is boekenrecensent voor de Volkskrant.
We liepen door de Jumbo in Veghel en ter hoogte van de bakkersafdeling wees Frits van Eerd mij op een nieuwigheidje. ‘Kijk, we maken nu ook slagroomtaarten met persoonlijke foto’s erop.’
‘Goh, leuk’, antwoordde ik uit beleefdheid, maar omdat Van Eerd dacht dat ik het meende, vroeg hij mij een foto te sturen. Ik sputterde wat tegen – nee, dank u, dat hoeft echt niet – maar de Jumbo-topman drong aan en omdat ik maar een uur had gekregen om hem te interviewen, en al dit gekissebis van die tijd af ging, stuurde ik hem snel de eerste foto die op mijn telefoon tevoorschijn floepte en dacht er verder niet meer aan.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Tot een uur later opeens een medewerker van de bakkerij onze interviewruimte betrad met in haar handen een gigantische slagroomtaart met daarop afgedrukt mijn foto. Toen ik zei dat ik de taart ter waarde 19,99 euro helaas moest weigeren, omdat het Volkskrant-protocol voorschrijft dat je geen cadeaus van meer dan 15 euro mag accepteren, dacht Van Eerd dat ik een grapje maakte en zei: ‘Joh, de taart is nu toch al onverkoopbaar omdat jouw hoofd erop staat, en weggooien is zonde, dus neem hem maar gewoon mee.’
Schaakmat gezet door deze logica, nam ik het ding inderdaad mee naar huis, waar ik hem tot overmaat van ramp ook nog eens volledig oppeuzelde.
Technisch gezien heb ik mij dus laten omkopen door de man die straks waarschijnlijk de rijkste Nederlandse gevangene ooit wordt. Frits van Eerd, voormalig Prins Carnaval van Kuussegat (Veghel), vermaard autocoureur en ex-bestuursvoorzitter van supermarktketen Jumbo, werd deze week namelijk door een Groningse rechtbank veroordeeld tot twee jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf, onder meer wegens witwassen, valsheid in geschrifte en – ook gij, Brutus? – het zich laten omkopen.
De rechter noemde Van Eerd in zijn vonnis een ‘gewoontewitwasser’ die zelfs na zijn belofte al het contact te verbreken, schimmige zakendeals bleef doen met de inmiddels veroordeelde Theo E. (bijnaam: de ‘autodealer van de onderwereld’).
Ook vond de Fiod bij een inval bij Van Eerd 448 duizend euro aan contant geld, waarvan 75 duizend euro zat verpakt in een plastic Jumbo-tas die was verstopt in de koelkast. Op de vraag waarom hij zoveel cash verstopte op zulke rare plekken, antwoordde Van Eerd: ‘Zo loopt het soms. Je stopt geld in een houten bakje en in de boekenkast, in een zakje in de koelkast.’
Hoewel alle ruim tachtigduizend personeelsleden van Jumbo geacht worden zich te houden aan de Code Geel, een interne gedragscode met daarin regels als ‘handel eerlijk en verantwoord’ en ‘houd je aan de wet’, vond de steenrijke topman van datzelfde bedrijf blijkbaar dat die regels niet op hemzelf van toepassing waren. Alle Veghelaren zijn gelijk, maar sommigen zijn meer gelijk dan anderen.
Hoewel ik hier graag zou beweren dat een dergelijk geloof in klassenjustitie een endemisch probleem is dat naarmate de ongelijkheid in dit land toeneemt, ook steeds meer instituties van zal besmetten, van studentencorpora wier leden alles straffeloos kort en klein blijven slaan, tot ministers die hun vriendjes schimmige mondkapjesdeals gunnen en vervolgens opnieuw minister worden, moet ik eerst zelf wat boter van mijn hoofd verwijderen.
Daarom bij dezen het formele verzoek aan de hoofdredactie van de Volkskrant om komende maand 19,99 euro op mijn salaris in te houden, onder vermelding van het woord ‘slagroomtaart’.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant