is chef-buitenland van de Volkskrant. Hiervoor schreef ze over Afrika, migratie en ontwikkelingssamenwerking.
De voorgenomen annexatie van Gaza dient geen ander doel dan de onderwerping of verdrijving van de Palestijnse bevolking.
Tienduizenden burgers gingen dit weekend de straat op in Tel Aviv om te protesteren tegen de door Israël voorgenomen inname van Gaza-Stad. Ook in Israël zelf neemt het protest toe tegen de genocidale en uitzichtloze oorlog van premier Benjamin Netanyahu en zijn radicaal-rechtse regering.
Zelfs het Israëlische leger vindt het buitensporige geweld tegen burgers te ver gaan en gelooft niet langer in de mythe dat Hamas – oftewel het Palestijnse verzet – valt ‘uit te roeien’, zoals de regering zich ten doel stelde na het nationale trauma van 7 oktober.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Volgens de legertop zijn de belangrijkste militaire doelen bereikt en kan het laatste doel – de gijzelaars terugbrengen – niet worden bereikt met nog meer geweld en vernietiging, maar alleen met een diplomatieke deal.
Dit was ook de strekking van de boodschap van ruim zeshonderd Israëlische ex-militairen en veiligheidsexperts aan de Amerikaanse president Donald Trump afgelopen week. In een brief riepen zij de president op een einde aan de oorlog te maken.
Met de voorgenomen annexatie van Gaza is de oorlog weer een nieuwe fase ingegaan die geen enkele rechtvaardiging kent. Gaza is vrijwel totaal vernietigd en meer dan 60 duizend Palestijnen zijn gedood, van wie het merendeel kinderen. Israël heeft al militaire controle over ruim 80 procent van de enclave, de bevolking leeft op een kleine oppervlakte in het resterende deel waar ze voedsel, medische zorg en alle overige basisbehoeften wordt onthouden. Dagelijks sterven tientallen Palestijnen aan hun verwondingen, door uithongering of omdat ze worden neergeschoten bij voedseldistributies.
De humanitaire catastrofe is ongekend. Welk ander doel kan de regering van Netanyahu nog voor ogen hebben dan de totale onderwerping van het Palestijnse volk of hun verdrijving uit de bezette gebieden?
Ook op de Westelijke Jordaanoever is immers duidelijk dat er voor de Palestijnen geen plek en toekomst is. De bouw van illegale nederzettingen krijgt volle steun van de regering en bij het geweld door kolonisten tegen Palestijnen kijkt het leger toe. Ook daar droomt de regering openlijk over volledige annexatie.
De feiten spreken voor zich: Netanyahu wíl geen diplomatieke oplossingen. Alle pogingen om een staakt-het-vuren in Gaza te bereiken stranden op de weigering van Israël zich militair terug te trekken. Het idee van Palestijns zelfbestuur onder de Palestijnse Autoriteit of een nieuw te vormen bestuur zonder Hamas verwerpt hij eveneens. De tweestatenoplossing is een totale utopie geworden zolang Netanyahu aan de macht is.
Dat Netanyahu uit lijkt op etnische zuivering en bereid is door te vechten tot het bittere einde, zelfs ten koste van de gijzelaars en de eigen soldaten, dringt eindelijk door tot zelfs de trouwste bondgenoten van Israël. Op de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties volgende maand zal een aantal landen, waaronder Frankrijk, Groot-Brittannië en Canada, overgaan tot erkenning van de staat Palestina.
De noodlijdende Palestijnen hebben er nu weinig aan, maar het houdt het idee van een diplomatieke oplossing levend. Bovenal helpt het om Netanyahu te isoleren zodat zelfs Trump een keer zijn steun intrekt. Te hopen valt dat dan de Verenigde Staten het Duitse voorbeeld volgen en stoppen met het leveren van wapens voor deze genocidale oorlog.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant