Amerikaanse tarieven deren het Deense containerbedrijf Maersk niet, omdat China de wereldhandel aan blijft slingeren. De Zwitserse president vreest tarieven wel en reisde op de bonnefooi naar Washington, maar keerde onverrichter zake terug.
is economieredacteur van de Volkskrant.
De vorige keer dat Maersk-topman Vincent Clerc in deze rubriek figureerde, was begin april. Maersk werd uitgeroepen tot ‘meest ongelukkige’ onder de verliezers van de handelsoorlog die de Amerikaanse president een dag eerder had ontketend. De containergigant is de eerste die het merkt als de wereldhandel klappen krijgt. Binnen een week verloor Maersk bijna een kwart van zijn beurswaarde.
Vijf maanden later, en een week nadat Donald Trump nog maar eens een opdoffer uitdeelde aan diezelfde wereldhandel, bewijst Maersk het ongelijk van beleggers – en alle anderen die het somber inzagen voor het bedrijf. De omzet groeide in het tweede kwartaal met 2,8 procent, de brutowinst met 7,1 procent, veel meer dan voorspeld.
Dat is niet omdat de tarieven geen effect sorteren. In het tweede kwartaal gingen er al minder containers naar Noord-Amerika, constateert het Deense scheepvaartbedrijf. Maar dat wordt ‘meer dan gecompenseerd’ door meer handelsbewegingen in de rest van de wereld. Een opleving van de productie in Chinese fabrieken leidt tot meer vraag naar containers, en ‘een zeer gunstig prijsklimaat voor Maersk’, aldus Clerc, die daar zelf ook verbaasd over was.
Terwijl de VS zichzelf isoleren, trekt de rest van de wereld naar elkaar toe, tot profijt van de Chinese maakindustrie. Niet bepaald wat Trump wilde bereiken met zijn tarievenoorlog.
Dit alles leidt Maersk ertoe de financiële vooruitzichten voor 2025 naar boven bij te stellen. Ook het koersverlies van april is inmiddels ruimschoots goedgemaakt. Zo is de verliezer van weleer, deze week de onbetwiste winnaar.
Nu de titel van ‘meest ongelukkige’ onder de verliezers van Trumps handelsoorlog vacant is, zullen we bij dezen maar meteen een nieuwe nominatie doen: Karin Keller-Sutter, president van Zwitserland. De meeste Zwitsers zullen verbaasd hebben opgekeken toen Trump het Alpenland vorige week een heffing van 39 procent oplegde – hoger dan de 31 procent van april en veel hoger dan de 10 procent die op papier was gezet in een conceptakkoord met de VS.
Keller-Sutter was vermoedelijk minder verbaasd. Zij had enkele uren daarvoor een desastreus telefoontje met Trump gevoerd, waarin ze naar verluidt de Zelensky-behandeling kreeg. Trump foeterde tegen haar over het Amerikaanse handelstekort met Zwitserland. Toen ze hem probeerde uit te leggen dat dat grotendeels te wijten is aan Zwitserse goudsmelterijen – een niche-industrie die weinig oplevert – noemde hij haar ‘belerend’. In een privébericht raadde iemand uit Trumps entourage de Zwitsers aan op te hangen, omdat het anders alleen maar erger zou worden.
Dinsdag reisde Keller-Sutter naar Washington om te proberen de scherven op te rapen. Onuitgenodigd en met het doel de Amerikanen een ‘aantrekkelijker aanbod’ te doen.
Daar waren ze klaarblijkelijk niet in geïnteresseerd. Alleen minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio wilde haar aanhoren, maar die heeft weinig in de melk te brokkelen over het handelsbeleid. Minister van Handel Howard Lutnick en onderhandelaar Jamieson Greer verstopten zich blijkbaar, en de grote baas kreeg Keller-Sutter al zeker niet te spreken. Dus moest de Zwitserse president een dag later onverrichter zake terugkeren. Een illusie armer, en een vernederende ervaring rijker.
In deze rubriek beoordeelt de economieredactie personen uit het bedrijfsleven die de afgelopen week een succes boekten of tegenslag te verduren kregen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant