Home

Analyse: De vijf grootste verliezers van het Formule 1-seizoen tot nu toe

Het is zomerstop in de Formule 1, een geschikt moment om de balans op te maken. Motorsport.com doet dat met de voornaamste winnaars en verliezers. Vandaag vijf verliezers van de eerste seizoenshelft.

"Het ligt duidelijk niet aan de auto, want die staat op pole. Misschien moet het team de coureur maar vervangen." Was getekend Lewis Hamilton na de kwalificatie in Hongarije. De zevenvoudig wereldkampioen maakte een aangeslagen indruk in het vierkantje voor de pers. Zowel bij de tv-ploegen als bij de schrijvende media volgden er korte antwoorden, de teleurstelling viel van zijn gezicht af te lezen. Het staat in schril contrast met de enorme hype aan het begin van dit kalenderjaar, al moet gezegd dat die hype nooit reëel is geweest. De verwachtingen waren torenhoog en zelfs vele malen te hoog. Ook Charles Leclerc erkende dat in Hongarije: de immense verwachtingen aan het begin van dit jaar spelen een rol in de teleurstelling die hijzelf en velen in het Ferrari-team nu voelen, aldus de Monegask.

Hamilton probeert er in ieder geval alles aan te doen om het tij te keren. Zo sprak hij in België over 'documenten' die hij opstelt, met daarin zowel operationele dingen als ook aspecten van de auto die hij graag anders ziet. Tijdens de persconferentie in Spa-Francorchamps verwees hij naar meervoudige wereldkampioenen die hem voor zijn gegaan en die in het scharlakenrood geen wereldtitel wisten te pakken: Fernando Alonso en Sebastian Vettel. "En ik weiger dat lot te accepteren", sprak Hamilton. De realiteit is echter dat zijn eerste half jaar bij de Scuderia statistisch gezien slechter is verlopen dan dat van Alonso en Vettel, in tegenstelling tot beide heren is hij nog zonder podiumplek - al was er natuurlijk wel die sprintzege in China als enige opsteker. Onderaan de streep is het in Hamiltons eigen optiek veel te pover tot dusver. Hopen op betere tijden in 2026 dan maar of beginnen de jaren te tellen? Zo heeft Toto Wolff immers laten noteren dat hij George Russell vorig jaar ook al de sterkere Mercedes-coureur vond...

Ondanks alle negatieve geluiden die de Ferrari-coureurs zelf laten horen, staat het team uit Maranello nog wel tweede bij de constructeurs. Het is twee plekken hoger dan Red Bull Racing en dus mag dat team ook gerust als één van de grootste verliezers worden aangemerkt. 2025 is eigenlijk gewoon een voortzetting van het verval dat in Miami vorig jaar al is ingezet. Sindsdien is het technisch team - zonder Adrian Newey - niet in staat gebleken om het tij te keren. Sterker nog, het is meer van hetzelfde: het window van de auto is nog altijd veel te klein, de balans is vaak niet naar wens, het ontbreekt aan pure snelheid en bandenmanagement ten opzichte van McLaren en het euvel met het tweede zitje is evenmin verholpen.

Wat betreft dat laatste punt greep Red Bull al na twee races in, zoals deze website in China wist te melden. Yuki Tsunoda is echter ook nog niet het ei van Columbus gebleken. De Japanner heeft het eigenlijk net zo lastig als dat Liam Lawson het had, die bij Racing Bulls juist weer wat vertrouwen heeft teruggevonden. Het is natuurlijk mogelijk om beide coureurs als verliezer aan te duiden, maar dit laat vooral zien dat het echte probleem veel dieper ligt en bij Red Bull Racing als geheel ligt. Het collectief is derhalve de grote verliezer. Des te meer doordat dit seizoen bij het ingaan van de zomerstop al moet worden afgeschreven. Beide wereldtitels zijn weg en Max Verstappen vertelde in Hongarije zelfs dat hij geen enkele race meer denkt te winnen in het restant van dit jaar. Het zijn bijzonder pijnlijke geluiden in augustus, zeker voor een team dat onder exact ditzelfde reglement jarenlang heeft gedomineerd.

Een aparte factor in dit geheel en wellicht het grootste verhaal voor de zomerstop is het abrupte ontslag van Christian Horner. De Brit is formeel nog steeds in dienst en krijgt dus ook nog altijd doorbetaald, maar hij is wel vervangen als CEO en teambaas. Het is met recht het einde van een tijdperk. Horner heeft alle pieken en dalen van het team meegemaakt en heeft als teambaas logischerwijs een grote rol gespeeld in het gehele (succes)verhaal. Na het overlijden van Dietrich Mateschitz volgde echter een machtsstrijd die misschien wel onvermijdelijk was. Horner poogde steeds meer controle te verkrijgen, waarbij alle onrust die begin vorig jaar is ontstaan - de veelbesproken appjes - hem natuurlijk geen goed heeft gedaan.

Destijds behield hij de steun van de Thaise aandeelhouders nog, maar het narratief dat daarvoor cruciaal was, is dit jaar volledig in elkaar gevallen. Dat narratief was namelijk dat het vertrek van onder meer Adrien Newey, Jonathan Wheatley, Rob Marshall en enkele anderen niet onoverkomelijk was, aangezien Horner zelf de voornaamste sleutel tot succes zou zijn. Maar juist dat succes is in 2025 ver te zoeken, waardoor het narratief geen stand kon houden. Meerderen in de paddock hadden dit al wel verwacht, maar eerder in 2026 dan zo abrupt tijdens het lopende seizoen. De timing is extreem verrassend, de uitkomst wellicht iets minder. Desondanks blijft overeind dat het track record van Horner - als we even uitzoomen - natuurlijk erg goed is en dat hij onmiskenbaar kwaliteiten heeft. Die aspecten brengen hem op termijn vast weer terug in de Formule 1-paddock, al blijft het nog even de vraag waar en wanneer.

Foto door: Sam Bagnall / Sutton Images via Getty Images

Het team dat momenteel helemaal onderaan staat in het constructeurskampioenschap mag natuurlijk ook niet ontbreken in het lijstje met de verliezers tot nu toe. Je zou het door alle reuring bij Red Bull bijna vergeten, maar ook bij Alpine is het nodige gebeurd. Zo begon Oliver Oakes het jaar nog als teambaas, maar is hij zoals bekend opgestapt wegens privéomstandigheden - meer specifiek zijn broer die werd opgepakt. Het betekent dat Flavio Briatore de touwtjes nu nog strakker in handen heeft gekregen bij Alpine, al is hij natuurlijk ook absoluut niet onomstreden in de Formule 1-wereld. Ook na zijn rentree zijn de persconferenties nog altijd even vermakelijk als surreëel, en dat laatste woord is misschien ook wel van toepassing op de hele leiderschapssituatie bij het team uit Enstone.

Op de baan gaat het intussen bepaald niet van harte. Pierre Gasly probeert de meubelen nog wel te redden, maar ook hij moet zich behelpen met de zeer povere auto die hem wordt geboden. Wat betreft het zitje naast hem is het al helemaal kommer en kwel. Jack Doohan mocht het seizoen beginnen, maar heeft het veld moeten ruimen - mede doordat toenmalig reservecoureur Franco Colapinto commercieel veel aantrekkelijker werd geacht. De Argentijn heeft op het asfalt nog maar weinig potten kunnen breken. Sterker nog: dat hij tijdens een Pirelli-bandentest in Hongarije is gecrasht, zegt misschien wel alles over zijn jaar tot dusver. Het is dan ook de vraag hoeveel tijd Colapinto nog krijgt, al verandert het met de focus op 2026 waarschijnlijk weinig tot niets meer aan het lot van Alpine. Dat lot is namelijk dat de Franse equipe extreem aan de bak moet (en geluk nodig heeft) om niet het hele jaar de rode lantaarn te dragen.

Voor het laatste plekje bij de verliezers zijn er eigenlijk twee gegadigden. Zonder het raceweekend in Hongarije had het zonder enige twijfel Aston Martin moeten zijn. De brigade uit Silverstone bungelde ondanks alle miljoeneninvesteringen namelijk lange tijd als voorlaatste in de WK-stand, eigenlijk ongekend. Lance Stroll was tot aan Barcelona zelfs de enige coureur van het team die punten wist te scoren. Ondanks dat Newey zijn focus volledig op 2026 heeft en zich op enkele 'lunchgesprekken' na niet met de auto van dit jaar bemoeit, gaat het de laatste tijd beter. Spa was nog een negatieve uitschieter, maar in algemene zin zit er iets meer pace in de auto. De Grand Prix van Hongarije is met 16 WK-punten een meer dan welkome opkikker geweest. Daardoor staat het team nu 'gewoon' zesde en heeft het nog zicht op P5, de 'best of the rest'-plek waar Aston Martin gezien de faciliteiten minimaal thuishoort.

Die plek wordt momenteel bezet door Williams, maar noemenswaardig is dat Alexander Albon 54 van de in totaal 70 Williams-punten tot dusver heeft verzameld. Het betekent dat Albon aan de andere kant van deze rubriek thuishoort (bij de winnaars), maar ook dat het contrast met Carlos Sainz groot is. Toegegeven: Sainz heeft pech gekend en tijd nodig gehad om zich aan te passen aan een nieuwe omgeving. Dat maakte met name de beginfase van het seizoen zwaar en betekent dat we niet al te hard over de Madrileen moeten oordelen. De kwaliteiten van Sainz zijn alom bekend en hij blijft zowel op als ook zeker naast de baan een geweldige aanwinst voor Williams. Maar de kille cijfers zijn tot dusver opmerkelijk. Sainz heeft slechts zestien punten op de teller staan en bezet daarmee diezelfde plek in de WK-stand. Het beeld wordt waarschijnlijk nog wel beter, maar laat tot dusver zien dat overstappen niet altijd makkelijk is en bovenal tijd vergt. Geluk bij een ongeluk is dat Sainz die tijd bij Williams absoluut krijgt.

Source: Motorsport

Previous

Next