert en debunker Timothy Caulfield vergelijkt die redenering met een kapotte klok: die heeft ook twee keer per dag gelijk.
De tweede helft van Gwyneth gaat vooral over Goop, en hier loont zich Odells geduldige graven naar beschikbare feiten en cijfers pas echt: ondanks miljoeneninvesteringen, lucratieve schandaaltjes als een kaars met ‘vaginageur’ en wereldwijde naamsbekendheid is Goop nog altijd geen winstgevend bedrijf. Paltrows sterrenstatus is een munt met twee kanten: ze is cruciaal als ‘gezicht’ van het merk, maar duldt en krijgt ook weinig weerwoord, wat tot veel te wijd uitwaaierende ambities heeft geleid, van een eigen beauty-lijn en kledingmerk tot een Netflix-programma, The Goop Lab.
Hilarisch is een kort hoofdstuk over Goops flirt met de tijdschriftenwereld: Anna Wintour zag wel iets in de uitgave van een Goop magazine onder de vlag van uitgeverij Condé Nast, maar toen ze artikelen van de Goop-website liet factchecken, bleef er weinig tot niets meer van over. Na twee edities was het avontuur voorbij.
De beste filmstukken interviews en recensies van de nieuwste films
Source: NRC