Home

Ziekgemelde man met enkelband blijkt geld anders te verdienen, maar wordt gearresteerd - Omroep West

DEN HAAG - 'Wist u nou dat het hasj was?', wil de rechter weten van Faris. 'Ja', zegt die. En wist hij dat het dertien kilo was? 'Hij had gezegd dat het tien kilo was.' 'Hij' is de man die hem heeft gevraagd. Nee, hij weet niet hoe die heet.

Dit is een verhaal in onze serie Bij de Politierechter

Faris is een stevig gebouwde vader van drie opgroeiende kinderen, met een vrouw, een vaste baan en een enorme schuldenberg. Daarom doet hij er wel eens 'wat naast'.

Hij werd benaderd door iemand die in Roosendaal woont om de hasj van daar naar Den Haag te brengen voor 600 euro. 'Hij zei me dat het geen probleem zou zijn.'

Maar op de A13 wordt Faris gecontroleerd omdat de auto waar hij in rijdt op naam staat van een vrouw. Als de politie hem ziet na het uitstappen, valt op dat hij erg nerveus is en continu loopt te bellen.

Bij doorzoeking van de auto vinden agenten vervolgens de hasj in verschillende pakketjes, verstopt in allerlei compartimenten.

Er is een complicerende factor. Faris woont in België. Hij is daar ook al eens gepakt voor iets wat niet mocht en loopt al twee jaar met een Belgische enkelband.

Eén van de voorwaarden van die enkelband is dat hij het land niet uit mag. Hij zegt nu dat hij dat niet wist. 'Ik ga wel vaker naar Nederland om onderdelen te kopen voor mijn werk. Die zijn hier goedkoper.'

De rechter zegt: 'Een andere voorwaarde is dat u werk moet hebben.' Faris zegt: 'Maar ik heb ook werk. Ik had me die dag ziek gemeld.'

'Maar u was niet ziek', merkt de rechter op. Faris sputtert tegen: 'Ik had wel hoofdpijn.' De rechter wil vooral begrijpen waarom de man zich heeft laten overhalen.

'Ik probeer me te verplaatsen in u. U heeft een flinke straf gehad in België. U moet nog zes maanden. Ik heb hier een brief van uw baas die u top vindt en die u graag terug wil. Toch gaat u met dertien kilo hasj reizen in Nederland. Waarom?'

Faris zit schuldbewust voorover geleund. 'Ik heb spijt dat ik dit heb gedaan. Die man bleef met me praten tot hij me had overtuigd om het te doen. Ik heb ook geld nodig, want ik moet een boete betalen.'

'Bent u onder druk gezet door die meneer', wil de rechter weten. 'Op een niet-directe manier. Hij bleef maar vertellen dat het niet moeilijk was en dat het geen probleem zou zijn.'

De rechter haalt Faris zijn gezin erbij, want ook dat verbaast hem. Waarom doe je zoiets als vader? De verdachte: 'Ik heb een zoon die rechten studeert.' De rechter vertrekt geen spier en vraagt: 'Wat vindt die ervan?' Faris geeft geen rechtstreeks antwoord: 'Ik schaam me er zo voor.'

De rechter is ook nog wel benieuwd of justitie in België inmiddels heeft gemerkt dat de man al drie maanden niet meer in het land is. Hij zit in de gevangenis in Ter Apel.

'Uw enkelband straalt aan dat u in Nederland bent.' Faris knikt. Ze hebben gebeld. Hij moet zich in Antwerpen melden zodra dit hier achter de rug is.

De officier van justitie vindt dat de verdachte nog niet naar huis mag. 'Denken dat dertien kilo hier is toegestaan was wel heel naïef. Ik vraag me af of er niet meer achter steekt en in wat voor kringen meneer verkeert dat hem dit soort dingen worden gevraagd.' Ze eist vijf maanden cel.

De advocaat van de verdachte vindt de drie maanden voorarrest wel genoeg. 'Hij wist wat hij deed voor een relatief kleine vergoeding die hij niet heeft gehad.'

'Nu zit hij al drie maanden. Als hij drie maanden had gewerkt had hij veel meer verdiend. Hij is wel verdachte maar ook slachtoffer van één verkeerde keuze.'

Faris zelf zegt in zijn laatste woord dat hij graag terug wil naar zijn gezin en zijn baas. 'Ik ga dit niet meer herhalen. Ik wil dat u me een kans geeft en ik wil excuses aanbieden.'

De rechter spreekt de man streng toe. 'Dertien kilo is een stevige hoeveelheid. Dat heeft u vrijwillig gedaan. Niemand heeft u gedwongen.'

'We hebben richtlijnen: onder de tien kilo vier maanden, daarboven zes. Ik geef u er vier. Ik houd er rekening mee dat u deels open bent geweest, maar u heeft niet verteld wie 'de man' was.'

'Ik houd er ook rekening mee dat u kostwinner bent. Maar u moet het wel voelen en lager dan vier maanden ga ik echt niet. U zult nog wel de gevolgen van uw actie ondervinden in België, maar dat moeten ze daar maar uitzoeken.'

De naam van Faris is gefingeerd.

Source: Omroep West Den Haag